ดร.ธารินี กระตุก 'ไอซ์' ความกล้าไม่ได้วัดตอนถือไมค์ถามคนอื่น วัดตอนต้องตอบคำถามตัวเองด้วย

8 พ.ย.2569-ดร.ธารินี วรินทรากุล นักวิชาการอิสระ โพสต์ข้อความถึงน.ส.รักชนก ศรีนอก หรือ “ไอซ์” ส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาชน ระบุว่า ไอซ์คะ ความกล้าไม่ได้วัดตอนถือไมค์ถามคนอื่น แต่วัดตอนต้องตอบคำถามของตัวเองด้วย การเมืองไม่ใช่เวทีประกวดว่าใครพูดแรงที่สุด ใครประชดเจ็บที่สุด หรือใครทำคลิปแล้วกองเชียร์ปรบมือดังที่สุด เพราะเสียงปรบมือรับรองความถูกต้องไม่ได้ และยอดแชร์ก็ใช้แทนหลักฐานไม่ได้เช่นกัน “ไอซ์” รักชนก ศรีนอก จะตรวจสอบรัฐบาลหนักแค่ไหน เป็นสิทธิและหน้าที่ของฝ่ายค้าน แต่เมื่อเลือกยืนบนเวทีตรวจสอบ ก็ต้องยอมให้ประชาชนตรวจสอบวิธีทำงานของตัวเองด้วย

ตำแหน่งผู้ตรวจสอบ ไม่ได้แถมเอกสิทธิ์ให้พ้นจากการถูกตรวจสอบค่ะ จะตั้งคำถามกับใคร ต้องตรวจข้อมูลให้ครบ จะอ้างเอกสาร ต้องอ่านให้ถึงสาระ จะกล่าวหาว่าใครละเลยหน้าที่ ต้องแยกให้ออกระหว่างไม่มาด้วยตัวเอง ไม่ส่งคำชี้แจง และไม่ให้ความร่วมมือ สามอย่างนี้มีความหมายต่างกัน จะรวบให้เหลือข้อกล่าวหาเดียวเพราะพาดหัวแล้วสะใจกว่าไม่ได้

กรณีการเรียกข้าราชการเข้าชี้แจงก็เช่นกัน หากมีหนังสือตอบกลับ มีเหตุผลประกอบ และมีเอกสารส่งถึงกรรมาธิการจริง สิ่งที่ต้องทำคือหยิบมาอธิบายว่าคำชี้แจงนั้นยังขาดอะไร ข้อไหนตอบไม่ตรง และเหตุใดจึงยังต้องให้มาปรากฏตัว

นั่นคือการตรวจสอบที่มีน้ำหนัก ส่วนการพูดให้คนเข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ทำอะไรเลย ทั้งที่มีขั้นตอนให้พิจารณา ก็ต้องพร้อมรับผิดชอบต่อภาพที่ตัวเองสร้างขึ้นด้วย ประชาชนควรได้ข้อเท็จจริงครบถ้วน ก่อนถูกชวนให้โกรธใคร ชื่อของ “หมิว” อุบลรัตน์ จึงจะมีน้ำหนักในการโต้แย้งได้มากเพียงใด ก็อยู่ที่เอกสารและคำอธิบายที่นำมาแสดง เช่นเดียวกับไอซ์ที่ต้องพิสูจน์ข้อกล่าวหาของตัวเอง

รัฐบาลไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่า “ชี้แจงแล้ว” ปิดคำถาม และฝ่ายค้านก็ไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่า “กำลังตรวจสอบ” ปิดความรับผิดชอบต่อสิ่งที่พูด ถ้าเอกสารของรัฐบาลไม่ครบ ไอซ์ก็ถามต่อให้ถึงที่สุด แต่ถ้าเอกสารทำให้ข้อกล่าวหาเดิมคลาดเคลื่อน ไอซ์ก็ต้องแก้ให้ชัดเท่ากับตอนกล่าวหา จะดังตอนเปิดประเด็น แล้วเบาตอนแก้ข้อมูลไม่ได้ค่ะ

ส่วนเรื่องการรับบริจาคของพรรคประชาชน ประชาชนย่อมถามได้ว่า ระดมทุนเพื่ออะไร ตั้งเป้าเท่าไร ใช้กับงานส่วนไหน และจะเปิดเผยผลการใช้เงินอย่างไร การขอรับบริจาคไม่ได้พิสูจน์ว่ามีความผิด แต่การเป็นพรรคฝ่ายค้านก็ไม่ได้ทำให้คำถามเรื่องเงินกลายเป็นสิ่งต้องห้าม ถ้าความโปร่งใสเป็นหลักการของพรรค ก็ควรอธิบายให้เห็นเป็นรายการ ไม่ใช่ปล่อยให้กองเชียร์ตอบแทนด้วยความศรัทธา

ไอซ์คะ เวลาถามรัฐบาล ประชาชนถูกเชิญให้เป็นเจ้าของอำนาจตรวจสอบ แต่เวลาประชาชนถามกลับ เขาก็ยังเป็นเจ้าของอำนาจนั้นอยู่ค่ะ ไม่ได้หมดสิทธิ์เพียงเพราะคราวนี้คำถามหันมาทางพรรคประชาชน

ความกล้าทางการเมืองมีราคาตรงนี้ กล้าถามก็ต้องกล้าตอบ กล้ากล่าวหาก็ต้องกล้าแสดงหลักฐาน และหากพูดผิดก็ต้องกล้าแก้ต่อหน้าคนกลุ่มเดียวกับที่เคยได้ยินคำกล่าวหา การยอมรับว่าข้อมูลผิดไม่ได้ทำให้นักการเมืองเสียศักดิ์ศรีเท่าการปล่อยให้ประชาชนเข้าใจผิดเพื่อรักษาหน้าตัวเอง

สุดท้าย ฝีปากจะคมแค่ไหนก็ต้องผ่านการพิสูจน์ด้วยข้อเท็จจริง เพราะคำถามที่ตอบไม่ได้ ไม่มีเสียงปรบมือครั้งไหนตอบแทนให้ได้ค่ะ