ว่าด้วย'สงคราม'และ'สันติภาพ'

อันนี้...ก็น่าจะถือเป็นข้อสรุปได้ไม่ยากว่า การรบกันไป-รบกันมา หรือสิ่งที่เรียกว่า สงคราม นั้น น่าจะเป็นต้นเหตุแห่งความฉิบหาย-วายวอดไปด้วยกันทั้งสิ้น ทั้งปวง ไม่ว่าสำหรับคู่ต่อสู้แต่ละฝ่าย ต่อคู่สงคราม รวมทั้งต่อผู้ที่เลี่ยงไม่พ้นต้องได้รับ ผลกระทบ มากบ้าง-น้อยบ้างไปตามสภาพ และนั่นอาจถือเป็นคุณค่า ราคา ของสิ่งที่เรียกว่า สันติภาพ อย่างเห็นได้แบบแจ่มแจ้ง ชัดเจน แต่ก็อย่างว่า...แม้ว่าความปรารถนา ความต้องการ ของมนุษย์มนา อย่างเราๆ-ทั่นๆ น่าจะหนักไปทาง สันติภาพ มากกว่า สงคราม แต่ก็แปลก!!!...ที่ตลอดประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ หรือตลอดกระบวนการวิวัฒนาการของมนุษย์มนาทั้งหลาย ต่างมิอาจแยกขาดไปจากสิ่งที่เรียกว่า สงคราม ได้เลย...

มันก็เลยก่อให้เกิด คำถาม ที่น่าจะมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าคำถามแบบที่อภิมหานักจิตวิเคราะห์ชาวเยอรมันอย่าง Erich Fromm เคยว่าไว้ว่า เป็นคำถามที่มนุษย์ทุกๆ คนจำเป็นต้องหาคำตอบ หรือให้คำตอบ ประเภทว่าเราคือใคร? เกิดมาทำไม? เพราะอะไร? มีจุดมุ่งหมายเช่นไร? อะไรทำนองนั้น เพราะถ้าหากยังมิอาจหาคำตอบสำหรับตัวเอง หรือตัวตนของตน ได้อย่างถนัดชัดเจน มันก็อาจส่งผลให้คุณค่า ราคา แห่ง ความเป็นมนุษย์ เกิดอาการตกต่ำ เสื่อมโทรม หรือใกล้เคียงกับ ความเป็นเดียรัจฉาน ยิ่งเข้าไปทุกที...

แต่ก็นั่นแหละ...ไม่ว่าจะถามแล้ว ถามเล่า ถามกันมาโดยตลอดทุกยุค ทุกสมัย สงคราม ก็ยังคงเป็นสิ่งที่มิอาจแยกขาดไปจากกระบวนการวิวัฒนาการของมวลมนุษย์ในแต่ละขั้นตอน แม้กระทั่งขั้นตอนใหม่ๆ ขั้นที่สิ่งที่เรียกว่า เทคโนโลยี มันได้ทำให้ สงคราม อาจกลายเป็น จุดจบ ของมวลมนุษยชาติ ของประวัติศาสตร์ ของอารยธรรมทุกๆ อารยธรรมเอาเลยก็ว่าได้ หรือแบบที่อภิมหานักวิทยาศาสตร์ชาวยิว อย่าง Albert Einstein ท่านเคยพูดๆ เอาไว้นั่นแหละว่า “I know not with what weapons World War 3 will be fought, but World War 4 will fought with sticks and stones.” หรือถึงแม้ไม่รู้ว่าจะใช้อะไรทำสงครามกันในสงครามโลกครั้งที่ 3 แต่สำหรับสงครามคราวต่อไป หรือสงครามโลกครั้งที่ 4 คงหนีไม่พ้นที่จะเหลือแค่ท่อนไม้และก้อนหินเท่านั้น ที่จะเอาไว้สู้รบ เล่นงานกันและกัน...

