ขับรถกลับบ้าน ต้องใช้ทางด่วนเป็นกิจวัตร เพราะช่วงหน้าแล้งนี้ ถนนหลายสาย "ด้านล่าง" มักจะมีการทุบๆ รื้อๆ แล้วผลกระทบก็คือ พื้นที่ถนนหายไป ตามด้วยอาการข้างเคียงที่ไม่พึงปรารถนานั่นคือ รถติดตอน 5 ทุ่มเที่ยงคืน
ช่วงนี้ที่เห็นชินตาบนทางด่วนคือ ป้ายโฆษณาที่ระบุว่า ...โออาร์=โอกาส
มนุษย์ป้าก็ให้สงสัยเหลือเกินว่า โอกาสที่ว่านั้นคืออะไร จับต้องได้มากน้อยแค่ไหน เพราะตระหนักรู้ว่า คนเรานั้นอาจจะไม่เท่าเทียมกันเรื่องสถานะทางสังคม สถานภาพของครอบครัว แม้กระทั่งฐานะทางเศรษฐกิจ แต่ถ้ามี "โอกาส" ที่เท่าเทียมสักครั้งหนึ่งในชีวิตล่ะก็ ถือเป็นพลังส่งเสริมให้สามารถขับเคลื่อนชีวิตสู่เป้าหมายได้อย่างแน่นอน ไม่มากก็น้อย
ตงิดๆ อยู่พอสมควรด้วยความสงสัย ..พอวันนี้มาเจอข่าวเล็กๆ ข่าวหนึ่งที่ระบุว่า ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล ประธานกรรมการมูลนิธิคึกฤทธิ์ 80ฯ รับมอบเงิน จำนวน 15 ล้านบาท จากนางสาวจิราพร ขาวสวัสดิ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก จำกัด (มหาชน) หรือโออาร์ เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนดนตรีไทยและนาฏศิลป์ไทย รวมทั้งการจัดกิจกรรมของศูนย์ศิลปะการแสดงสถาบันคึกฤทธิ์ ..ก็ถึงบางอ้อค่ะ
เพราะการสนับสนุนสถาบันคึกฤทธิ์ครั้งนี้ นอกจากช่วยรักษามรดกทางวัฒนธรรมด้านนาฏศิลป์ไทยและดนตรีไทยให้อยู่คู่สังคมไทยแล้ว ยังเป็นหนทางหนึ่งในการ “เติมเต็มโอกาส" ให้กับเยาวชนจากชุมชนบริเวณโดยรอบ เช่น ชุมชนทุ่งมหาเมฆ ชุมชนสวนพลู ชุมชนในพื้นที่เขตสาทร รวมทั้งบุคคลทั่วไปได้ฝึกฝน โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้เยาวชนใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์และช่วยให้เยาวชนเติบโตอย่างมีคุณภาพและมีสุขอนามัยที่ดีอีกด้วย
อย่างนี้นั่นเอง ที่เป็นการให้โอกาสกับเด็กและเยาวชน ได้ฝึกฝนเรียนรู้ในสิ่งที่น่าสนใจ เพราะลำพังให้เด็กๆ ในชุมชนต่างๆ ซึ่งพ่อแม่หาเช้ากินค่ำ เดินเข้ามาเรียนโขน เรียนนาฏศิลป์ โดยพวกเขาต้องควักเนื้อตัวเองนั้น คงเป็นเรื่องไม่ง่าย
แต่การให้โอกาสแบบนี้ของโออาร์ถือว่าได้สองเด้งเลย เพราะเด็กได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ พ่อแม่ก็ทำมาหากินสบายใจ ไม่ต้องคอยกังวลว่า ลูกๆ ของตัวเองจะเดินไปในทางที่ผิดค่ะ..สาธุ!!.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


