เดินวิ่งไป..ได้สาระ

อันเนื่องมาจากความเต็มใจอย่างยิ่งที่จะร่วมปันเบี้ยนิดเบี้ยหน่อยให้กับ "รุ่นน้อง" ที่ยังคงอยู่ในวัยนักศึกษา แต่ขาดทุนทรัพย์ เพื่อ "ต่อยอด" ให้พวกเขาได้มีโอกาสที่จะร่ำเรียนให้จบ หรืออย่างน้อยก็มีสมองที่ปลอดโปร่ง ไม่ต้องกังวลกับการต้องดิ้นรนหาค่าใช้จ่ายจนขาดสมาธิในการศึกษา

มนุษย์ป้าจึงออกเดิน-วิ่งในรายการ JC visual run วิ่งปันเพื่อน สมัครไป 680 บาท ได้เสื้อ ได้ผ้าบัฟพันศีรษะ หรือจะใช้พันมือ เช็ดหน้า เช็ดเหงื่อ ก็เอาตามที่สะดวก ซึ่งสมาคมวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็จะสะสมเงินสมัครเหล่านี้จัดเป็นเงินทุนการศึกษาให้กับเด็กๆ ต่อไป

รายการวิ่งแบบนี้ สะดวกเมื่อไหร่ คิดอยากจะวิ่งตอนไหน เชิญตามสบาย ขอเพียงส่งผลเข้าไปตามเว็บไซต์ที่เราสมัครเท่านั้น แต่สำหรับมนุษย์ป้า คิดจะวิ่งก็ต้องหาอะไรเป็นเครื่องเคียงให้การวิ่งน่าสนใจ และสร้างพลังบวก จึงได้นัดแนะกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งไปเดินและวิ่งตามสถานที่ต่างๆ เหมือนได้เที่ยวและทัวร์ไปในตัว พร้อมๆ กับได้ออกกำลัง ได้ทำบุญ ได้เจอเพื่อน ได้หัวเราะ คุยกันเมาธ์กันในเรื่องสารพัด

ล่าสุด เป้าหมายอยู่ที่ city run นั่นคือ วิ่งรอบเกาะรัตนโกสินทร์ ตอน 06.30 น. จุดสตาร์ทเริ่มที่ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ลัดเลาะออกมาทางวัดมหาธาตุ แล้วก็เลียบทางสนามหลวง เพื่อจะแวะไปที่หน้าวัดพระแก้ว

บรรยากาศเย็นสบาย บางคนวิ่งเหยาะๆ บางคนก็เดินเร็ว บางคนก็หยุดถ่ายรูปทุกที่ที่สนใจ แล้วจุดแรกที่เจอกับการท่องโลกบนถนนยามเช้าคือ คุณพนักงานทำความสะอาดของ กทม. บอกว่า ..โน่นๆ ทีมผู้ว่าฯ กทม.กำลังวิ่งมาทางนี้ รอเจอท่านก่อนสิ!!!

คณะเดินวิ่งวัย 60 up ติดเบรกกันตัวโก่งอยู่แถวท้องสนามหลวงกันเลยทีเดียว

ขอสารภาพว่า ที่หยุดนั้น ทุกคนในทีมมีวาระซ่อนเร้น นั่นคือ อยากจะให้ผู้ว่าฯ ชัชชาติ เชื้อเชิญพี่น้องทั้งหลายมาร่วมกับ JC visual run หารายได้ปันให้เพื่อนที่เรียนดี ขาดทุนทรัพย์เท่านั้นแหละ ..แหะๆๆ แต่ดูเหมือนว่าผู้ว่าฯ จะโชคดี เพราะเลี้ยวขวาวิ่งไปทางท่าพระจันทร์เสียก่อน ทีมมนุษย์ป้าร้อนหัว ไม่ใช่หัวร้อน เลยไม่รอ...จ้า

แต่ยังไงๆ ใครเห็นทีมมนุษย์ป้าสวมเสื้อสีม่วงวิ่งกันเป็นกลุ่มล่ะก็ มาทักทายได้นะคะ หรือใครอยากร่วมแจมคลิกไปที่ https://race.thai.run/jcvirtualrun แล้วมาท่องโลกแบบมนุษย์ป้ากันนะจ๊ะ ..อ้อ ..หมดเขต 15 พ.ย.ศกนี้ค่ะ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”