บทเรียน..คนห่มเหลือง

เห็นคลิป TikTok ในวิชาอะไรมิทราบได้?!? แต่เป็นโรงเรียนหญิงชื่้อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานครนี่แหละ นั่งกันในห้องประชุม ไม่ก็คงจะเป็นโรงอาหาร พร้อมกับออกลีลาท่าเต้นสนุกสนาน ครึกครื้นไปกับเสียงเพลงลูกทุ่งดังกระหึ่ม 

ถ้าไม่เห็น "คนห่มเหลือง" ทำหน้าที่เสมือนหนึ่งเป็นดีเจ ก็พอจะร่วมอารมณ์ขำขันไปกับการกล้าแสดงออกในรูปแบบต่างๆ ของเด็กเยาวชนยุคนี้ได้

"คุณพระ" ที่ขอเรียกว่าแค่คนห่มเหลือง ..ไม่ทราบว่าเลือกสื่อการสอนแบบนี้ คิดว่าถูกต้องแล้วหรืออย่างไร มันใช่อัตลักษณ์ของพระสงฆ์สาวกขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้ากระนั้นหรือ

พอจะเข้าใจหรอกนะ ว่าวิชาหน้าที่พลเมือง ศีลธรรม และพุทธศาสนามันน่าเบื่อ ชวนให้หลับ หากสอนกันแบบเรื่อยเปื่อยปกติธรรมดา ทั้งนี้เมื่ออดีตที่ผ่านมาไม่ถึงปีนี่แหละ เราก็ได้เห็นดรามาคนห่มเหลืองที่ดังพลุแตก ซึ่งมีคนติดตามมากมาย ด้วยวิธีการสอนพุทธศาสนาแบบเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภค

แต่ความโลดโผนในการนำเสนอ ที่เคยเป็นแบบจำอวดหน้าม่านบ้าง โต้วาที หรืออาศัยวาทศิลป์เรียกแขกนั้น รู้สึกว่า ยังน้อยนิดจิ๊บจ้อย เมื่อเทียบกับคลิปที่เห็นคนห่มเหลืองเปิดเพลงลูกทุ่งแล้วเร้าให้เด็กลุกขึ้นเต้น เท่านั้นยังไม่พอ มีทีมงานห่มเหลืองเหมือนกันเดินถ่ายรูปและถ่ายคลิปอีกต่างหาก

จะอธิบายว่า ต้องการเปลี่ยนอิริยาบถไม่ให้เด็กง่วง หลับสมาธิไปเสียก่อน หรือเป็นการยืดเส้นยืดสายหลังทำสมาธิไปแล้วนั้น ขอบอกว่า วิธีการแบบนี้..ไม่ควรจะเป็นที่ยอมรับได้ทุกประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการไม่สำรวมของคนที่เรียกตัวเองว่า หลวงพี่ หรือพระครูอะไรก็ตามแต่

สำนักพุทธศาสนาฯ กรุณาพิจารณาสื่อการสอนแบบนี้ และช่วยสังเคราะห์ คัดคนเข้า-ออกห่มเหลืองบ้างเถิดจะเกิดผลนะจ๊ะ.

"ป้าเอง"                         

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”