เมื่อคน.. สังคม! .. ไร้คุณค่าความเป็นมนุษย์.. ประเทศชาติหายนะ!!

เจริญพรสาธุชนผู้มีจิตศรัทธา.. คำว่า “ศรัทธา” ในพระพุทธศาสนา มีความหมายกินลึกลงไปมากกว่าความเชื่อโดยทั่วไป ด้วยต้องมีความรู้ความเข้าใจในคุณค่าของคุณสมบัติสิ่งนั้นๆ ดังเช่น การมีความเชื่อและเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระธรรมคำสั่งสอน และในพระสงฆ์หรือนักบวชในศาสนานั้นๆ ที่ตนนับถือ โดยเฉพาะมีความเชื่อเรื่องของกรรม.. ผลของกรรม และการเวียนว่ายตายเกิดภายใต้กฎเกณฑ์ของกรรม.. อันเป็นพื้นฐานของชาวพุทธ..

ศรัทธา.. จึงเป็นธรรมชาติขั้นพื้นฐานเบื้องต้นฝ่ายกุศล ที่จะชักนำให้คนเราประกอบคุณความดี รู้จักแบ่งปันความสุขให้ผู้อื่นด้วยการทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา

ศรัทธา จักสมบูรณ์ได้นั้น จึงต้องมี สติ กำกับ.. และสร้างความสัมพันธ์กับ ปัญญา จนเกิดภาวะสมดุลไม่มากน้อยไปกว่ากัน ด้วย ธรรมชาติของสติ ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อ การเผลอตัว..เผลอใจ จึงทำให้กำหนดและรู้ว่าสิ่งนั้นมีคุณหรือโทษ.. ประโยชน์หรือมิใช่ประโยชน์ โดยเฉพาะจะนำไปสู่การพิจารณาถึงผลดี-ผลเสียที่เกิดจากการคิด.. การกระทำ และการพูด.. โดย ระลึกถึงหลักคุณธรรม-จริยธรรมเป็นที่ตั้ง ด้วยปัญญาที่เกิดขึ้นจากสติซึ่งเป็นธรรมฝ่ายดีที่เข้าไปกำกับจิตใจให้เกิดความรู้เข้าใจอย่างถูกต้องตรงธรรม..

“คุณธรรม-จริยธรรม” ในบุคคล สังคม ประเทศชาติ จะเกิดขึ้นมีจริงได้นั้น.. เมื่อมีการพัฒนาจิตใจของหมู่ชนให้มี ศรัทธาอย่างมีสติปัญญา.. ที่จะนำไปสู่ ความเพียรชอบ (วิริยะ) อย่างตั้งมั่นไม่หวั่นไหว ที่หล่อเลี้ยงด้วยศรัทธานั้น.. อันจะนำไปสู่การมี คุณธรรม-จริยธรรมของบุคคล ในสังคมที่มี หิริโอตตัปปะ อบรมกล่อมเกลาจิตใจ.. ซึ่งเป็นคุณธรรมของความเป็นมนุษย์แท้จริง..

ความล้มเหลวในจริยธรรม-คุณธรรม ของบุคคล สังคม ประเทศชาติ จึงเกิดขึ้นจากการไร้การปลูกฝัง ความศรัทธาในสัจธรรมของความเป็นมนุษย์ จึงเป็นเหตุให้คนเรา..ไม่รู้คุณค่าของฐานะความเป็น มนุษย์ อันสามารถเข้าถึงความเป็น สัตว์ประเสริฐ ได้จริง โดยมิต้องไปหลงพึ่งอำนาจวัตถุภายนอกใดๆ ที่ไร้คุณธรรม จนต้องทำตัวประพฤติตนเลวทราม ไม่ต่างจาก สัตว์เดรัจฉาน

เมื่อ ความศรัทธา ซึ่งเป็นธรรมชาติที่มีความเชื่อและความเลื่อมใสอย่างมี สติปัญญา .. ล้มเหลวในชีวิตของบุคคลและสังคมนั้น.. จึงก่อให้เกิดปัญหานานัปการ.. ที่นำไปสู่การกล้ากระทำในบาปกรรม.. อกุศลกรรมทั้งปวง ทั้งทางกายและวาจา... ดังมีการเรียกร้องเรียกหา “จริยธรรม .. คุณธรรม” กันมากขึ้นในสังคมปัจจุบันที่อ่อนล้าคุณความดี เพื่อการอยู่ร่วมกันของบุคคลในสังคมอย่างมีความปกติสุข..

