ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับสมาชิกครอบครัวผู้สูญเสียในเหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้น ณ ศูนย์เด็กตำบลอุทัยสวรรค์ เขตอำเภอนากลาง จ.หนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 6 ตุลาคมที่ผ่านมา
ช็อก!! ค่ะ
ในฐานะคนไทยและเพื่อนมนุษย์โลก เชื่อว่าไม่มีใครจะไม่รู้สึก "ขนลุก" ใจหลุดหาย น้ำตาซึม เมื่อได้ยินข่าวเด็กตัวเล็กตัวน้อยถูกสังหารหมู่อย่างเลือดเย็นขณะที่กำลังนอนหลับพักผ่อน
แล้วถามว่าคนที่เป็น.."มนุษย์แม่" อารมณ์ ความรู้สึกจะหนักหนาสาหัส โศกเศร้าเสียใจเพียงใด?!?
ผู้เป็นแม่คงต้องร่ำไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด หรือไม่ก็น้ำในกายแห้งหมดตัว ไม่เหลือที่จะหลั่งออกมา สุดท้ายก็กลับไปกดทับอยู่ที่หัวใจ...
เหตุผลและข้อเท็จจริงของเหตุการณ์ ก็คงจะมีการนำเสนอไปตามที่ควรจะเป็น
เศร้าค่ะ!!
เรื่องนี้คงจะเป็นฝันร้ายของคนไทยทั้งชาติไปอีกตราบนานเท่านาน ไม่ใช่จำกัดแค่คนหนองบัวลำภู หรือคนในพื้นที่ตำบลอุทัยสวรรค์อย่างแน่นอน เพราะลำพังมนุษย์ป้า จังหวัดหนองบัวลำภูอยู่ตรงไหนก็ยังไม่แจ่มชัด ก็ยังเครียดถึงขั้นรู้สึกตัวเองซึมเศร้าเลยนะ เมื่อได้ยินข่าวนี้ทางวิทยุ และยิ่งเห็นภาพในสถานที่เกิดเหตุที่มีการส่งต่อการทางโซเชียลออนไลน์แล้ว ยิ่งหลับตาก็เห็นแต่ความเศร้าเสียใจ ราวกับตัวเองไปยืนอยู่ตรงนั้นด้วย
ไม่แปลกใจเลยที่กรมสุขภาพจิตจะออกโรงเตือนให้เว้นระยะห่างในการเสพโซเชียลเสียตั้งแต่วันที่เกิดเหตุ เพราะภาวะจิตของแต่ละคนนั้น รองรับหรือต้านทานกับข่าวร้ายไม่เท่าเทียมกัน
ดังนั้น เวลานี้จึงเป็นเวลาที่ทุกคนในสังคมไทยควรจะมีสติ ร่วมไว้อาลัยอย่างสงบ หวังว่าจะไม่มีใคร "หิวแสง" โหนกระแส" นี้วิพากษ์วิจารณ์แบบไม่สร้างสรรค์นะคะ เพราะไม่มีใครอยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นแน่นอน
เศร้าเกินจะรับไหวแล้วค่ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