นักวิเคราะห์การเมืองโลกชาวจีน อย่าง Victor Gao ท่านเลยเห็นต่างไปจากแนวคิด ทฤษฎี อันว่าด้วยความขัดแย้งในโลกเมื่อครั้งโบร่ำโบราณ ที่เรียกๆ กันว่า Thucydides Trap หรือ กับดักทูซิดิดิส ไปด้วยประการฉะนี้ หรือเห็นว่าการปะทะ ขัดแย้ง ภายใต้ สงครามยุคใหม่ นั้น มีแต่จะนำมาซึ่งความ ฉิบหาย-กับ-ฉิบหาย ไปด้วยกันทั้งคู่ ไม่มีผู้ชนะหลงเหลือต่อไปอีกเลย มีแต่แพ้-กับ-แพ้ ไปด้วยกันทั้งสิ้น ทั้งปวง แต่ก็นั่นแหละ...โอกาสที่แนวโน้มของสงครามระหว่างอเมริกาและอิสราเอลกับอิหร่าน มันจะสิ้นสุด ยุติ ลงไปง่ายๆ ก็ยังแทบมองไม่เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อยู่จนตราบเท่าทุกวันนี้...

มีแต่กลับทำท่าว่าอาจลุกลาม บานปลาย ยิ่งขึ้นไปอีก ไม่ว่ากรณี ตัวตลก-ตัวแทน ของชาติตะวันตกที่กำลังสู้กับรัสเซีย ดันหันมายิงใส่เรืออิหร่านในทะเลสาบแคสเปียนเอาดื้อๆ นักรบเยเมนอย่างพวก Houthis ที่อาจถือเป็นตัวแทนอิหร่านในลักษณะใด ลักษณะหนึ่ง หันมายิงเรือขนน้ำมันซาอุฯ 3 ลำ ภายในชั่วเวลา 48 ชั่วโมง แถมยังตามไปถล่มคลังน้ำมันลึกเข้าไปในดินแดนซาอุฯ ส่วนนักรบชีอะห์ในอิรัก ที่ทำท่าว่าอาจบุกยึดคูเวต ไม่วันใด-วันหนึ่งเอาเลยก็ไม่แน่ ก็เลยถูกอเมริกา-ซาอุฯ บอมบ์เอาไว้ก่อนล่วงหน้า ฯลฯ อะไรต่อมิอะไรเหล่านี้นี่แหละ...ที่มันชักทำให้สงครามอิหร่าน ทำท่าว่าจะบานปลาย ขยายตัว กลายเป็นสงครามระดับทั่วทั้งภูมิภาคตะวันออกกลาง แถมอาจผนวกรวมเอาสงครามยูเครน เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งและส่วนสำคัญอีกด้วย หรือกำลังทำท่าว่าใกล้ๆ จะยกระดับขึ้นไปสู่ สงครามโลกครั้งที่ 3 แบบครบถ้วน สมบูรณ์...

สรุปรวมความแล้ว... สงคราม ก็ยังคงเป็น คำถาม ที่บรรดามวลมนุษย์ทั้งหลาย ไม่อาจหา คำตอบ ได้อย่างถนัด ชัดเจน แบบเดียวกับ คำถาม ของ Erich Fromm เขานั่นแหละ คือเพราะยังไม่รู้ว่าเราคือใคร? เกิดมาทำไม? เพราะอะไร? จุดมุ่งหมายในการเกิด การมีอยู่ ไปจนถึงการดับสูญ มันคืออะไรกันแน่??? กระบวนการวิวัฒนาการของมวลมนุษยชาติ มันจึงวนไป-วนมาแบบเดียวกับ วงกลม หรือไปๆ-มาๆ...อาจกำลังเคลื่อนไปสู่ จุดจบ หรือจุดแห่งความสิ้นสุด ยุติ ทางประวัติศาสตร์ ทางอารยธรรม เอาเลยก็เป็นได้!!!.