รวยแบบ..ง่ายๆ

เห็นความเดือดร้อนของบรรดานักลงทุนในสินทรัพย์ดิจิทัล ที่เรียกขานว่า "คริปโตเคอร์เรนซี" แล้ว ก็ให้กังวลใจแทนเยาวชนคนรุ่นใหม่เจน Y ที่มีค่านิยมต้องการประสบความสำเร็จแบบรวดเร็วทันใจ หรือสรุปง่ายๆ คือ รวยให้ไว!!

แตกต่างจากคนรุ่นอนาล็อกแบบรุ่นปู่ย่าตายายโดยสิ้นเชิง ที่จะมีค่านิยมว่า ขยัน หมั่นเพียร อดทน แล้วอนาคตจะต้องดีไม่มีจน

ก็ไม่รู้ว่าจะโทษใครดี เพราะความฉิบหายที่บังเกิดจากการลงทุนแบบไม่สนใจคำเตือนของผู้ใหญ่ว่า "บิตคอยน์" อะไรทั้งหลายแหล่ที่เทรดในแอปมือถือต่างๆ นั้น จับต้องได้ไหม ฝากไว้ที่ใคร ดูเหมือนว่า "มีความโลภอยากได้ใคร่มี ร่ำรวยแบบรวดเร็ว" เป็นเหตุผลส่งเสริมสนับสนุนที่แข็งแรงที่สุดจนหูบอดตามัวไปตามๆ กัน

พิจารณาแล้ว กรณีนี้ก็คงเหมือนกับ "แชร์ลูกโซ่" ทั้งหลายในยุคเจน B หรือ ยุคเบบี้บูม ที่บรรดาปู่ยาตายายสิ้นเนื้อประดาตัวเพราะคำเล่าปากต่อปากให้ไปลงทุน "แชร์ชม้อย" เมื่อปี 2520 ที่ผ่านมา แล้วความแตกว่า ไม่ได้นำเงินไปลงทุนที่ไหนเลย แต่แค่หมุนไปหมุนมาจนเงินไม่ทันแล้วโป๊ะแตกเมื่อปี 2528 นั่นแหละ

ได้แต่หวังนะคะว่า สิ่งที่เกิดขึ้นและปรากฏให้เห็นในโลกโซเชียลเกี่ยวกับความอยากรวยแบบรวดเร็ว โดยไม่สนใจรากฐานอันมั่นคงและยั่งยืนนั้น จะเป็นบทเรียน เจ็บแล้วต้องรู้จักจำให้ขึ้นใจว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จจึงจะอยู่ที่นั่น..ไม่มีอะไรจะได้มาง่ายๆ หรอกนะ

แต่ที่หวังมากไปกว่านั้นคือ บรรดาผู้คุมกฎกติกามารยาททั้งหลาย เกี่ยวกับภาคการลงทุนสินทรัพย์ดิจิทัลนั้น ท่านได้คิดหาวิธีป้องกันมิให้กรณี "แชร์ลูกโซ่ยุคดิจิทัล" นี้มาทำร้ายทำลายความสุขที่มีอยู่น้อยนิดของชาวบ้านบ้างแล้วหรือยัง เพราะคำตอบว่า "การลงทุนมีความเสี่ยง" นั้น..ฟังแล้วปัดสวะชัดๆ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”