เพื่อนๆ ในวัยเกษียณส่งต่อมา เหมือนช่วยกันตักช่วยกันเตือนทั้งตัวเองและเพื่อนๆ ในห้องไลน์ว่า เรานั้นอายุก็เลยเลข 6 แล้ว อะไรที่ง่ายๆ ปล่อยบ้างวางบ้าง ก็จะทำให้ชีวิตเป็นสุข ..ลองมาดูกันค่ะ (ตอนท้ายเรื่องดูเหมือนว่าเป็นการรวบรวมโดยอดีตนักพูดชื่อดัง อ.พนม ปีย์เจริญ นั่นเอง)
อย่าทะเลาะกับเพื่อนสนิท เพราะเพื่อนสนิทรุ่นราวคราวเดียวกันก็ล้มหายตายจากไปทีละคนสองคน ยังจะมาทะเลาะชนิดไม่เผาผีกัน กับเพื่อนดีๆ ที่หลงเหลืออยู่น้อยนิดอีกทำไมกัน เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ยอมมันมาทั้งชีวิต ยอมมันอีกสักครั้งสองครั้ง ยอมมันได้ก็ยอมมันไปเถอะ
อย่าท่องเที่ยวแบบผจญภัย ประเภทขึ้นเขา ลงห้วย บุกป่า ปีนหน้าผา พิชิตดอยฯ เดี๋ยวจะไม่ได้ลงมาอายุมากแล้ว ต้องเลือกเที่ยวแบบ “กินร้อน นอนเย็น เอนจิบกาแฟ” ดีกว่านะ!
อย่าดื่มกินเพราะเสียดายของ โดยเฉพาะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อย่าเสียดายเพราะเห็นว่าเป็นของฟรี เลยใส่เสียเต็มเหนี่ยว เพราะร่างกายเราไม่ได้ทนทานเหมือนตอนหนุ่มๆ สาวๆ แล้ว
อย่าหากินบุฟเฟต์ อายุมากขึ้นกินบุฟเฟต์อย่างไรก็ไม่คุ้ม อัดเข้าไปมากๆ เพื่อความคุ้มก็จะแน่นหน้าอก อึดอัด นอนไม่หลับเข้าไปอีก สั่งเป็นที่ที่มากินจะดีกว่า สบายท้องกว่ากันด้วย
อย่าขับรถเร็วเกิน 90 กม./ชม. เพราะการมองเห็น การตัดสินใจ ความคล่องตัว ความแข็งแรงฯ มันไม่เหมือนตอนเราหนุ่มสาวแล้ว ขับรถความเร็วพอดีๆ ทิ้งระยะห่างพอควร เกิดอะไรขึ้นจะได้หยุดทัน ใครเขาจะรีบก็หลบให้เขาแซงไปก่อน
อย่านัดสังสรรค์ยามค่ำคืน อายุมากแล้ว อย่านอนเกินสี่ทุ่ม พอมืดก็จะเริ่มง่วงง่าย ควรเป็นเวลานอนมากกว่าเวลาสังสรรค์ แถมมองในความมืด ก็ไม่ชัดเจนเหมือนแต่ก่อน ขับรถเองก็จะมองถนนไม่ค่อยถนัดเหมือนเดิม เพราะฉะนั้น อายุมากแล้ว นัดกันตอนเที่ยงๆ หรือตอนกลางวันดีกว่า
อย่าออกกำลังตามเทรนด์ ให้ออกกำลังตามวัยจะดีกว่า จะมาวิ่งมาราธอน ขี่จักรยานเสือภูเขา ปีนหน้าผา เตะฟุตบอล ต่อยมวยฯ ทั้งที่ไม่เคยทำเลย อันนี้ อันตรายเกินไปต่อสุขภาพ เลือกออกกำลังกายที่เหมาะกับวัย เช่น เดิน วิ่งเบาๆ ทางเรียบ ขี่จักรยานทางเรียบ ว่ายน้ำ เต้นรำฯ แบบนี้จะเหมาะกับวัยมากกว่า.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


