#ไม่เอากาสิโน

เคยมีคนบอกว่า “กาสิโนจะดึงดูดนักท่องเที่ยว จะสร้างรายได้ จะทำให้เศรษฐกิจดีขึ้น”

ฟังดูเหมือนจะดี? แต่มนุษย์ป้าลองหลับตาแล้วนึกดูพร้อมกับตั้งคำถามว่า... กาสิโนคือคำตอบของประเทศไทยจริงหรือ?

เราอยู่ในประเทศที่ SME ปิดกิจการเป็นรายวัน เกษตรกรเจอปัญหาราคาตก ชาวบ้านต้องวิ่งหางานพิเศษเพื่อให้พอกินพอใช้ แล้วรัฐบาลกลับอยากเอางบประมาณ เวลา และแรงใจไปทุ่มให้ “กาสิโน”?

คำโบราณมีอยู่ว่า ติดอะไรไม่ร้ายแรงเท่ากับติดการพนัน เชื่อว่าหลายคน หลายครอบครัวมีประสบการณ์ตรงมาแล้ว

ทำไม?!? เรายังจะส่งเสริมให้มีอบายมุขประเภทนี้อีก

ประเทศที่เด็กต้องโตมาในเมืองที่มีบ่อนถูกกฎหมาย จะเห็นการพนันเป็น “เรื่องปกติ” หรือ “เรื่องต้องหลีกเลี่ยง”?

ครอบครัวที่เคยสงบ อาจต้องพังเพราะคนในบ้านหลุดเข้าไปในโลกของหนี้พนัน

แล้วเราจะยอมแลกสิ่งเหล่านี้ เพื่อ “รายได้” ที่ไหลเข้ากระเป๋าใครก็ไม่รู้…จริงเหรอ?

วันนี้ เราอาจยังคิดว่า “มันคงไม่กระทบกับฉันหรอก”

แต่พรุ่งนี้ ลูกหลานเราอาจโตมาในสังคมที่เต็มไปด้วย “ความปกติใหม่” ที่เต็มไปด้วยตู้สล็อต ร้านพนัน และโฆษณายั่วใจทุกหัวมุมถนน

ประเทศไทยไม่จำเป็นต้องมีบ่อน แค่มี “สติ” มากพอ ก็ชนะทุกตาได้แล้ว..นะ.             

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ

บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก

รู้จักไหม..สปาใจ

มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป

ลัทธิ..บูชาความงาม!

นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ

คำตอบจาก..ครูใหญ่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า

มาขยับร่างกายกันดีกว่า

โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน