ยุค App มือถือ เป็นเรื่องที่ต้องมีไม่มากก็น้อยสัก 3-4 แอป โดยเฉพาะการทำธุรกรรมทางการเงินผ่านออนไลน์ โอนไปโอนมา กลายเป็นเรื่องธรรมดา ดูเหมือนจะมีเรื่องราวให้ได้ยินได้อ่านแทบทุกวัน ถึงสารพัดกลเกมหลอกลวงจากบรรดามิจฉาชีพ
ทั้งคุณได้สิทธิ์กู้เงิน ได้สิทธิ์เงินทุนจากโครงการนั่นนี่ หนักข้อหน่อยคุณได้สิทธิ์เพราะเล่น TikTok ได้โดนใจ โดยไม่สนใจเลยว่าข้อความ "ตกเบ็ด" นั้นส่งถึงคนที่ไม่เคยเล่นติ๊กต๊อกกับใครเขาเลยอย่างมนุษย์ป้าคนนี้
เสียงลือเสียงเล่าอ้างก็ว่ากันไป แต่สิทธิ์ในการดูแลรักษาตัวเองให้รอดจากภัยมิจฉาชีพทางออนไลน์นั้น ต้องบอกว่าสิทธิ์นั้นสงวนไว้อย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่นั้น ก็อยู่ที่ความรู้เท่าทันและไม่โลภของตัวคุณเองนั่นแหละ ไม่มีใครตามไปปกป้องคุณได้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางความเพียรพยายามทุกวิถีทางของบรรดาคอลเซ็นเตอร์หลอกลวงที่พร้อมทะลุทะลวงเข้าไปถึงห้องนอนของคุณได้ตลอดเวลา..จริงไหม
ความเดือดเนื้อร้อนใจ ความอยู่ไม่เป็นสุขทั้งหลาย เมื่อต้องใช้แอปบนมือถือ มองอีกมุมก็ต้องโยนความผิดไปที่ระบบเทคโนโลยีที่แสนทัน สมัยในยุคดิจิตอลนี้นะ เพราะแม้แต่ตำรวจหน่วยป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมออนไลน์ยังปวดขมับทุกวัน กับการตามไล่จับคนกลุ่มที่หัวใส เก่งเรื่องการแฮ็กสารพัด
มนุษย์ป้าก็อินเทรนด์กับกระแสแก๊งคอลเซ็นเตอร์อาละวาดรายวันเหมือนกันนะ แต่เพราะความที่ไม่นิยมใช้แอปเกินความจำเป็น ก็ยังสามารถแอบอยู่ในเซฟโซนของโลกออนไลน์ได้ แต่ที่ไม่รอด!! และมีประสบการณ์ทางตรงมาแล้ว ก็เห็นจะเป็นการถูกรูดบัตรเครดิต โดยที่ตัวอยู่เมืองไทย แต่ดันมีรายการใช้จ่ายอยู่สหรัฐอเมริกาและอังกฤษนี่แหละ
สังเกตว่า เมื่อไหร่ที่กลับจากเยี่ยมเยือนต่างประเทศ สัก 2 อาทิตย์หรือ 1 เดือนให้หลัง ก็จะมีใครแอบรูดบัตรเครดิตของมนุษย์ป้า งวดนี้เบิกฤกษ์ต้อนรับเทศกาลผ่อนคลายโควิด-19 ปรากฏว่าโดนแฮ็กไป 2 ใบจาก 2 แบงก์ ต่างสถานที่ ต่างเวลา แต่เหมือนๆ กันตรงที่คนแอบรูดไม่โลภมากค่ะ เลือกรูดแค่หลัก 15 ดอลลาร์ และ 6 ปอนด์ เหมือนกัน นำร่องหยั่งเชิงว่าเจ้าของบัตรจะกระโตกกระตากไหม?!?
เฮ้อ..วันนี้ทำให้มนุษย์ป้ากระเป๋าเบาขึ้นเลยทีเดียว เพราะจำเป็นต้องอายัดบัตรทั้ง 2 ใบไปเรียบร้อย แต่ที่ไม่สบายใจคือ ต่อไปโลกใบนี้การใช้จ่ายจะไม่พึ่งพาเงินสดแล้ว โดยเฉพาะช่วงโควิด หลายแห่งไม่ยอมรับเงินสดๆ แล้วเราจะป้องกันปัญหาที่จะตามหลังมาของการโดนแฮ็กบัตรเครดิตได้อย่างไร?!? ..หัวจาปวดจริงๆ นะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


