นโยบาย?!?ทำน้ำใจหายไป

ก็เข้าใจดีอยู่ว่า การโดยสารเครื่องบิน พร้อมกับสัมภาระติดตัวน้ำหนักไม่เกิน 7 กก. เป็นนโยบายของทุกสายการบิน โดยเฉพาะสายโลว์คอสต์ที่บินภายในประเทศ

นอกจากนั้นก็รับรู้มานานแล้วว่า หลายสายการบินมีนโยบายชัดเจนว่าลูกเรือไม่ต้องช่วยยกกระเป๋า แต่สามารถช่วยแนะนำวิธีจัดเก็บให้ถูกต้อง ทั้งนี้ด้วยเหตุผลหลักๆ คือ คุณแบกมาได้ คุณก็ต้องรับผิดชอบของที่คุณแบกมา หากคุณยกขึ้นไปวางในช่องเก็บกระเป๋าเองไม่ได้ ..อ๊ะฮ่า แปลว่า น้ำหนักเกินไปมุ้ย?!?

แต่พนักงานที่เรียกว่าแอร์โฮสเตสหรือสจ๊วตนั้น ก็ควรจะมีวิจารณญาณสักหน่อย..ดีไหม?!? ..ว่า บางทีคุณควรจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือในบางกรณี อาทิ คนที่ส่วนสูงน้อยนิดติดดิน เขาจะยกเอาขึ้นไปวางได้อย่างไร

เรื่องแบบนี้ มนุษย์ป้าเจอมากับตัวเองแล้วค่ะ คือ เมื่อต้องช่วยตัวเอง ก็ยืนขึ้นไปบนเก้าอี้ เพื่อยกสัมภาระขึ้นไปวางให้เรียบร้อยตามกติกา ปรากฏว่า เจ้าของที่นั่งที่ป้าปีนขึ้นไปเดินมาเห็นเข้าเท่านั้นแหละ แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง ทั้งๆ ที่มนุษย์ป้าถอดรองเท้าก่อนจะเหยียบบนเก้าอี้นั่งนะคะ..

เหตุเกิดขึ้นท่ามกลางสจ๊วตที่ยืนมองเฉยๆ อีกต่างหาก

นั่นแปลว่า เรื่องของป้า ผมไม่เกี่ยว!!

ออกจะเกินพอดีไหมคะ กับนโยบายที่ไม่ใส่ใจความยืดหยุ่น และเป็นเรื่องของจิตใจบริการ ที่พึงต้องกระทำสำหรับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 

ไม่ควรสันนิษฐานว่าทุกคนแบกน้ำหนักเกินจึงยกไม่ไหว แต่ควรต้องสังเกตและใส่ใจนะคะว่า ผู้สูงอายุ คนตัวเล็ก คนพิการ เขาช่วยเหลือตัวเองได้ไหม 

น้ำใจมา รอยยิ้มก็มีให้กันและกัน ดีที่สุดนะคะ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ

บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก

รู้จักไหม..สปาใจ

มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป

ลัทธิ..บูชาความงาม!

นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ

คำตอบจาก..ครูใหญ่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า

มาขยับร่างกายกันดีกว่า

โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน