น้ำท่วมกรุงฯ แต่กรุงเทพฯ ยังมีเรื่องให้ยิ้ม

ฝนตกหนัก น้ำท่วมถนน รถติดจนแทบขยับไม่ได้ บางเส้นทางกลายเป็นคลองชั่วคราว แต่ในความวุ่นวายของคนกรุงเทพฯ กลับมีเรื่องให้ยิ้มได้เสมอ เพราะเมื่อรถไปไม่ได้ คนก็พร้อมจะหาวิธีใหม่ๆ ในการเดินทางแบบไม่ต้องรอใครมาบอก

จาก “วินมอเตอร์ไซค์” กลายเป็น “วินเรือจ้าง” ชั่วข้ามคืน ใครที่เคยคิดว่าต้องรอรถเมล์หรือเรียกแท็กซี่ วันนี้อาจต้องเปลี่ยนคำถามเป็น “พี่เรือไปทางไหนครับ?” แทน และถ้ามีเสื้อชูชีพพร้อม ก็ถือว่าเป็นผู้โดยสารวีไอพีไปเลย

บางพื้นที่รถเล็กต้องยอมแพ้ให้กับระดับน้ำ แต่เรือเล็กกลับกลายเป็นพาหนะยอดนิยม คนขับเรือกลายเป็นฮีโร่ประจำซอย รับส่งผู้คนไปทำงาน ไปตลาด ไปโรงเรียน หรือกลับบ้าน ด้วยความชำนาญที่บางครั้งดูคล่องกว่าคนขับรถบนถนนเสียอีก

โลกออนไลน์เองก็ไม่พลาด บรรยากาศน้ำท่วมกลายเป็นแหล่งรวมมุกสารพัด ทั้งภาพถนนที่กลายเป็นคลอง การตั้งชื่อเล่นให้เส้นทางน้ำ หรือการแซวตัวเองว่า วันนี้ไม่ได้ “ไปทำงาน” แต่กำลัง “ล่องเรือไปทำงาน” ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดมีเสียงหัวเราะแทรกเข้ามาเป็นระยะ

นี่เรียกว่าเป็นเอกลักษณ์ของคนในสังคมไทยหรือเปล่าหนอ ที่สามารถหยิบยกสถานการณ์ที่ซีเรียส มาใส่แว่นขำขันมองมุมต่างออกไป ให้ทุกคนได้คลายเครียด               

เอาเป็นว่า เราคงต้องปลอบใจกันเอง ว่าบางทีกรุงเทพฯ หนีน้ำท่วมไม่พ้นหรอกนะ จะมาก จะน้อย จะเดือดร้อนมากน้อยแค่ไหน ก็คงต้องลุ้นกันเป็นฤดูกาลไป  

ฝนจะตก น้ำจะท่วม แต่ถ้าคนกรุงเทพฯ ยังช่วยกัน ยังหัวเราะกันได้ เมืองนี้ก็ยังมีเรื่องดีๆ ให้มองเห็นอยู่เสมอ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”