ทุกปี..เมื่อใกล้วันแม่ ก็จะมีข้อมูลข่าวสารอันเกี่ยวเนื่องกับมนุษย์เพศหญิงที่เป็นแม่ ส่งต่อ โพสต์และแชร์กันอย่างคึกคัก มีทั้งซึ้งใจ กินใจ โดนใจ และคละเคล้ากันไปก็จะมีสาระแบบ เจ็บๆ คันๆ มันๆ ให้นึกขำๆ ขึ้นอยู่กับอัตราความแข็งแรงในจิตใจของมนุษย์แม่แต่ละนาง ว่าจะเลือกเห็นเป็นสนุกสนาน หรือเอาจริงเอาจังแล้วเก็บงำไปคิดกังวล
ล่าสุด เรียงความของเด็กน้อยคนหนึ่ง ..อ่านแล้วก็ให้รู้สึกตลกกับความซื่อของเด็กๆ ที่ไม่คิดจะโกหกคุณครู เพื่อตักตวงคะแนนในวิชาเรียงความ
"หนูรู้แล้วว่าพ่อหรือแม่ คือคนที่ใจดีที่สุด คำตอบคือ พ่อ
เพราะพ่อเป็นพระบิดา เป็นพระต้องใจดี ส่วนแม่เป็นมารดา คำว่ามาร แปลว่า นางมาร
แสดงว่าเด็กๆ ทุกคนก็ต้องชอบพ่อ เพราะพ่อใจดี..."
มนุษย์ป้าที่มีหมวกมนุษย์แม่ใส่เป็นประจำด้วยอีกใบ อ่านไปก็หัวเราะงอหายน้ำหูน้ำตาไหล เพราะชีวิตจริงมันก็เป็นอย่างนั้นนั่นเอง
มาร(ดา) มีหน้าที่จ้ำจี้จำไช บ่นนู่นว่านี่ ลูกเด็กเล็กแดงทั้งหลายตั้งแต่พวกเขารู้ความ ส่วน พระ(บิดา) เดินเข้าบ้าน ก็จะเลี่บงไปอยู่ในมุมสงบของบ้าน ทำไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งสิ้น จนกว่าศึกระหว่างมาร(ดา)กับลูกน้อยกลอยใจ หนักหนาสาหัสหาข้อยุติไม่ได้ พระ(บิดา) จึงจะยื่นมือเข้ามาจัดการตัดสินสักครั้งสองครั้ง
จึงเป็นเรื่องธรรมชาติของเด็กๆ ที่จะรู้สึกรักคน..นานๆ ครั้งพูดสักที มากกว่าคนขี้บ่นจู้จี้จุกจิก ทุกวี่ทุกวัน หรือไม่ก็สรุปว่า พ่อใจดีที่สุด
อย่างไรก็ดี ธรรมชาติปกติของเด็กเป็นอย่างไร ก็ต้องบอกว่าธรรมชาติของความเป็นมนุษย์แม่ก็เฉกเช่นเดียวกัน นั่นคือ การเป็น "แม่" ไม่มีวันหมดอายุ จึงสามารถบ่นได้ทุกเรื่องจากวันนั้นจนถึงวันนี้ และต่อไปในอนาคตจนกว่าจะพรากจากกัน..แน่นอนและมั่นคงกับหน้าที่มนุษย์แม่ค่ะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


