ชีวิตจริง..ยิ่งกว่านิยาย

นาทีนี้ถ้าหากมองไปรอบโลก ดูเหมือนมีเรื่องใหญ่กว่าคุณวิ!! อยู่ 2 เรื่อง นั่นคือเรื่องราวของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง วาระที่ 3 และเรื่องของนายกรัฐมนตรีอังกฤษคนใหม่ที่ชื่อ Rithi Sunak

โดยเฉพาะเรื่องราวของผู้นำเชื้อสายอินเดียคนแรกในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร ว่าน่าทึ่งแล้ว เรื่องของศรีภรรยาหรือหลังบ้านมีอึ้ง..มากกว่าเป็นไหนๆ..มาอ่านกัน

วันหนึ่งในอดีต นายตรวจรถไฟเดินตรวจตั๋วอยู่บนขบวนรถไฟสาย มุมไบ-บังกาลอร์ (อินเดีย) สังเกตเห็นเด็กหญิงคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่ใต้ที่นั่ง จึงดึงออกมาพร้อมกับขอดูตั๋วรถไฟ เด็กหญิงคนนั้นอายุราว 13-14 ปี ตอบว่าไม่มีตั๋ว นายตรวจจึงบอกให้ลงจากขบวนรถที่สถานีต่อไป

คุณ Usha Bhattacharya อาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ที่นั่งอยู่ข้างๆ บอกกับนายตรวจว่าเธอจะออกเงินค่าโดยสารให้เด็กเอง จากนั้นก็ให้เด็กหญิงมานั่งข้างเธอ และถามว่าหนูชื่ออะไร จะไปไหน เด็กหญิงตอบว่าหนูชื่อ Chitra หนูไม่รู้จะไปไหนเพราะไม่มีที่ไป เมื่อรถไฟถึงบังกาลอร์ เธอจึงพาเด็กไปฝากให้เพื่อนคนหนึ่งอุปการะ แล้วก็ไม่ได้พบกันอีกเลย

20 ปีต่อมา เธอได้รับเชิญไปบรรยายที่ซิลิกอน วัลเลย์ สหรัฐอเมริกา หลังจากไปทานอาหารที่ภัตตาคารแห่งหนึ่ง ก็พบความประหลาดใจที่มีคนจ่ายค่าอาหารให้เธอแล้ว ผู้จัดการร้านอาหารนำสตรีผู้ที่จ่ายค่าอาหารมาพบเธอ เธอถามว่าทำไมต้องจ่ายค่าอาหารให้ฉัน สตรีผู้นั้นตอบว่า เงินค่าอาหารครั้งนี้เล็กน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับค่าตั๋วรถไฟจากมุมไบไปบังกาลอร์วันนั้น

เธอนึกได้ทันที ถึงกับอุทานว่า Chitra เธอคือ Chitra จริงๆ หรือนี่

สตรีผู้นั้นตอบว่าใช่ค่ะ แต่เวลานี้หนูชื่อ Sudha Murty หนูไม่มีวันลืมอาจารย์ได้เลยในชีวิตนี้

Sudha Murty เป็นประธานบริษัท Infosys กิจการระบบคอมพิวเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในซิลิกอน วัลเลย์ และสามีของเธอคือ Narayan Murty เจ้าของและผู้ก่อตั้งบริษัทซอฟต์แวร์ Infosys ที่โด่งดังของสหรัฐนั่นเอง

ท่านไม่ต้องแปลกใจกับเรื่องแค่นี้

เพราะท่านจะรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นไปอีกถ้าท่านทราบว่าลูกสาวคนหนึ่งของคู่นี้ที่ชื่อ Akshata Murty ปัจจุบันเป็นภรรยาของ Rithi Sunak.

 

                                                                                                                                                                "ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”