ในสังคมปัจจุบัน ที่มีภาวะผลพิษจากการเมืองที่ไร้ จริยธรรม อันเป็นเหตุจากบุคคลที่เข้าสู่การทำงานการเมืองที่ ไร้ความศรัทธาในฐานะความเป็นมนุษย์ ด้วย อำนาจโมหจิต ที่ปิดกั้น จึงเกิดการสร้างความเชื่อไปตามกระแสโลก ก่อเกิด ทิฏฐิวิบัติ ให้ยึดถือวัตถุที่โลกสมมติขึ้นเป็นใหญ่ อันเป็นมูลเหตุที่ชักนำไปสู่ความพึงใจ (ฉันทะ) และมีการนึกคิด (มนสิการ) ไปตาม จนก่อเกิดความวิปลาสอย่างรุนแรงในความคิด.. และความเห็นนั้น.. ที่นำไปสู่ความประพฤติที่ไร้ “ศีลธรรม-จริยธรรม”

มิจฉาภาวะ.. “คนหลงธรรม.. ปลาหลงน้ำ.. นกหลงฟ้า นักบวชหลงทิฏฐิ.. นักการเมืองหลงอำนาจ..” จึงเกิดขึ้น ซึ่งเป็นบริบทของสังคมที่ ไร้จริยธรรม.. ขาดคุณธรรม.. ที่ไม่แปลก หากสังคมไทยหลายส่วนจะติดกับดักอบายมุข.. ตกอยู่ในกระแสเงินทุนสีเทาจากยาเสพติด.. การพนันออนไลน์ที่ไหลเข้ามาสู่ทุกแวดวง ดังที่เป็นข่าวกันอย่างโจ่งแจ้งว่า มีเงินการพนันออนไลน์จำนวนมากไหลเข้าบัญชีนายตำรวจระดับสูงจำนวนหนึ่ง เพื่อแลกเปลี่ยนกับการใช้อำนาจหน้าที่ไปในทางที่ไม่ถูกต้อง หรืออย่างกรณีล่าสุดของข้าราชการกรมราชทัณฑ์บางคนบางกลุ่ม.. ที่มีหลักฐานปรากฏถึง ความอุบาทว์.. ไร้ความเป็นมนุษย์.. ฉ้อฉล.. ทุจริต.. ไม่ชอบธรรม.. และไร้จริยธรรม... เพื่อให้ได้มาซึ่งเงินสกปรกจากพวกทุรชน

จากสภาพความเป็นจริงที่กล่าวจึงต้องยอมรับว่า ในสังคมปัจจุบัน ความเลวร้ายอันเกิดจาก การเสื่อมค่าความเป็นมนุษย์ ได้แพร่ระบาดไปทั่วแวดวงองค์กร.. ในสังคม ประเทศชาติ ที่ไม่ใช่เฉพาะตำรวจหรือราชทัณฑ์.. แต่มันระบาดลุกลามไปทั่วทุกภาคส่วนของสังคม ทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค.. ดังปรากฏเรื่องราวทุจริตมากมายในองค์กรปกครองในท้องถิ่นขั้นรากหญ้า หรือแม้แต่กรณีมีการหากินกับเด็กในโรงเรียนเล็กๆ ตามชนบท.. และขยายเข้าไปในวัดวาอารามที่ไม่ควรเกิดทุจริต.. ดังที่เป็นข่าว.. ที่แสดงถึง วิกฤตการณ์จริยธรรมของประเทศชาติ ที่รอคอยการแก้ไขจาก ผู้มีศีลธรรม.. มีอำนาจวาสนา มีจิตอาสา เข้ามาบริหารปกครองเพื่อประโยชน์ของประชาชนและประเทศชาติอย่างแท้จริง

ดังเหตุการณ์ในแวดวงการเมืองทุกระดับ ที่นับวันยิ่งน่ากลัวต่อภัยร้ายดังกล่าว เมื่อมีแต่ข่าวนักการเมือง บางบุคคล .. บางกลุ่ม มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจสีเทา การพนันออนไลน์.. หรือการเกี่ยวข้องกับการหลอกลวงของแก๊งสแกมเมอร์.. หรือพวก call center.. ที่สะท้อนภาพลักษณ์การเมืองอันน่าวิตกกังวล..

ยิ่งได้ยินข่าวการซื้อขายนักการเมืองกันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน.. และเป็นไปอย่างเปิดเผยด้วย ความไร้คุณค่าความเป็นมนุษย์.. จึงยิ่งน่าเป็นห่วงต่อชะตากรรมของประเทศ ที่ฝากอนาคตของประเทศไว้ในอุ้งมือคนเหล่านี้ที่ไร้คุณธรรม ไม่เคารพในธรรม..

