ให้?!?..ในสิ่งที่ไม่ใช่

คนฝั่งธนฯ ตื่นเต้นกันพอสมควรทีเดียว กับป้ายรถเมล์ติดแอร์เย็นฉ่ำ ให้กับชาวบ้านบริเวณถนนหน้าซีคอนบางแค

ถือเป็นการอำนวยประโยชน์ให้คนสัญจรบริเวณนั้น ไม่ต้องตากแดด ตากลม ตากฝน และสูดดมมลภาวะทางอากาศที่นับวันจะรุนแรงขึ้นทุกทีจากปัญหาฝุ่น PM 2.5

ถ้าถามใจคนใช้รถเมล์ล่ะก็ หากเลือกได้ คงไม่อยากจะไปอยู่ในป้ายรถเมล์ติดแอร์นานๆ ร่วมกับคนมากหน้าหลายตาที่ไม่รู้จัก แต่ขอเลือกให้รถเมล์มาเร็วๆ หรือไม่ก็มีกำหนดเวลาที่แน่นอนดีกว่านะ เพราะเมื่อรถเมล์สามารถบริการจัดการเวลาตามที่ระบุไว้ในแต่ละป้าย แบบเดียวกับรถไฟฟ้าที่แต่ละขบวนจะรอไม่นานเกิน 3-5 นาที ชีวิตมันก็คงจะง่าย โดยไม่จำเป็นต้องร้อนอกร้อนใจ แล้วพึ่งพาแอร์คอนดิชั่นหรอก..จริงไหม

แทนที่ กทม.จะไปสรรหาอะไรที่ไม่ตรงกับความต้องการของชาวบ้านผู้เดินดินกินข้าวแกง ผู้ใช้รถใช้ถนน ควรอย่างยิ่งที่จะประสานหารือกับ ขสมก. อีกทั้งสำนักจราจรของตำรวจดีกว่าไหมว่า จะหาทางออกอย่างไร ให้การจราจรบนท้องถนนสำหรับรถประจำทางหรือรถเมล์นั้น เป็นไปตามกรอบเวลาที่พึงปรารถนา

มนุษย์ป้าคิดแทนแบบตรงไปตรงมา เพราะขึ้นรถเมล์มาตั้งแต่เด็ก จนถึงอายุปูนนี้ก็ยังใช้บริการอยู่บ้างเป็นครั้งคราวนะคะ ไม่ใช่สักแต่จะวิพากษ์วิจารณ์ แล้วไม่เคยสัมผัสของจริง

ลองตรองดูสิ ต่อไปในป้ายรถเมล์จะมีคนไร้บ้านมาจับจองที่นั่งที่นอน คุณจะทำอย่างไร และเอาเข้าจริงๆ ผู้โดยสารแต่ละคน เดินมาเหงื่อเต็มตัว กว่าจะถึงป้ายรถเมล์ แล้วไปรวมกันอยู่ในป้ายที่ปิดมิดชิด เพราะเกรงว่าแอร์จะหลุดลอดออกมา กลิ่นคงประหลาดนะคะ

ช่วยบริการจัดการรถเมล์ให้มีคุณภาพจะดีกว่าไหม เพราะใครๆ ก็คงอยากจะไปถึงที่หมายโดยไว มากกว่าจะนั่งเย็นสบายอยู่ที่ป้ายรถเมล์ แล้วต้องกังวลว่า เมื่อไหร่รถเมล์จะมา..จริงๆ นะ.

"ป้าเอง"  

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ

บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก

รู้จักไหม..สปาใจ

มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป

ลัทธิ..บูชาความงาม!

นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ

คำตอบจาก..ครูใหญ่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า

มาขยับร่างกายกันดีกว่า

โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน