โชคดี...ที่ตายก่อน!!!

จะแข็งแกร่งขนาดไหน ไม่ว่าจะโชคดี โชคช่วย มาแล้วกี่ครั้ง กี่หน ก็ตาม แต่ถึงขั้นที่ท่านนายกฯ บิ๊กตู่ ท่านต้องตระเตรียม  คณะกรรมการเฉพาะกิจเพื่อบริหารวิกฤตเศรษฐกิจ เอาไว้ก่อนล่วงหน้า ก็พอสะท้อนให้เห็นว่า...อะไรต่อมิอะไรมันคง ไม่ง่าย ต่อไปอีกแล้วนับจากนี้...

และสิ่งที่กำลังตามมาเป็นลำดับต่อไป...คงหนีไม่พ้นไปจาก  สงคราม นั่นแหละทั่น เพราะโดยข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์สิ่งที่ว่านี้มันมักถูกนำมาใช้เป็นทางออก-ทางไป ของบางกลุ่ม บางประเทศ ที่ไม่อยากเห็น ความล่มสลาย ของสังคมตัวเอง อันเนื่องมาจากผลกระทบทางเศรษฐกิจ หรือทางใดๆ ก็แล้วแต่ โอกาสที่จะเกิดการ ลั่นไก หรือการ จุดชนวนสงคราม จากสมรภูมิหนึ่งไปยังอีกสมรภูมิหนึ่ง  ภูมิภาคหนึ่งไปยังอีกภูมิภาคหนึ่ง หรือตลอดทั่วทุกภูมิภาค จนกลายเป็นสงครามระดับโลก หรือ สงครามโลกครั้งที่  3 นับวันยิ่งทวีความเป็นไปได้ยิ่งเข้าไปทุกที...

บรรดาทั้งหลาย ทั้งปวง เหล่านี้นี่แหละ...ที่จะกลายเป็น เงื่อนไข และ เหตุปัจจัย หรือทำให้ เพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้...สิ่งนี้จึงเป็นไป ตามกฎเหล็กแห่งธรรมชาติ หรือ กฎอิทัปปัจจยตา-ปฏิจจสมุปบาท อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธ  เพียงแต่ว่า ความเป็นไป ตามเงื่อนไขและเหตุปัจจัยเหล่านี้ มันเป็นสิ่งที่ไม่อาจเห็นรูป เห็นร่าง เห็นหน้าตาได้ชัดเจน  สำหรับผู้ที่ยังอยู่ใน ช่วงระยะแห่งการเปลี่ยนผ่าน การหา คำตอบ ต่อสิ่งที่กำลังก่อรูป ก่อร่าง กำลังจะอุบัติขึ้นมาในอนาคตเบื้องหน้า มันเลยออกไปทางคลุมๆ เครือๆ หรือไม่ก็หนักไปทางมุ่งที่จะตอบสนองต่อความปรารถนาและต้องการ ของฝ่ายใด-ฝ่ายหนึ่ง กลุ่มใด-กลุ่มหนึ่ง ซะเป็นหลัก...

      แน่ล่ะว่า...ต่างฝ่ายต่างมักคิดว่า ฝ่ายตัวเองน่าจะเป็น  ฝ่ายชนะ ไปด้วยกันทั้งสิ้น หรือต่างพยายามดิ้นรนเพื่อไม่ให้ต้องตกเป็น ฝ่ายแพ้ ไม่ว่าภายใต้ฉากสถานการณ์ใดๆ ก็ตาม ด้วยความพยายามมุ่งเอาแพ้-เอาชนะกันในลักษณะเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้สิ่งที่จะอุบัติขึ้นมาในอนาคตเบื้องหน้า  ไม่ว่าใครแพ้-ใครชนะ จึงเป็นสิ่งที่ไม่ถึงกับน่าปลาบปลื้ม ชื่นชม ยินดี ซักเท่าไหร่ หรือเป็นสิ่งที่อาจก่อให้เกิดความเจ็บปวด รวดร้าว ความทุกข์ระทมใจ ต่อผู้ที่ตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ได้อย่างเป็นเรื่อง-เป็นราว ยิ่งถ้าหากเป็นการเอาแพ้-เอาชนะภายในสังคมเดียวกัน ชาติเดียวกัน แผ่นดินเดียวกัน ยิ่งอาจก่อให้เกิด ความทุกข์ หนักหนา-สาหัสยิ่งขึ้นไปใหญ่ เหมือนอย่างที่นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ไดนิสเซียสแห่งฮัลลิคาร์นาซซัส (Dionysius of  Halicarnassus) เคยเอ่ยปากเป็นวาทะไว้เมื่อพันๆ ปีที่แล้วนั่นแหละว่า... “There is nothing  unhappier than a civil war, for the  conquered are destroy by, and the  conquerors destroy their friends. หรือ “ไม่มีสิ่งใดที่จะไร้ความสุขยิ่งไปกว่าสงครามกลางเมือง  ด้วยเหตุที่ผู้แพ้ต้องถูกเพื่อนทำลาย และผู้ชนะย่อมต้องทำลายเพื่อนของเขาเอง...”

   ด้วยเหตุนี้...ท่ามกลาง ความเป็นไป ที่กำลังจะอุบัติขึ้นมาในอนาคตอันใกล้ อันเนื่องมาจาก เพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้...สิ่งนี้จึงเป็นไป มันจึงอาจนำมาซึ่งฉากสถานการณ์ที่ ไม่น่าอยู่ ไม่น่าข้องแวะ ข้องเกี่ยว ไม่น่าร่วมสังฆกรรมใดๆ ด้วยเลยก็เป็นได้ โดยเฉพาะถ้าชัยชนะของคนรุ่นหนึ่ง มันดันอุบัติขึ้นมาภายใต้ความพ่ายแพ้ของคนอีกรุ่นหนึ่ง อันเนื่องมาจากวัย สังขาร หรือกาลเวลา หรือด้วยเหตุปัจจัยใดๆ ก็ตามที เพราะภายใต้ มาตรฐานใหม่ๆ ที่ ความดี อาจต้องกลายเป็น ความชั่ว ความน่าเกลียด น่ากลัว  ความหยาบ ความถ่อย ความวิปริตผิดเพี้ยน กลายเป็นสิ่งที่ได้รับการยอมรับ ชื่นชม เชิดชูและบูชาแทนที่จะเป็นความสวยสด งดงาม ความสละสวย ประณีตและละเอียดอ่อน อย่างที่ก่อให้เกิดการ กดไลค์-ไม่ไลค์ อยู่ในทุกวันนี้...อันนี้...สู้ โชคดี...ที่ตายก่อน ให้หมดเรื่อง หมดราว  น่าจะสบายใจกว่าเป็นไหนๆ...

                                                               --------------------------------------------------------