เมื่อการเมือง.. การปกครอง เป็นธุรกิจการค้าไป จึงไม่แปลกที่รัฐธรรมนูญ อันเป็นกฎหมายสำคัญในการปกครอง.. จะถูกฉีกแล้วฉีกอีก เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก.. อย่างไร้ความศักดิ์สิทธิ์ ในฐานะกฎหมายแม่บทของประชาชน... ดังนานาอารยประเทศ ที่นำไปสู่การใช้อำนาจหน้าที่อย่างไร้จริยธรรม.. ขาดคุณธรรม ขึ้นในสังคมประเทศชาติ โดยคำนึงถึงการสนองตอบประโยชน์ของตนและหมู่คณะ.. ตลอดจนพรรคของตนอย่างไร้ความใส่ใจในความรู้สึกของสุจริตชน.. ชาวบ้านตาดำๆ.. ที่เป็นประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ

ที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่งในปัจจุบัน เมื่อเริ่มมีพฤติกรรมในเชิงการชักนำ ให้ข้าราชการที่หวังประโยชน์จากนักการเมืองทำงานรับใช้พรรคการเมือง เพื่อผลประโยชน์ต่างตอบแทน.. ซึ่งหากไม่สวามิภักดิ์ ไม่รับใช้พรรคการเมืองที่ถืออำนาจรัฐปกครอง ก็จะต้องถูกฝ่ายมีอำนาจจัดการให้ออกไปนอกทาง.. โดยไม่เกรงกลัวต่อสายตาหรือคำครหาของใครๆ.. แม้จะไร้จริยธรรม ดังปรากฏเป็นข่าวการโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในกระทรวงสำคัญของประเทศ.. ที่มีรายชื่อของผู้ได้รับการแต่งตั้งโยกย้าย ซึ่งอ้างว่ามาจากค่ายนั้นค่ายนี้.. กลุ่มนั้นกลุ่มนี้ จนประชาชนเริ่มเหม็นเบื่อกับระบบเน่าๆ ที่นักการเมืองน้ำเน่าสรรค์สร้างขึ้นมาอย่างไร้ความดีงาม อย่างไม่สนใจต่อความรู้สึกของประชาชนเจ้าของประเทศ.. ทั้งนี้ แค่เพียงเพื่อต้องการสนองตอบความต้องการของตนและพรรคพวก.. แม้จะไร้จริยธรรมในการบริหารราชการแผ่นดิน ที่นับวันยิ่งไม่มี หิริโอตตัปปะ.. ให้อวดคุณค่าในความเป็นมนุษย์ไว้ให้ภาคภูมิใจเลย

จึงไม่แปลก หาก ประชาชน ส่วนใหญ่ของประเทศ.. สิ้นหวังต่อ ระบบการเมืองการปกครอง แบบไทยๆ.. ที่มิได้เป็นไปเพื่อประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริง.. เป็นแต่ชื่อ ประชาชน ถูกนำมาใช้อ้างอิงหาประโยชน์เท่านั้น

ดังนั้น.. คงจะต้องถึงเวลาที่จะต้องปลูกฝังให้คนรุ่นใหม่มี.. “ศรัทธาในความเป็นมนุษย์” อย่างจริงจัง เพื่อต่อต้านความไม่เป็นธรรมที่เกิดขึ้นในระบอบการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม โดยคำนึงถึงความชอบธรรม.. ความถูกต้อง ตรงธรรม.. และ สัจธรรมในความเป็นมนุษย์เป็นสำคัญ อย่าได้เป็น คนรุ่นใหม่ที่สิ้นศรัทธา ด้วย โมหจิต ที่หลงผิด.. ซึ่งมิใช่จะเพียงแก้ปัญหาการไร้ความเป็นธรรมในสังคมไม่ได้.. แต่กลับไปต่อเติมให้ ฝ่ายไร้จริยธรรม มีกำลังมากขึ้น จนสามารถเข้าไปปกครองบริหารแผ่นดินได้อย่างชอบธรรมตามความหมาย... ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นคงไม่ต้องไปชี้กล่าวโทษใคร.. เพราะที่สุดแห่ง “โจรปล้นแผ่นดิน”.. ย่อมเกิดจาก เจ้าของแผ่นดินร่วมใจกันเปิดบ้านให้โจร.. นั่นเอง!! เอวัง!!.

เจริญพร

dhamma_araya@hotmail.com