ถอดรหัส'สามก๊ก' 'แดง-ส้ม-น้ำเงิน'

ในกระดานการเมืองไทยที่ตอนนี้กูรูการเมืองฟันธงตรงกันว่า เหลือแค่ “สามก๊ก” จากสามค่ายสี ส้ม แดง และน้ำเงิน ที่มีอุดมการณ์และแนวทางทำการเมืองที่แตกต่างกัน เพื่อเจาะฐานเสียงให้แก่ตัวเอง  

สำหรับ “สามก๊ก” เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของจีนที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถือกันว่าเป็นผลงานเขียนของล่อ กวนตง มีฉากในสมัยแห่งความวุ่นวายในยุคปลายราชวงศ์ฮั่น เป็นเรื่องราวของ 3 ตัวเอกอย่าง โจโฉ, เล่าปี่, ซุนกวน ที่ต่างใช้เล่ห์เหลี่ยมทางการเมืองเพื่อเอาตัวรอด รักษาอำนาจ ไปจนถึงการขึ้นสู่อำนาจ 

เมื่อย้อนกลับมาก็พบว่า สถานการณ์การเมืองไทยไม่ได้ต่างจากนวนิยายดังกล่าว ผ่านการยกตัวอย่างในแต่ละสี ประกอบด้วย 

 “สีส้ม” คือระบอบก้าวหน้าสุดโต่ง นำโดยพรรคประชาชน (ปชน.) ที่สร้างความเปลี่ยนแปลง และพยายามเซาะกร่อนบ่อนทำลายเสาหลักของชาติ จากกระบวนการแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ส่งผลให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยตัดสิทธิทางการเมืองแก่คณะกรรมการบริหารพรรคและยุบพรรคก้าวไกล ขณะที่แกนนำรุ่นใหม่ในพรรค ปชน.ก็ลุ้นระทึกในชั้น ป.ป.ช. สุ่มเสี่ยงผิดมาตรฐานจริยธรรม เพื่อส่งให้ศาลฎีกาตัดสินประหารชีวิตทางการเมืองหรือไม่  

"สีแดง” คือระบอบทักษิณ ที่ล่าสุดต้องการลุยไฟผลักดันนโยบาย “กาสิโน” ที่จะเป็นการเปลี่ยนบรรทัดฐานศีลธรรมสังคม ให้การพนันกลายเป็นเรื่องถูก เรื่องดี ท่ามกลางข้อครหาว่า นี่คือนโยบายระดมทุนทางการเมืองของพรรคเพื่อไทย

ซึ่งถูกโยงกับความล้มเหลวของสารพัดนโยบายต่างๆ ที่หลายฝ่ายมองว่าอาจจะซ้ำรอยในอดีต ที่จบด้วยข้อหาทุจริตคอร์รัปชันแบบมโหฬารมาแล้ว มีคนต้องติดคุกและหนีคดีไปต่างประเทศ ซึ่งการนำของพรรคเพื่อไทย เมื่อผ่านไปสองปีได้สร้างความหวาดระแวงและความไม่ไว้วางใจจากมวลชนในกลุ่มพลังจารีตเป็นอย่างมาก 

 “สีน้ำเงิน” หรือพรรคภูมิใจไทย แม้จะมีคำอธิบายว่าสีน้ำเงินมีความหมายสารพัด แต่มันก็ชัดเจนว่าหนึ่งในความหมายสำคัญของสีนี้คือสถาบันหลักของชาติ และความชัดเจนว่าต้องอาสาเข้ามาเป็นตัวแทนของฝ่ายอนุรักษนิยม เพื่อต่อกรกับกลุ่มสุดโต่งก้าวหน้า เล่นละครสองหน้าในรัฐบาลตามบทการเมืองตบจูบ แต่ภารกิจสำคัญคือการคานอำนาจระบอบทักษิณไม่ให้ทำอะไรสุดซอย 

การเกิดขึ้นของพรรคสีน้ำเงินต้องย้อนกลับไปที่ความถดถอยของพรรคสีฟ้าและสีน้ำเงินเข้ม ที่ไม่สามารถเป็นความหวังให้ฝ่ายอนุรักษนิยมได้อีกต่อไป 

ผ่านคะแนนเลือกตั้งที่สาละวันเตี้ยลงอย่างน่าใจหาย และด้วยตัวเลข สส.ที่น้อยนิดจึงทำให้ไร้พลังในทางการเมือง ฝ่ายจารีตเดิมและมวลชนยังหาตัวแทนไม่ได้ หลัง “พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา” อดีตนายกฯ พ้นจากแวดวงการเมืองไปเป็นองคมนตรีแล้ว จึงจำเป็นต้องหาสัญลักษณ์ใหม่ กระทั่งการเติบโตของพรรคภูมิใจไทยขึ้นมาพอดี 

จากภาพเดิมถูกมองเป็นเพียงพรรคกลุ่มการเมืองบ้านใหญ่ในต่างจังหวัด ที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของฝ่ายจารีต 

แต่ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาต้องยอมรับว่า พรรคภูมิใจไทยคือขั้วการเมืองที่ทรงพลัง ด้วยเครือข่ายสีน้ำเงินในสภาล่างและสูง ที่พร้อมขับเคลื่อนภารกิจชาติและการเมืองอย่างเป็นเอกภาพ 

ด้วยจุดยืนคือเรื่องของการเคารพ เทิดทูน และปกป้องสถาบันหลักของชาติ ผ่านการตัดสินใจในทางการเมือง ยังสอดคล้องกับความต้องการของฝ่ายอนุรักษ์มาโดยตลอด 

ไล่ตั้งแต่การไม่แตะประมวลกฎหมายอาญา ม.112 ไม่จับมือกับพรรคที่มีแนวทางนี้ รวมถึงจุดยืนที่จะไม่แตะต้อง ไม่แก้ไขรัฐธรรมนูญหมวดจริยธรรม ที่จะลดมาตรฐานความเข้มข้นของรัฐธรรมนูญปราบโกง   

อีกทั้งยังไม่เห็นด้วยกับพรรคเพื่อไทยที่จะมีแนวคิดเสนอแก้ไขกฎหมายจัดระเบียบกลาโหม จนพรรคได้ฉายาจากสื่อมวลชนประจำทำเนียบรัฐบาลว่า “ภูมิใจขวาง” ในทางกลับกันถือว่าแนวทางนี้ก็เข้าทางฝ่ายอนุรักษนิยมไม่น้อย

ขณะที่สภาสูงเครือข่ายสีน้ำเงินก็ทำหน้าที่ตรวจสอบสภาล่างอย่างเข้มข้น เช่น การกลั่นกรองกฎหมายต่างๆ รวมถึงคัดเลือกองค์กรอิสระต่างๆ เพื่อตรวจสอบการใช้อำนาจบริหารประเทศให้มีประสิทธิภาพ เป็นไปตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ พร้อมทั้งยังออกมาดักคอล่วงหน้าหากเห็นว่าเรื่องใดไม่ถูกต้อง หรือสวนทางกับศีลธรรมและวัฒนธรรมของประเทศ เช่นเรื่อง “กาสิโน”

ชั่วโมงนี้ “พรรคภูมิใจไทย” คือตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้วของฝ่ายอนุรักษนิยมและมวลชนที่กำลังอ้างว้าง ไร้การนำทัพ บนสมการการเมืองไฟต์บังคับ “สามก๊ก” เมืองไทย “แดง-ส้ม-น้ำเงิน”.