ราชบัณฑิต เปิดข้อเท็จจริง 4 ประเด็น โซเชียลวิพากษ์ 'พระอาจารย์ต้น ธรรมนาวา'

17 ต.ค.2567 - ศ.ดร.บรรจบ บรรณรุจิ ราชบัณฑิต เปรียญธรรม 9 ประโยค โพสต์ข้อความทางเฟซบุ๊กว่า เปิดใจพระอาจารย์ต้น ต้อนรับอายุวัฒนมงคล 48 ปี ฝากสังคมรับรู้ (สำหรับ ความเห็นต่าง อย่าเพิ่งเอาแพ้-ชนะกันตอนนี้เลย ดูกันระยะยาว เอาแตกหักกันตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไร ? ความผิดหรือความไม่ตรงใจ คงยังไม่ถึงขั้นต้องแยกข้าง แยกแล้วก็ไม่ได้อะไร ศาสนาเรายังมีภัยที่ต้องเผชิญข้างหน้า ซึ่่งอาจทำให้ต้องเสียความสง่างามของชาติ เสียสถาบันพระพุทธศาสนา น่าห่วงภัยนั้นมากกว่า - ขอบคุณ)

เห็นบรรดาข้าราชการ เชิญผ้าไตร พุ่มบัว พร้อมเครื่องสักการะ และเครื่องไทยธรรมพระราชทานไปถวายแด่ อาจารย์ต้น หรือ พระทวีวัฒน์ จารุวณฺโณ ประธานสำนักศึกษาธรรมดอยธรรมนาวา อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เนื่องในโอกาสอายุวัฒนมงคล 48 ปี ณ สถานศึกษาธรรมป่านาโสกฮัง อำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญเมื่อ 13 ตุลาคม 2567 เวลา 10.00 น. แล้ว นึกถึงลิขิตฉบับหนึ่งของท่านที่มาถึงผมนานแล้วเพื่อฝากให้บอกต่อไปยังสังคม ผมรอเวลาเปิดเผย

บัดนี้ เห็นว่าได้เวลาแล้ว จึงขอเชิญสาธุชนอ่านความในใจของท่าน

ลิขิตพระอาจารย์ต้น มีเนื้อหาดังนี้ ขอฝากอาจารย์บรรจบรับทราบข้อเท็จจริง 4 ประเด็นที่ทางโซเชียลวิพากษ์อาตมาภาพอยู่ในเวลานี้รับพิจารณาด้วย ดังนี้

๑. ที่พูดว่า พระไตรปิฎกเชื่อถือได้ ๘๐% ที่ไม่น่าเชื่อถือ ๒๐ %
- อาตมาได้ชี้แจงต่อมหาเถรสมาคมแล้วว่า ประเด็นดังกล่าวเกิดจากมีผู้ตั้งคำถามว่า พระไตรปิฎกเชื่อถือไม่ได้เลย อาตมามีเจตนาที่จะรักษาความเชื่อมั่นทางพระไตรปิฎกไว้ว่า อาจจะมีส่วนที่เชื่อถือไม่ได้อยู่ ๑๐ - ๒๐% [มุ่งกล่าวถึงข้อความทางอรรถกถาจารย์เท่านั้น ไม่ได้กล่าวถึงพุทธพจน์] และในคลิปที่ตอบไปนั้นก็บอกว่า อย่าเชื่อแม้แต่คำพูดของอาตมา แต่ให้พระไตรปิฎกเป็นเกณฑ์ ยุติกันที่พระไตรปิฎก แต่ก็ยอมรับที่อาจารย์ถวายคำแนะนำมาในครั้งนี้

๒. ที่พูดว่า พระพุทธเจ้ามิได้สอนให้นั่งสมาธิ สอนแต่ให้นั่งฝึกสติ โดยยกพระพุทธพจน์ว่า ให้นั่งคู่บัลลังก์ตั้งสติไว้เฉพาะหน้า
- ที่ตอบไปอย่างนั้นก็เพราะเห็นคนที่ทำสมาธิเกิดวิปลาสที่เกิดจากการนี่งสมาธิมาขอให้ช่วยแก้ไข จึงเกิดความเป็นห่วงว่าคนนั่งสมาธิจะเป็นดั่งที่ว่า ก็เลยตอบด้วยความรู้เท่าที่มี จึงไม่ครอบคลุมความหมายทางสมาธิที่อาจารย์ถวายคำแนะนำมา ขออนุโมทนาในข้อนี้ด้วย

๓. ที่พูดว่า ไม่บูชาพระพุทธรูป ไม่ไหว้ต้นโพธิ์ ก็ไม่ควรพูด ควรคำนึงถึงเวลาที่จะพูด เพราะไปขัดแย้งกับจารีต
- เรื่องนี้ทางโซเชียลน่าจะจับประเด็นกันไปวิพากย์คลาดเคลื่อน เพราะอาตมาก็กราบพระพุทธรูปเหมือนเดิม ได้ชี้แจงต่อมหาเถรสมาคมไปว่า เรื่องพระพุทธรูปนั้นเป็นการกล่าวถึงพระพุทธรูปที่นำไปสู่การสร้างพุทธพานิชย์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ศาสนาพุทธอ่อนแอ

ส่วนเรื่องกราบไหว้ต้นพระโพธินั้น อาตมาเป็นผู้ริเริ่มและสร้างค่านิยมให้ปลูกต้นพระโพธิ แล้วทำการสักการะเสมือนดั่งว่าพระพุทธองค์ยังทรงประทับใต้ต้นพระโพธิอยู่ต่อหน้าเรา ปัจจุบันก็ยังพาญาติโยมกราบเป็นปกติ

๔. ผมจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร
- เรื่องที่ ๔ นี้ เป็นเรื่องที่พระอาจารย์พูดเกี่ยวกับ one nice stand ซึ่งหมายถึงความการอยู่ร่วมกันชั่วข้ามคืน ซึ่งจะส่งผลต่อศีลข้อกาเมฯ เรื่องนี้เป็นข้อวิเคราะห์ของอาตมาเองที่ตอบคำถามที่ถูกถามเฉพาะหน้าไปว่า โดยเจตนาของผู้ปฏิบัติธรรมจะไม่มีเจตนาที่จะทำอย่างนั้น แต่อาจจะมีกรณีของภาวะที่เหนือเจตนาทำให้เกิดเรื่องอย่างนั้นได้ และทิ้งท้ายให้เป็นข้อคิด เพราะต้องการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ต่อไป จะได้ไม่ต้องการสร้างสังคมแห่งการกล่าวหากัน

จึงขอฝากข้อเท็จจริงทั้ง ๔ ประเด็นนี้ให้อาจารย์พิจารณาด้วย

พระทวีวัฒน์ จารุวณฺโณ พระอาจารย์ต้น

ทั้งนี้ ศ.ดร.บรรจบ บรรณรุจิ โพสต์ข้อความเพิ่มเติมว่า เรียน ท่านสาธุชน ลิขิตฉบับนี้ ทำให้ผมต้องแหวกกระแสสังคมมาใช้ โยนิโสมนสิการ และเปิดใจยินดีพบท่านตามที่ลูกศิษย์ของท่าน ดร.อ๋อย (วรพิมพ์สุข) ประสานมา วันนั้น ผมกับ ดร.อำนาจ สนทนากับท่านอยู่ราว ๔ ชั่วโมง จึงได้นมัสการลากลับ

หลังจากทราบเรื่องการทำงานของท่านหมดแล้ว ผมกับ ดร.อำนาจก็ตกลงใจว่าจะช่วยท่านตามกำลัง
เป็นการช่วยแบบเสริมเติมแต่งให้ท่านทำงานได้สะดวกขึ้น เพราะงานของท่านมีส่วนสำคัญต่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาในอนาคตที่เราต้องการ
‘คนขี่ม้าขาวมาช่วย’

ส่วนเรื่องแก้ไขข้อท้วงติงต่างๆ ขอให้เป็นเรื่องของพระอาจารย์กับคณะศิษย์ใกล้ชิดของท่านทำกันเอง
ผมยอมรับว่า คำสอนของท่านเรื่องขันธ์ ๕ สัมพันธ์กับอริยสัจ ๔ แล้วไปเชื่อมโยงกับคุณของพระรัตนตรัยนั้นถูกทางแล้ว เพราะทำให้เกิดปัญญาเข้าใจชีวิตตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา แล้วจะทำให้จัดการชีวิตได้ถูก แม้กระทั่งกับความทุกข์ที่เราไม่ปรารถนา แต่ก็หนีไม่พ้น

ส่วนเทคนิคการสอนและบัญญัติคำพูดขึ้นมาสอน เช่น ทักอารมณ์ นั้น ขอให้เป็นเรื่องส่วนตัวของท่าน และเป็นเรื่องที่สังคมน่าจะลองติดตามศึกษาและทำความเข้าใจด้วยใจเป็นกลาง