
คนฝั่งธนฯ ตื่นเต้นกันพอสมควรทีเดียว กับป้ายรถเมล์ติดแอร์เย็นฉ่ำ ให้กับชาวบ้านบริเวณถนนหน้าซีคอนบางแค
ถือเป็นการอำนวยประโยชน์ให้คนสัญจรบริเวณนั้น ไม่ต้องตากแดด ตากลม ตากฝน และสูดดมมลภาวะทางอากาศที่นับวันจะรุนแรงขึ้นทุกทีจากปัญหาฝุ่น PM 2.5
ถ้าถามใจคนใช้รถเมล์ล่ะก็ หากเลือกได้ คงไม่อยากจะไปอยู่ในป้ายรถเมล์ติดแอร์นานๆ ร่วมกับคนมากหน้าหลายตาที่ไม่รู้จัก แต่ขอเลือกให้รถเมล์มาเร็วๆ หรือไม่ก็มีกำหนดเวลาที่แน่นอนดีกว่านะ เพราะเมื่อรถเมล์สามารถบริการจัดการเวลาตามที่ระบุไว้ในแต่ละป้าย แบบเดียวกับรถไฟฟ้าที่แต่ละขบวนจะรอไม่นานเกิน 3-5 นาที ชีวิตมันก็คงจะง่าย โดยไม่จำเป็นต้องร้อนอกร้อนใจ แล้วพึ่งพาแอร์คอนดิชั่นหรอก..จริงไหม
แทนที่ กทม.จะไปสรรหาอะไรที่ไม่ตรงกับความต้องการของชาวบ้านผู้เดินดินกินข้าวแกง ผู้ใช้รถใช้ถนน ควรอย่างยิ่งที่จะประสานหารือกับ ขสมก. อีกทั้งสำนักจราจรของตำรวจดีกว่าไหมว่า จะหาทางออกอย่างไร ให้การจราจรบนท้องถนนสำหรับรถประจำทางหรือรถเมล์นั้น เป็นไปตามกรอบเวลาที่พึงปรารถนา
มนุษย์ป้าคิดแทนแบบตรงไปตรงมา เพราะขึ้นรถเมล์มาตั้งแต่เด็ก จนถึงอายุปูนนี้ก็ยังใช้บริการอยู่บ้างเป็นครั้งคราวนะคะ ไม่ใช่สักแต่จะวิพากษ์วิจารณ์ แล้วไม่เคยสัมผัสของจริง
ลองตรองดูสิ ต่อไปในป้ายรถเมล์จะมีคนไร้บ้านมาจับจองที่นั่งที่นอน คุณจะทำอย่างไร และเอาเข้าจริงๆ ผู้โดยสารแต่ละคน เดินมาเหงื่อเต็มตัว กว่าจะถึงป้ายรถเมล์ แล้วไปรวมกันอยู่ในป้ายที่ปิดมิดชิด เพราะเกรงว่าแอร์จะหลุดลอดออกมา กลิ่นคงประหลาดนะคะ
ช่วยบริการจัดการรถเมล์ให้มีคุณภาพจะดีกว่าไหม เพราะใครๆ ก็คงอยากจะไปถึงที่หมายโดยไว มากกว่าจะนั่งเย็นสบายอยู่ที่ป้ายรถเมล์ แล้วต้องกังวลว่า เมื่อไหร่รถเมล์จะมา..จริงๆ นะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

