แว่นเก่า..เราขอนะ

แว่นตาอาจจะไม่กี่สตางค์ในมุมมองของคนบางคน แต่คนที่มีปัญหาทางด้านสายตา ที่มีผลกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวันแล้ว มีอยู่ไม่น้อยในสังคมไทยนะคะ ที่ไม่สามารถเข้าถึงสินค้าและบริการที่ดีๆ ได้ อันเนื่องมาจากรายได้ในครอบครัวที่มีจำกัดจำเขี่ย

จึงได้มีผู้รู้ใจว่า สายตาเป็นสิ่งสำคัญของทุกชีวิต ลุกขึ้นมาจัดทำโครงการ “Sharing is Caring SS3” หรือแว่นปันสุข SS3 หรือบางคนก็จะเห็น e-poster ที่บอกว่า ...แว่นเก่าเราขอนะ 

ทั้งนี้ทั้งนั้น คือการริเริ่มของร้านแว่นตาที่ชื่อว่า iWear (ไอแวร์) ค่ะ โดยระบุว่า มากกว่าการให้คือการห่วงใยผู้อื่น

เห็นข้อความนี้แล้ว มนุษย์ป้าก็ได้ใจ ต้องเข้าไปอ่านในรายละเอียดแล้ว พบข้อความว่า ขอเชิญทุกท่านร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการส่งมอบแว่นตาให้กับผู้คนที่มีปัญหาทางด้านสายตา โดยแว่นตาที่ลูกค้ามอบให้ ทางร้านแว่นตาไอแวร์จะนำกรอบแว่นมาทำความสะอาด (Deep Clean) และปรับแต่งทรงพร้อมปลี่ยนแป้นจมูก (Fix & Fit) แล้วไอแวร์ก็จะสมทบเลนส์ใหม่และประกอบแว่น เพื่อนำไปส่งต่อสถานที่ที่เข้าร่วมโครงการต่อไป (เช่น มูลนิธิสังคมสงเคราะห์ และบ้านพักคนชราต่างๆ ที่มีความต้องการ) ทั้งนี้ เลนส์จากไอแวร์จะเป็นเลนส์ใหม่ทั้งหมดที่ผ่านขั้นตอนการวัดสายตาของบุคคลที่ได้รับบริจาค

เอาล่ะ ใครสนใจก็สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ Line ID : @iwear หรือเข้าไปที่ Website : http://www.iwearopticaloutlet.com/ นะคะ เพราะมนุษย์ป้าจำได้ว่า ตอนเป็นเด็กนักเรียน มีเพื่อนมองไม่เห็นกระดานดำ เราต้องคอยอ่านให้เขาฟังและจดลงสมุด 

เคยแอบถามว่า ทำไมไม่ตัดแว่นใส่ เพราะนั่งเพ่งสายตาแบบนี้จะไหวไหม ปรากฏว่านางคงนึกว่าเราขี้เกียจจะบอกบทบนกระดานดำ นางก็แอบไปซื้อแว่นโหลตามตลาดมาใส่ ใส่ไปก็ปวดหัวไป แต่ก็ต้องใส่ เพราะเดินเข้าร้านแว่นตา ราคามันแพงเกินกว่าจะรับไหว ..สุดท้ายถึงขั้นมึน เพราะเลนส์ไม่เข้ากับสายตาที่สั้น

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย ว่าด้วยแว่นตา ..มีจริงค่ะ ดังนั้น ขอร่วมอนุโมทนาบุญกับทุกคนที่แสดงความรักความห่วงใยเพื่อนมนุษย์ด้วยการให้แว่นตาเก่าที่ไม่ได้ใช้แล้วนะคะ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”