พี่น้องผองเพื่อนแชร์และส่งต่อกันในห้องไลน์ทุกห้อง ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมา จนถึงวันนี้ก็ยังเห็นอยู่ ก็คือเรื่้องนี้..ที่ขึ้นต้นว่า ..ชีวิตลำบาก สถาบันกษัตริย์ทำรถติด..
พี่คนนึงโทร.มาหาผม เล่าเรื่องลูกให้ฟัง ปรึกษาว่าจะอธิบายยังไงให้ลูกเข้าใจ ต้องการจะให้ช่วยคุยและอธิบายกับลูกเขาทางโทรศัพท์ เอาเป็นว่าขอโพสต์ลงในนี้ พี่ก็เอาไปให้ลูกพี่อ่านแล้วกัน...
น้าไม่รู้ว่า ปีๆ นึงหนูเจอขบวนเสด็จกี่ครั้ง แต่น้าเดาได้เลยว่า หนูไม่น่าจะเจอขบวนเสด็จทุกวัน
ที่ทำงานเก่าน้า อยู่ติดกับวังสวนจิตรลดา ตลอดระยะเวลา 9 ปี น้าเจอขบวนเสด็จปีๆ นึงไม่เกิน 5 ครั้ง ปัจจุบันน้าก็ยังทำงานใจกลางกรุงเทพฯ อยู่ห่างวังสระปทุม 4 กม. ตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา น้าเจอขบวนเสด็จไม่เกิน 3 ครั้ง
ปีๆ นึงหนูเจอบวนเสด็จกี่ครั้ง หนูลำบากกี่วัน?
แต่ที่น้าต้องเจอทุกวัน ต้องทนลำบากทุกวัน กลับเป็นรถติดหน้าโรงเรียนของหนู น้าต้องเจอรถของพ่อแม่หนู ที่มาคอยรับส่งหนูหน้าโรงเรียนทุกวัน แบบนี้น้าได้รับความเดือดร้อนจากใคร แถมเป็นความเดือดร้อนที่น้าต้องเจอทุกวัน
หนูบอกขบวนเสด็จลิดรอนสิทธิเสรีภาพของหนู แล้วโรงเรียนของหนู ลิดรอนเสรีภาพของน้าและคนอื่นๆ ทุกวัน หนูคิดว่ายังไง
น้าๆ ป้าๆ ลุงๆ อาๆ ที่ได้รับความเดือดร้อนรถติดหน้าโรงเรียนหนู พวกเขาไม่เคยมีใครออกมาไล่หนู ไม่เคยมีใครไปยืนด่าพ่อแม่หนู หรือไปยืนด่าหนูที่หน้าโรงเรียน เพราะทุกคนเสียสละเสรีภาพของตน เพื่ออนาคตของหนู
แต่ถ้าหนูจะถามว่า แล้วทำไมต้องเสียสละให้สถาบันกษัตริย์ น้าก็ตอบได้เลยว่า ขนาดหนูไปเรียนหนังสือ เรียนเพื่อตัวเอง จบมาหนูก็ไม่ได้ให้อะไรพวกน้า น้ายังเสียสละให้ได้เลย แล้วสถาบันกษัตริย์ท่านออกไปทรงงานเพื่อผู้อื่น ทำไมพวกเราจะเสียสละให้ท่านบ้างไม่ได้
ถ้าหนูอ้างสิทธิความเท่าเทียมของเสรีภาพ หนูเคยสงสัยไหมว่า ทำไมถึงมีผู้ใหญ่ลุกขึ้นยืนให้หนูนั่ง ทั้งๆ ที่ผู้ใหญ่เหล่านั้นเขาก็เสียเงินค่าโดยสารเท่ากับหนู
หากมนุษย์ทุกคนอ้างสิทธิ์ เสรีภาพความเท่าเทียมกันทุกเรื่อง และทุกคน มันจะเป็นประชาธิปไตยแบบเห็นแก่ตัว ไร้ซึ่งวัฒนธรรมความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กับเพื่อนมนุษย์
น้ามั่นใจว่า วันๆ นึง พวกเราออกจากบ้าน ไปโน่นมานี่กันแทบทุกวัน พวกเราบางคนเข้าออกวันละหลายรอบด้วยซ้ำ มากกว่าเจ้าที่ออกจากวัง ที่หนูบ่นว่าท่านทำหนูรถติด
