หาแนวร่วมไม่ใช่แนวรบ

ไม่ง่ายที่จะเหมือนเดิมครับ

ยกเว้นมีเหตุให้มนุษย์หยุดการเดินทาง เช่นโควิด-๑๙ ระบาดในอดีต

ฉะนั้นเราจะยังคงอยู่ในช่วงของความยากลำบากทางเศรษฐกิจกันต่อไป

คราวนี้น่าจะจบจริงครับ เพราะทั้ง ๒ ฝ่ายส่งสัญญาณตรงกันเป็นครั้งแรก

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ โพสต์ข้อความบนโซเชียลมีเดียเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เนื่องในโอกาสวันเกิดครบรอบ ๘๐ ปีของเขาว่า "ข้อตกลงกับสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านเสร็จสมบูรณ์แล้ว"

จากนั้น คาเซม การิบาบาดี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิหร่าน ไปพูดในรายการโทรทัศน์ว่า

ข้อตกลงดังกล่าวเป็นการยุติสงครามระหว่างสองประเทศโดย "ทันที" และพวกเขาจะเจรจากันภายในสองเดือนเพื่อหา "ข้อตกลงขั้นสุดท้าย"

สำทับด้วยกรรมการห้ามมวยคือ นายกรัฐมนตรีปากีสถาน เชห์บาซ ชารีฟ ได้ประกาศว่า "ทั้งสองฝ่ายได้ประกาศยุติปฏิบัติการทางทหารในทุกแนวรบโดยทันทีและถาวร รวมถึงในเลบานอนด้วย"

มีข่าวยืนยันว่า สหรัฐฯ และอิหร่านจะจัดการประชุมแบบไม่เป็นทางการในกรุงโดฮาในสัปดาห์นี้ ก่อนที่จะมีการลงนามอย่างเป็นทางการในข้อตกลงที่มุ่งยุติสงครามในตะวันออกกลาง

การประชุมเตรียมการแยกกันระหว่างแต่ละฝ่ายจะจัดขึ้นที่โดฮาในสัปดาห์นี้ ก่อนการลงนามอย่างเป็นทางการในสวิตเซอร์แลนด์และการเริ่มต้นการเจรจาทางเทคนิค

หมายความว่า ณ ตอนนี้ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่มีแนวโน้มที่ดีมากๆ

ฉะนั้นมาลุ้นกันครับว่า สงครามตะวันออกกลางจะยุติอย่างสิ้นเชิงเมื่อไหร่

ที่จริงอยากให้คู่กรณีโดยเฉพาะสหรัฐฯ รับผิดชอบต่อความเสียหายทางเศรษฐกิจ ชีวิต และทรัพย์สิน ที่เกิดขึ้นทั้งในตะวันออกกลางและทุกภูมิภาคทั่วโลกด้วย

แต่ก็เป็นแค่ฝัน

พูดเรื่องฝัน มีฝันของ "เท้ง" อยากให้ประเทศไทยรุดหน้า ว่องไว แบบจีน

ครับฟังไม่ผิด

ไปเร็วแบบจีน!

วันก่อน "หัวหน้าเท้ง" ไปพูดในรายการช่องมติชน เอาไว้ตอนหนึ่ง ดูดีทีเดียว

"...อันนี้เป็น Passion ผมลึกๆ และผมเชื่อแบบนี้ในฐานะวิศวกรและเป็น Engineer ถ้าเราสามารถปรับเปลี่ยนโครงสร้างของรัฐไทยให้มีการกระจายอำนาจดีประเทศที่เจริญ

จีนก็กระจายอำนาจดี นะครับ ผมเชื่อว่ารัฐเราจะ Function มากกว่านี้ และถ้ารัฐ Function ตอบสนองประชาชนมากและมีประสิทธิภาพมากกว่านี้..."

เสียงในหัวของเพื่อนร่วมอุดมการณ์ทำงานทันที

ถ้าจีนกระจายอำนาจดีตอนส่งอุยกูร์กลับจีน จะไปห่วงจะเป็นจะตายทำไม ถ้าเขากระจายอำนาจดี เขาคงให้อุยกูร์ปกครองตนเอง

นั่นน่ะสิ

นึกถึง "ปิยบุตร แสงกนกกุล" ขึ้นมาทันทีครับ

จำที่ "ปิยบุตร" เอาแนวคิด "เหมา เจ๋อตง" มาโพสต์จนเรียกเสียงฮือฮาได้มั้ยครับ

...ในช่วงที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนเริ่มต้นกระบวนการปฏิวัติ ประธานเหมา เจ๋อตง ได้เสนอความคิดการสร้างแนวร่วมกับทุนชาติ และกระฎุมพีบางกลุ่ม

ไม่ว่าจะเป็นการร่วมมือกับพรรคก๊กมินตั๋งต่อต้านญี่ปุ่นก็ดี

ไม่ว่าจะเป็นการร่วมมือกับทุนชาติ กระฎุมพีน้อย ปัญญาชน หรือคนที่สังกัดชนชั้นนายทุนมาก่อน ก็ดี

ดำเนินไปก็ด้วยเหตุผลที่ว่า กำลังในเวลานั้นของพรรคคอมมิวนิสต์จีนยังไม่เพียงพอ จำเป็นต้องร่วมมือกับฝ่ายอื่น

ดำเนินไปก็ด้วยเหตุผลที่ว่า แนวร่วมที่เข้ามาจะเปลี่ยนแปลงความคิด ยกระดับความคิด จนเป็นส่วนเนื้อเดียวกันกับพรรค

ดำเนินไปก็ด้วยเหตุที่ว่า ในท้ายที่สุด พรรคต้องเป็นตัวแทนของประโยชน์ของชาติ ของคนจีนทั้งหมดทั้งมวล

ความคิดเรื่อง “แนวร่วมประชาชาติ” ความคิดเรื่อง “ความขัดแย้งหลัก-ความขัดแย้งรอง” ความคิดเรื่อง “ร้อยบุปผาบานพร้อมพรัก ร้อยสำนักประชันเสียง"...

ก็ไม่ทราบเป็นการเปิดทางให้ "หัวหน้าเท้ง" เอาความสำเร็จของจีนมาอ้างอิงหรือเปล่า

หรือ พรรคส้ม กำลังค้นหาตัวเอง กำลังศึกษาว่า แนวคิดไหนเหมาะกับพรรคกันแน่

จีนประสบความสำเร็จเพราะมีการกระจายอำนาจจริงครับ

แต่ไม่เหมือนกับการกระจายอำนาจในระบอบประชาธิปไตยที่เรารู้จัก

บ้านเรามีเลือกตั้ง กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต. อบจ. เทศบาล ผู้ว่าฯ กทม. นายกเมืองพัทยา ยัน สส. มีการกระจายอำนาจตามลำดับชั้น

 รูปแบบก็ตามที่พรรคส้มชอบเอามาพูดกันคือ ยึดโยงประชาชน

แต่ที่จีน โครงสร้างการแบ่งเขตการปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับมณฑล จำนวน ๒๒ มณฑล ๕ เขตปกครองตนเอง ๔ เทศบาลนคร ๒ เขตบริหารพิเศษ

มีตั้งแต่ ระดับจังหวัด ระดับอำเภอ ระดับตำบล ยันระดับหมู่บ้าน ชุมชน

การกระจายอำนาจหลักๆ คือ เศรษฐกิจและการคลัง นี่คือหัวใจสำคัญที่ทำให้เศรษฐกิจจีนเติบโตอย่างก้าวกระโดดนับตั้งแต่การปฏิรูปประเทศในปี ๒๕๒๑

จากภาพถ่ายที่เห็นคนจีนสวมเสื้อสีเขียว ปั่นจักรยานไปทั่วเมือง ที่คนไทยเรียก "จีนแดง" นั้น ให้หลังไม่ถึง ๕๐ ปี จีนกลายมาเป็นผู้ส่งออกสินค้าอุตสาหกรรม เทคโนโลยี ลำดับต้นๆ ของโลก

มีรถไฟความเร็วสูงเกือบ ๕ หมื่นกิโลเมตร ในระยะเวลาแค่ ๒๐ ปี

แต่...สิ่งที่ "หัวหน้าเท้ง" รู้แล้วแต่ไม่พูด หรือไม่รู้ นั่นคือ อำนาจยังรวมศูนย์ที่พรรคคอมมิวนิสต์

แม้ท้องถิ่นจะมีอิสระในการหาเงินและพัฒนาเศรษฐกิจ แต่อำนาจการควบคุมบุคคลยังเป็นของส่วนกลาง ๑๐๐%

จีนมีการเลือกตั้งในระดับท้องถิ่นเช่นกันครับ แต่เป็นการเมืองแบบพรรคเดียวที่ควบคุมโดย พรรคคอมมิวนิสต์จีน

ระบบแต่งตั้งและประเมินผลล้วนไปจากส่วนกลาง 

ผู้ว่าราชการมณฑล หรือเลขาธิการพรรคประจำมณฑล หรือเมือง ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งของประชาชนในพื้นที่ แต่ถูกส่งตรงมาจากพรรคคอมมิวนิสต์

แม้เศรษฐกิจจะพัฒนาแบบก้าวกระโดด แต่ความเหลื่อมล้ำก็มีสูงเช่นกัน

มณฑลแถบชายฝั่งตะวันออก เช่น กวางตุ้ง เจ้อเจียง  สามารถดึงดูดทุนและเติบโตได้อย่างมั่งคั่ง

แต่มณฑลตอนในหรือภาคตะวันตกยังคงต้องพึ่งพาเงินอุดหนุน และงบประมาณช่วยเหลือจากส่วนกลาง เป็นหลัก

ครับ...ก็เล่าสู่กันฟังในวันที่สงครามตะวันออกกลางจะยุติ แต่ละประเทศก็ต้องเร่งพัฒนาตนเองต่อไป เห็น "หัวหน้าเท้ง" จะเอาอย่างจีน หลังจากเดินตามก้นตะวันตกจนลืมรากเหง้าประเทศตัวเอง ก็สนับสนุนครับ

แต่สิ่งที่ต้องทำเป็นลำดับแรกคือ เอาอย่าง "เหมา เจ๋อตง" ให้ได้เสียก่อน

หาแนวร่วม ไม่ใช่แนวรบ.