อุปสรรคของจริง!

ม.ร.ว.เฉลิมชาตรี ยุคล หรือ “คุณชายอดัม”..

จะว่าเป็นผู้กำกับภาพยนตร์รุ่นใหม่ก็ไม่เชิงนัก จะว่าเป็นรุ่นเก่า-เก๋าก็ดูจะแก่เกินไป เอาเป็นว่าอยู่ในระดับกลางๆ ระหว่างเก่า-ใหม่ก็แล้วกัน!

ตอนนี้ นอกจากอาชีพผู้กำกับ เป็นลูกไม้หล่นใต้โคนแล้ว คุณชายอดัม โอรส “ท่านมุ้ย” ยังได้นั่งเป็น “กรรมการยุทธศาสตร์ซอฟต์พาวเวอร์แห่งชาติ” สาขาภาพยนตร์อีกงาน

และด้วยตำแหน่งแห่งหนนี้ คุณชายอดัมดูจะมีบทบาทอยู่มากกับการผลักดันภาพยนตร์ไทยให้เป็นซอฟต์พาวเวอร์ที่เห็นเป็นรูปธรรม จับต้องได้..

ไม่ใช่แค่นั่งประชุม-จิบกาแฟในห้องแอร์ โม้ๆ กันเสร็จก็กลับ บ้านใคร-บ้านมัน!

วันก่อน..เห็นข่าวคุณชายอดัมเข้าประชุมกับคณะกรรมการยุทธศาสตร์ซอฟต์พาวต์เวอร์ฯ ที่มีคุณอิ๊งอิ๊ง หัวหน้าพรรคเพื่อไทยนั่งเป็นประธาน

ซึ่งจะก่อนหรือหลังประชุมไม่แน่ใจ คุณชายอดัมได้พูดถึงปัญหา-อุปสรรคที่ทำให้อุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยไม่พัฒนา-เติบโต นั่นคือ..ระบบการตรวจพิจารณาภาพยนตร์

พร้อมบอกด้วยว่า ตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างการยกร่าง พ.ร.บ.ภาพยนตร์ฉบับใหม่ เพราะแม้ประเทศไทยจะไม่มีการเซ็นเซอร์ภาพยนตร์มานานแล้ว

แต่การจัดประเภทภาพยนตร์ หรือ “เรตติ้ง” ในปัจจุบัน ก็ยังมีการทำให้ภาพยนตร์ไม่ได้ฉายอยู่เหมือนเดิม!

“มีกฎข้อหนึ่งห้ามฉายในราชอาณาจักร มีขอบข่ายกว้างมาก เมื่อเป็นแบบนี้ ทำให้ภาพยนตร์ในประเทศไทย หลายๆ ครั้งไม่ค่อยมีสาระ

เพราะจะเจอกฎข้อห้ามฉายในราชอาณาจักร หรือบางทีจะโดนคณะกรรมการภาพยนตร์บอกว่า ถ้าไม่ตัดตรงนี้ออก ภาพยนตร์จะฉายในราชอาณาจักรไม่ได้..

จึงเป็นที่มาว่า ประเทศไทยควรเปลี่ยนตรงนี้ ไม่อย่างนั้นจะฉุดให้ภาพยนตร์ไม่พัฒนาต่อ และจะมีปัญหาต่อเนื่อง..” คุณชายอดัมอธิบาย และว่า..

“การทำภาพยนตร์ ถ้าอยากให้ประเทศชาติเจริญก้าวหน้า ภาพยนตร์หลายๆ เรื่องต้องวิพากษ์วิจารณ์ ในประเด็นสำคัญของสังคม หลายครั้งทำแบบนั้นไม่ได้”

คุณชายอดัมดูเหมือนจะมีความเชื่อและมั่นใจถึงกับพูด.. “การแก้ไข พ.ร.บ.ภาพยนตร์ จะส่งผลให้ต่อไปในอนาคตวงการภาพยนตร์จะมีความหลากหลายมากขึ้น

จะมีการสร้างภาพยนตร์มีเนื้อหาสาระลึกซึ้งขึ้น มีความบันเทิงขึ้น มีความชัดเจนในการนำเสนอมากขึ้น”

