ก็ไม่ได้สนใจจะดื่ม กิน พี้ หรือแม้กระทั่งปลูกกัญชาอะไรกับเขาหรอกนะ
แต่เมื่อได้ยินได้เห็นได้อ่านข่าวความคิดต่างและการแสดงความไม่เห็นด้วยของบรรดาผู้คนในสังคมไทยหลังจากมีการปลดล็อกกัญชาออกจากบัญชีสารเสพติดต้องห้ามแล้ว ก็อดคิดคล้อยตามไม่ได้ว่า ..มันสุ่มเสี่ยงเกินไปไหม?!? กับการปล่อยเสรีกัญชา
เข้าใจอยู่นะ ว่าประโยชน์ของกัญชาในด้านการแพทย์ การเยียวยารักษาโรคภัยไข้เจ็บบางอย่างนั้น มีอยู่หลายสถาน และในชีวิตจริงแล้ว ก็มีการใช้กัญชากับหลายสิ่งหลายอย่างในรอบตัวเรามานานแล้ว ทั้งๆ ที่มันเคยผิดกฎหมายก็ตาม การปลดปล่อยไม่ต้องลักลอบ ไม่ต้องยึดโยงกับกลุ่มธุรกิจสีเทา แล้วกระบวนการใช้ประโยชน์ก็จะเต็มประสิทธิภาพ แต่ทว่า..ปัญหาคือ มันไม่มีกฎหมายที่จะควบคุม หรือเข้าไปสอบทานได้เลยว่า กัญชานั้นหลุดเข้าไปอยู่ในมือเด็กและเยาวชนที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์หรือเปล่า
เหนืออื่นใด เด็กและเยาวชนหันไปใช้กัญชาเพื่อความบันเทิง จนหลุดโลกหรือเปล่า ..ปัญหานี้เป็นเรื่องล่อแหลมที่สุด ในเมื่อกฎหมายยื่นมือเข้าไปห้ามปราม หรือจัดการไม่ได้
มนุษย์ป้ามีประสบการณ์ตรง สัมผัสด้วยจมูกตัวเองมาแล้ว เมื่อเสาร์ที่ผ่านมานั่นแหละ กับงานปาร์ตี้ริมหาดแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเยาวชนวัยกำลังคึกคะนอง รักสนุก เต้นไปดื่มไป พร้อมกับกลิ่นกัญชาคละคลุ้งตลอดชายหาด
ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองที่ปล่อยผีกัญชาเสรี อาจจะแย้งว่า งานปาร์ตี้ของวัยรุ่นในอดีตก็มีแบบนี้ ไม่เห็นเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์
มนุษย์ป้าก็ขอเท้าสะเอวเถียงเหมือนกันว่า มีประปราย และแอบๆ ไม่ไปอยู่ใกล้ก็ไม่ได้กลิ่นจ้า แต่นี่ชายหาดกว้างยาวขนาดไหน เอาปากกามาวง ปรากฏว่ามีกัญชาทุกวงแน่นอน แล้วปรากฏการณ์แบบนี้เรียกว่า ปกติธรรมดา..จริงหรือ?!?
เสรี.. ซื้อง่าย พี้กันครึกโครม.. ต่อไปจะถามหาอนาคตของชาติได้ในยามไหนกันจ๊ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


