หน้าที่..มนุษย์แม่

เพราะพ่อเป็นพระบิดา เป็นพระต้องใจดี ส่วนแม่เป็นมารดา คำว่ามาร แปลว่า นางมาร

แสดงว่าเด็กๆ ทุกคนก็ต้องชอบพ่อ เพราะพ่อใจดี..."

มนุษย์ป้าที่มีหมวกมนุษย์แม่ใส่เป็นประจำด้วยอีกใบ อ่านไปก็หัวเราะงอหายน้ำหูน้ำตาไหล เพราะชีวิตจริงมันก็เป็นอย่างนั้นนั่นเอง

มาร(ดา) มีหน้าที่จ้ำจี้จำไช บ่นนู่นว่านี่ ลูกเด็กเล็กแดงทั้งหลายตั้งแต่พวกเขารู้ความ ส่วน พระ(บิดา) เดินเข้าบ้าน ก็จะเลี่บงไปอยู่ในมุมสงบของบ้าน ทำไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งสิ้น จนกว่าศึกระหว่างมาร(ดา)กับลูกน้อยกลอยใจ หนักหนาสาหัสหาข้อยุติไม่ได้ พระ(บิดา) จึงจะยื่นมือเข้ามาจัดการตัดสินสักครั้งสองครั้ง

จึงเป็นเรื่องธรรมชาติของเด็กๆ ที่จะรู้สึกรักคน..นานๆ ครั้งพูดสักที มากกว่าคนขี้บ่นจู้จี้จุกจิก ทุกวี่ทุกวัน หรือไม่ก็สรุปว่า พ่อใจดีที่สุด

อย่างไรก็ดี ธรรมชาติปกติของเด็กเป็นอย่างไร ก็ต้องบอกว่าธรรมชาติของความเป็นมนุษย์แม่ก็เฉกเช่นเดียวกัน นั่นคือ การเป็น "แม่" ไม่มีวันหมดอายุ จึงสามารถบ่นได้ทุกเรื่องจากวันนั้นจนถึงวันนี้ และต่อไปในอนาคตจนกว่าจะพรากจากกัน..แน่นอนและมั่นคงกับหน้าที่มนุษย์แม่ค่ะ.

'ป้าเอง'