มีโอกาสนำ "เงินบุญ" จากน้ำใจของญาติมิตรไปบริจาคให้กับโรงพยาบาลวชิรพยาบาล เมื่อปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา ทั้งนี้เป็นไปตามวัตถุประสงค์เพื่อสมทบทุนช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้ที่ได้เข้าไปใช้บริการ ณ สถานพยาบาลแห่งนี้
รู้สึกปลื้มปีติจนต้องเปล่งวาจา "สาธุ" อนุโมทนาบุญกับเจ้าของเงินทุกท่านเลยทีเดียว เพราะบรรยากาศที่ได้มีโอกาสสัมผัสในโรงพยาบาล ทำให้ประจักษ์แจ้งว่า สถานที่แห่งนี้ให้บริการช่วยเหลือผู้เจ็บป่วยมากมาย ไม่น้อยหน้าไปกว่าโรงพยาบาลหลวงระดับแนวหน้าอื่นๆ
เท่าที่สอบถาม แต่ละเดือนโรงพยาบาลแห่งนี้โดยการบริหารจัดการของมูลนิธิวชิรพยาบาล ต้องใช้จ่ายช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้ไม่ต่ำกว่า 1 ล้านบาท ซึ่งแต่ละรายก็มีความทุกข์ยากที่แตกต่างกันไป
จากนาทีแรกที่ก้าวเท้าเข้าไปในโรงพยาบาล จนถึงวันสุดท้ายที่บางคนเหลือไว้แต่ร่างกายปราศจากลมหายใจ ทางมูลนิธิจะช่วยเหลือรับผิดชอบทุกอย่าง หากฝ่ายสวัสดิการสังคมตรวจสอบพบว่าจำเป็นต้องสนับสนุนและสงเคราะห์ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง
ทั้งคุณหมอและคุณพยาบาล ตลอดจนเจ้าหน้าที่ ไม่ได้เอื้อนเอ่ยว่า การสงเคราะห์ผู้ป่วยยากไร้เป็นภาระที่หนักอึ้ง แต่ระบุว่ามันคือพันธกิจสำคัญตามวัตถุประสงค์ที่มีการก่อตั้งมูลนิธิตั้งแต่ปี 2526 นั่นคือ ดำเนินการด้านการให้ความช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนในด้านต่างๆ ทั้งการเจ็บป่วย การขาดโอกาส ให้การช่วยเหลือสงเคราะห์คนไข้ยากจน
ปีหน้า มูลนิธิวชิรพยาบาลก็จะครบ 4 ทศวรรษของการขับเคลื่อนพันธกิจที่ได้กำหนดเป็นนโยบายและวัตถุประสงค์ไว้แล้ว ซึ่งแว่วว่ากำลังจะเตรียมโครงการ "โลงต่ออายุ" เพื่อเป็นทางเลือกสำหรับผู้สนใจทำบุญในรูปแบบอื่นๆ ที่ไม่เฉพาะเจาะจงแค่ผู้ป่วยเท่านั้น เพราะในชีวิตจริงแล้ว ผู้ด้อยโอกาสตลอดจนถึงคนยากจนนั้น บางครั้งเมื่อถึงวันสิ้นลมหายใจของพ่อแม่พี่น้อง พวกเขาก็ยังขาดทุนทรัพย์ที่จะจัดพิธีกรรมตามศาสนาให้กับผู้วายชนม์นะคะ
มนุษย์ป้ามาบอกบุญต่อในวันนี้ เพราะเข้าใจลึกซึ้งถึงความจำเป็นของคนกลุ่มหนึ่ง ที่เราไม่ควรมองข้าม..จริงๆ นะคะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


