ถึงแม้จะไม่ปรารถนา...แต่ว่าบางครั้งยังจำเป็น
ในสังคมประชาธิปไตย การจะได้รัฐบาล ต้องผ่านครรลองของการเลือกตั้ง ไม่ใช่รัฐประหาร ในเมื่อประเทศไทยเป็นประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
พ่อเคยทำไทยแตกแยก...ลูกก็มาทำอีกแล้ว
พ่อเคยทำให้ประเทศไทยเข้าสู่ภาวะของความขัดแย้ง เกิดกีฬาสีระหว่างเสื้อเหลืองกับเสื้อแดง มีความรุนแรงถึงกับทำร้ายกัน เข่นฆ่ากัน ตายนับสิบ เจ็บนับร้อย
DNA พระยาละแวกมันแรงจริงๆ
กรณีพิพาทเรื่องดินแดนของไทยที่เขมรทำตัวเป็นอันธพาลเกเรจะเอาเอาดินแดนของไทย ยังคงดำเนินต่อไปไม่จบสิ้น แม้ว่ายังไม่มีการทำสงครามอาวุธ แต่ก็มีการทำสงครามวาทะ
สองพ่อลูก...สองแผ่นดิน ฤๅจะสิ้นวาสนาและบารมี
เวลาความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชาสืบเนื่องมาเป็นร้อยปี หากจะมองตั้งแต่ยุคต้นของรัตนโกสินทร์ อาณาจักรกัมพูชาในตอนนั้นคืออาณาจักรเขมรที่เป็นประเทศราชของสยามมาจนถึงรัชกาลที่ 4
ฤๅเขาคือเจ้าของประเทศ
มีคนคนหนึ่งประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจ ทำให้เขากลายเป็นอภิมหาเศรษฐีมีเงินเป็นแสนๆ ล้าน เขามีความร่ำรวย แต่เขาไม่พอเท่านั้น เขามีความทะเยอทะยานอยากเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย
ถึงร้ายก็รัก
มีคนบางคนเขาพูดว่า ที่ประเทศไทยเป็นเช่นนี้เพราะมีคนจำนวนหนึ่ง (จำนวนมากเสียด้วย) ที่หลงรัก หลงชื่นชม หลงยกย่องคนที่ทำเรื่องที่เลวร้าย ทำผิดกฎหมายหลายเรื่อง
เต็มไปด้วยข้อพิรุธ...ฤๅจะหยุดความกังขา
เวลานี้เรื่องราวของนักโทษเทวดาที่พำนักอยู่ที่ห้อง VVIP ชั้น 14 โรงพยาบาลตำรวจ ยังเป็นประเด็นถกเถียงกันไม่หยุด จนมีคนขอให้หยุดขุดคุ้ยเรื่องนี้กันได้แล้ว
แบกกันเข้าไป...แบกให้รอดนะ
บรรดาข้าทาสบริวารขออง สทร.ที่ทำหน้าที่เป็นนายแบก นางแบกทั้งหลาย ต่างพากันออกมายืนยันว่า สทร.ป่วย แล้วก็ต่อว่าต่อขานผู้คนที่เขาเห็นด้วยกับการแถลงของแพทยสภาว่า
เหตุปัจจัย...คนสงสัยว่าป่วยทิพย์
ในขณะที่ผู้คนจำนวนมากไม่เชื่อว่าคุณพ่อป่วยจริง แต่น่าจะป่วยทิพย์มากกว่า การอ้างว่าการอยู่ที่ห้อง VVIP ชั้น 14 โรงพยาบาลตำรวจถือว่าเป็นการติดคุก 180 วัน ครบที่จะได้รับการพักโทษนอกเรือนจำ ประชาชนส่วนมากก็ไม่เห็นด้วย และคิดว่าคุณพ่อยังไม่ได้ติดคุกแม้แต่วันเดียว
เพราะไม่รู้กฎหมาย...จึงโวยวายกันลั่น
เมื่อศาลฏีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง อ่านคำสั่งคดีระหว่างอัยการสูงสุด คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ โดยคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ

