ชีวิตคิดบวก

ได้ยินได้อ่านเด็กโลกใบใหม่ สะท้อนความเห็นความรู้สึกอันเกี่ยวเนื่องกับประเพณีที่มาช้านานของชาวจุฬาฯ แล้ว มนุษย์ป้าก็ได้แต่สงสาร และสงสัยว่า
เหตุใด?!? เด็กยุคนี้จึงได้มองทุกอย่างเป็นเรื่องลบไปเสียหมด

มนุษย์ป้าจดจำได้ว่า ตอนที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยม นั่งอยู่บนรถเมล์นายเลิศสาย 73 ผ่านบริเวณโรงหนังสยามต่อไปถึงหน้าสนามกีฬาศุภชลาศัย ในวันที่เขามีงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์พอดิบพอดี ให้สงสัยว่า พี่ๆ เขาทำอะไรกัน มีการส่งเสียงเชียร์โหวกเหวก พอจุฬาฯ เจอธรรมศาสตร์ก็จะเข้าไปล้อมวง แล้วให้อีกฝ่ายร้องเพลงเชียร์ก่อนจึงจะปล่อยให้ออกมา

เห็นภาพและได้ยินเสียงเป็นระยะๆ พร้อมๆ กับเห็นกลุ่มคนเดินกวาดเก็บขยะตามริมถนน แม้บรรยากาศดังว่าจะส่งผลให้รถติดกันเป็นแพหนาแน่น แต่มนุษย์ป้ารู้สึกสนุกครึกครื้นไปกับพี่ๆ เขาด้วย จนกระทั่งมีแรงบันดาลใจว่า จะต้องเอนทรานซ์เข้าไปเรียนใน 2 มหาวิทยาลัยนี้ให้ได้ เพื่อจะได้มีโอกาสใช้ชีวิตรับประสบการณ์แบบนี้บ้าง

ชีวิตคิดบวกโดยอัตโนมัติ แทนที่จะขัดข้องหมองใจว่า พวกคุณมาจับจองถนนกันสร้างความเดือดร้อนให้ฉันทำไม!! ..โลกมันก็สดใสขึ้นทันตา

แล้วทำไม?!? วันนี้ เด็กบางกลุ่มเลือกที่จะมองสิ่งดีงาม ประเพณีที่สืบทอดต่อกันมานาน เป็นเรื่องไร้สาระ แบ่งชนชั้น ราวกับว่าเป็นเด็กมีแผล มีปมด้อยในใจ ไม่อยากเห็นใครมีความสุข

มนุษย์ที่มองมุมลบไปเสียทุกเรื่อง มันเหมือนคนมีปัญหาทางจิตหรือเปล่าที่เที่ยวตีค่าความสุข ความสามารถ ความพร้อมของคนอื่นว่าเป็นการเอาเปรียบสังคม ...น่าสงสารจริงๆ คนจำพวกนี้.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”