ครับ..ก็เป็นมุมมอง-ความเชื่อของคนที่เกิด-เติบโตมากับภาพยนตร์ ซึ่งย่อมจะรู้ตื้นลึกหนาบางเป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตาม ในความเห็นผม คนไม่มีความรู้อะไรกับหนังไทยแม้แต่น้อย แค่ชอบดูหนัง และบางห้วงก็มีโอกาสได้เข้าไปนั่งเป็นกรรมการตรวจพิจารณาภาพยนตร์อยู่บ้าง

หากเห็นว่าพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ.2551 เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาภาพยนตร์ไทย (จริง) จะปรับเปลี่ยนเขียนร่างใหม่ก็เห็นด้วยและขอสนับสนุน

จะยกเลิกประเภทภาพยนตร์ที่ “ห้ามเผยแพร่ในราชอาณาจักร” ไปเลยผมก็ไม่ขัดข้อง ดีเสียอีกที่จะได้ดูหนังที่แสดงการมีเพศสัมพันธ์ที่เห็นอวัยวะเพศบนจอใหญ่ในโรงหนัง คมชัดตา!

แต่ที่ผมติดใจ-ข้องใจ (ตลอดมา) คือ เมื่อไหร่ผู้กำกับทั้งมือใหม่-มือเก่าจะหาเงินทุนมาทำหนังเองเสียที เพราะถ้ายังพึ่งเงินของนายทุน-บริษัทผู้สร้างอยู่อย่างนี้..

ต่อให้มี พ.ร.บ.ภาพยนตร์สวยหรู มีเสรีภาพมากมายแค่ไหน-อย่างไร..

ก็..ยากที่จะได้เห็นความหลากหลายของหนังไทย!.

สันต์ สะตอแมน

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เก้าล้านหยดน้ำตา!

กว่า 20 ปีที่เป็น “ผู้ป่วยติดเตียง”.. แทบไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนให้ปรากฏทั้งทางสื่อทีวี-ออนไลน์ และสิ่งพิมพ์!

'มุมมอง'แกนนำม็อบ

ในโลกโซเชียลเห็นมีคนเก่ง-คนฉลาดรอบรู้กันทั้งนั้น! แต่..แปลกใจ ทำไมจึงมีข่าว “คนตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพ” ให้เห็นไม่เว้นแต่ละวันล่ะ อย่างกรณีคุณดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค ที่มี “เว็บไซต์” แห่งหนึ่งแอบอ้าง..

กรุณา‘สุภาพ’กันบ้าง!

เอ้า..จริงปะเนี่ย? ก็..ที่คุณสาทิตย์ วงศ์หนองเตย สส.-รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ กล่าวในการอภิปรายในสภาวันก่อนนู้นว่า..

คลายหรือเพิ่มทุกข์?

“#คนดังในวงการบันเทิง ถูกตำหนิ จากบุคคลในกระบวนการยุติธรรมว่าใช้ศาลเป็นเครื่องมือ ฟ้องหมิ่นประมาทบุคคลจำนวนมาก”

ฝากเตือน.. ‘ผู้มีพระคุณ’!

เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ? ผมหมายถึง “คุณเทพ โพธิ์งาม” ตำนานตลกคาเฟ่นั่นไง เดินสายขาย “ขนมเปี๊ยะขั้นเทพ” ไปตาม “ตลาดนัด” ดารา-คนดังทั่วประเทศ นึกว่าจะไม่มีเวลาข้องแวะเรื่อง (คน) อื่น

ชะตากรรม ‘บุ๋ม ปนัดดา’

แต่ยิ่งพิศ-ยิ่งมอง “ม็อบกำนันมะโน” นานวันเข้า ก็ให้รู้สึก.. “ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชา”! เพราะนอกจากจะเกิดความขัดแย้งของ “แกนนำ” ในเรื่องเงินๆ ทองๆ (รับบริจาค) แล้ว ผู้ปราศรัยที่เป็น “แม่เหล็ก” ในการดึดดูดใจมวลชน-คนฟัง ก็แทบไม่มีตัวตน!