ทุกวันนี้ช่วงบ่าย 3 โมง น้าต้องผ่านโรงเรียนของหนูๆ ถึง 3 โรงเรียน โรงเรียนแรก อยู่คู่กับสัญลักษณ์ประชาธิปไตยอันเป็นเสรีภาพที่หนูถวิลหา แต่รถติดตั้งแต่กลางสะพานปิ่นเกล้า ถนนราชดำเนินช่องทางจราจรหายไป 4 ช่องทาง โรงเรียนที่สอง อยู่ติดวัดเทพศิรินทร์ หน้าโรงเรียนนี้ หายไป 1-2 ช่องจราจร (แล้วแต่วัน) ส่วนโรงเรียนสุดท้ายโรงเรียนนี้อยู่ติดกับโรงเรียนที่ 2 แต่โรงเรียนนี้หน้าโรงเรียนกลับไร้ซึ่งรถผู้ปกครอง มีแต่ รปภ.คอยโบกรถให้น้องๆ ข้ามถนน
ขอปรบมือดังๆ ให้กับโรงเรียนสายปัญญาในพระบรมราชูปถัมภ์ น้องๆ เดินเรียบคลองไปขึ้นรถกลับบ้าน
อย่าเรียกร้องแต่ในสิทธิ์ของตน หนูจะเป็นคนที่โตมาที่ไม่รู้จักคุณค่าของคำว่า เสียสละ ในเมื่อขณะเดียวกัน ยังมีผู้อื่นที่เขาเสียสละเพื่อหนู!!!.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
ร้องเพลงก็ได้สุขภาพ ..เรื่องจริงที่หลายคนมองข้าม
งานวิจัยด้าน Music Psychology และ Psychoneuroimmunology รวมถึงงานศึกษาการร้องเพลงกับระดับ salivary immunoglobulin A (sIgA)
น้ำท่วมกรุงฯ แต่กรุงเทพฯ ยังมีเรื่องให้ยิ้ม
ฝนตกหนัก น้ำท่วมถนน รถติดจนแทบขยับไม่ได้ บางเส้นทางกลายเป็นคลองชั่วคราว แต่ในความวุ่นวายของคนกรุงเทพฯ กลับมีเรื่องให้ยิ้มได้เสมอ เพราะเมื่อรถไปไม่ได้ คนก็พร้อมจะหาวิธีใหม่ๆ ในการเดินทางแบบไม่ต้องรอใครมาบอก
ดีใจหลายกับหลานเนเน่
ทั้งโลกโซเชียลในประเทศไทย เมื่อสายของวันที่ 24 กันยายนที่ผ่านมา หรือคืนวันที่ 23 กันยายน (ตามเวลาสหรัฐ) ไม่มีพื้นที่ไหนที่ไม่มีคำว่า “เนเน่..สุดยอดดดดด!!”
ร้องเพลงให้สุขภาพดี!
หลายคนร้องเพลงเพราะชอบ บางคนร้องเพื่อความสนุก ขณะที่บางคนใช้เสียงเพลงเป็นวิธีผ่อนคลายหลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน แต่เบื้องหลังความเพลิดเพลินนั้น งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่า “การร้องเพลง” อาจส่งผลต่อทั้งร่างกายและจิตใจมากกว่าที่คิด
บนเส้นทางสู่อายุ 80
อายุ 70 ถือเป็นวัยที่สำคัญของชีวิต ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน คนอายุเกิน 70 ก็ถือว่าแก่แล้ว ในช่วงเวลานี้พระอาทิตย์ตกดินอันงดงามกำลังใกล้เข้ามา และชีวิตที่มีสีสันก็ใกล้จะสิ้นสุดลงเช่นกัน จากข้อมูลสาธารณะอย่างเป็นทางการ มีเพียง 44% ของบุคคลธรรมดาเท่านั้นที่สามารถก้าวผ่านเกณฑ์อายุ 70 และหันหลังเดินบนเส้นทางสู่อายุ 80 ได้
ศรัทธา vs งมงาย เส้นบางๆจากความเชื่อ
ความเชื่อเป็นเรื่องที่อยู่กับมนุษย์มานาน โดยเฉพาะเมื่อชีวิตต้องเผชิญความไม่แน่นอน ความกลัว หรือสิ่งที่เกินกำลังควบคุม หลายคนจึงมีพระเครื่อง มีสิ่งยึดเหนี่ยว หรือเคารพครูบาอาจารย์ เพื่อให้อุ่นใจและมีกำลังในการดำเนินชีวิต