ความสุขุม-รอบคอบในการหา 'จุดลงตัว'

ถึงขั้นบุก-ไม่บุกไต้หวัน ตามกระแสการยั่วยุของโลกตะวันตก หรือไม่? อย่างไร? เมื่อไหร่? หรือตอนไหน? และนั่นคงส่งผลให้ซามูไรญี่ปุ่น-ยุ่นปี่ อาจไม่คิดเอามือซุกหีบอีกต่อไป ส่วนจะไปสุมหัว รวมตัว กับเกาหลีใต้รวมไปถึงคุณพ่ออเมริกา ออสเตรเลีย ฯลฯ หรือไม่? ประการใด? ก็ยังมิอาจคาดคะเนได้ชัดๆ ขณะที่เกาหลีเหนือซึ่งมีขีปนาวุธนิวเคลียร์อยู่ในมือ ก็ออกอาการฮึดๆ ฮัดๆ ถึงขั้นออกมาทำนาย ทายทัก ถึง สงครามนิวเคลียร์ ว่าอยู่ไม่ใกล้-ไม่ไกลนับจากนี้เป็นต้นไป ดังนั้น...ภายใต้ฉากสถานการณ์ทำนองนี้ คงไม่ใช่แค่เฉพาะเรื่อง การเมือง เท่านั้น ที่มีความสำคัญสำหรับประเทศไหนต่อประเทศไหน แต่เรื่องของ การทหาร นั่นแหละ ย่อมถือเป็นเรื่อง คอขาด-บาดตาย ชนิดจะตายดี ตายร้าย หรือยังไม่ถึงกับตาย-แม้เลี้ยงไม่โตก็ตามที...

ด้วยเหตุนี้...ถ้าหากนักการเมืองอย่างคุณ สุทิน คลังแสง ดันผงาดขึ้นเป็น รัฐมนตรีกลาโหม กันจริงๆ ตามที่โผโน้น โผนี้ เขานำมาเปิดเผยให้รับรู้ รับทราบ กันเป็นแผงๆ อันนี้...ต้องเรียกว่า ไม่ไหวจะพูด-ไม่ไหวจะฮา ไม่ไหวจะคอมม้ง-คอมเมนต์อะไรต่อมิอะไรต่อไปอีกแล้ว!!! หรือต้องถือเป็นการ ปิดฉาก-ปิดกล่อง ในเรื่อง การทหาร ส่วนจะหมายถึงการปิดฉาก-ปิดกล่องประเทศไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮาทั้งหลาย ไปด้วยหรือไม่? อย่างไร? อันนั้น...คงต้องเก็บไปนั่งคิด นอนคิดเอาเองก็แล้วกัน ว่าเมื่อถึงจังหวะหน้าข้าว-หน้าเหล้าขึ้นมาเมื่อไหร่ คุณ สุทิน ท่านจะเปิด คลังแสง ของท่าน งัดเอาบั้งไฟพญานาค มาสู้กับขีปนาวุธชนิดโน้น ชนิดนี้ ได้อย่างทันท่วงที อย่างมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล มาก-น้อยขนาดไหน???

คือสรุปง่ายๆ ว่า...ความพยายามหา จุดลงตัว ระหว่างกลุ่มๆ-ก้อนๆ ทั้งหลายในบ้านเรานั้น ดูจะเป็นอะไรที่ง่ายๆ และลวกๆ ไปซักหน่อย หรือไม่ค่อยได้คิดถึงบ้านอื่น-เมืองอื่น ไม่ค่อยได้ให้ความสนใจต่อความเป็นไปของโลก อย่างเท่าที่ควรจะเป็น ทั้งที่บรรดา ความเปลี่ยนแปลง ซึ่งอุบัติขึ้นมาในช่วงหลังๆ มันมักจะมี เหตุปัจจัยภายนอก เข้ามาเกี่ยวข้อง พัวพัน อย่างมิอาจแยกขาด ตัดขาดออกจากกันได้เลย แม้กระทั่งย้อนหลังไปถึงช่วง การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.2475 ก็ตามที วิกฤตเศรษฐกิจโลกปี ค.ศ.1929-30 ก็คือสิ่งที่อุบัติขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตย เพียงแค่ประมาณ 2 ปีเท่านั้นเอง

ผลกระทบจาก เหตุปัจจัยภายนอก มันจึงมีส่วนสร้างแรงกระตุ้นให้ เหตุปัจจัยภายใน ต้องเป็นไปตามแบบฉบับ ด้วยเหตุเพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้...สิ่งนี้จึงเป็นไป นั่นแล ดังนั้น...การหา จุดลงตัว ด้วยกรรมวิธีแบบง่ายๆ ลวกๆ หยาบๆ จึงออกจะเป็นอะไรที่น่าห่วง น่ากังวล มิใช่น้อย ยิ่งถึงขั้นต้องไปคว้าเอา รัฐมนตรีถุงขนม มายัดไว้ใน ครม. ภายใต้บรรยากาศแห่งความเสื่อมโทรม ทรุดโทรม ของ กระบวนการยุติธรรม ชนิดที่ทำให้เชื้อไฟ กองฟืน มันยิ่งถูกวางสุม ถูกกองระเกะระกะ จนเป็นที่เตะหู เตะตา ของบรรดา เด็กที่ชอบเล่นไม้ขีดไฟ ทั้งหลาย อันนี้...ก็ยิ่งน่าห่วง น่ากังวล ยิ่งขึ้นไปใหญ่!!!

เพราะถึงแม้ว่าการหา จุดลงตัว การสร้างความสมานฉันท์ ปรองดอง จะเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อสังคมและประเทศชาติเพียงใดก็ตามที แต่จะไปสรรค์สร้างบรรดาสิ่งเหล่านี้ กันด้วยวิธีแบบลวกๆ หยาบๆ ง่ายๆ มิได้เป็นอันขาด มีแต่ต้องอาศัยความประณีต ละเอียดอ่อน ความสุขุม รอบคอบ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการดำเนินไปตาม ครรลอง-คลองธรรม ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ไม่เช่นนั้น...มันก็อาจกลายเป็นความเมตตา-กรุณา-มุทิตา ที่ดันขาด อุเบกขา ไปซะดื้อๆ!!! ขาดการยึดมั่นในธรรม หรือ เห็นแก่คน-แต่ไม่เห็นแก่ธรรม อะไรทำนองนั้น

ก็เอาเป็นว่า...ไหนๆ บ้านเราก็เต็มไปด้วยบรรดาพวก กูรู-กูรู้ ที่ออกมาชี้แนะ ชี้นำ ชี้โน่น ชี้นี่ จนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้พวกจิ้งจก-ตุ๊กแก ส่งเสียงร้องทักใดๆ ต่อไปอีกแล้ว เลยคงต้องอาศัยพื้นที่แห่งนี้ คอลัมน์คอลัมน์นี้ ส่งเสียงจิ๊กๆ จั๊กๆ ตั๊กแก-ตั๊บแก ไปตามเรื่อง-ตามราวนั่นแหละทั่น อันเนื่องมาจากความเป็นห่วง เป็นใย ถึง อันตราย แห่ง ความเปลี่ยนแปลง ที่อาจอุบัติขึ้นมาในอีกไม่ใกล้-ไม่ไกลนับจากนี้ ชนิดอาจถึงขั้น โชคดี...ที่ตายก่อน เอาเลยก็ไม่แน่!!!.