มนุษย์ป้ากล้าหาญชาญชัยไปปีนภูกระดึง อุทยานแห่งชาติ ณ อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลยมาเมื่อหลังปีใหม่สดๆร้อนๆ
สารภาพตามตรงและตามวัย 60 up ว่า เหนื่อยโคตรๆ มิได้แตกต่างไปจากความรู้สึกเมื่อตอนอายุ 20 ต้นๆ เลย
แต่หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก สำหรับการกลับไปเยือนภูกระดึงหนที่ 2 ซึ่งห่างกันกว่า 40 ปี ยกตัวอย่างอันดับแรกเลยคือ เมื่อเดินถึง ..ซำแฮก..จดจำได้ว่า จะมีแม่ค้าวางหาบอยู่ตามริมทางนิดๆ หน่อยๆ สินค้าหลักคือ มะขามป้อม ที่แม่ค้าจะบอกว่า เคี้ยวและอมแก้กระหายได้เป็นอย่างดี แต่วันนี้เพิงขายของเป็นกิจจะลักษณะมีเรียงรายเยอะแยะไปหมด แถมมีอาหารสารพัด น้ำดื่มทุกสีให้บริการราวกับยก 7/11 ไปอยู่บนนั้น
เรียงรายเยอะแยะไปหมด แถมมีอาหารสารพัด น้ำดื่มทุกสีให้บริการราวกับยก 7/11 ไปอยู่บนนั้น
ย้อนเวลากลับไป ณ ตอนนั้น ..ในวัยเอ๊าะๆ เพิ่งรู้จักรสชาติมะขามป้อมเป็นครั้งแรก แล้วก็ยอมรับว่า ภูมิปัญญาชาวบ้านมะขามป้อมแก้กระหายน้ำมันช่วยได้จริงๆ
พี่น้องต้องย้อนระลึกไปนะจ๊ะว่า เมื่อก่อน น้ำขายเป็นขวดเล็กขวดน้อยทุกวันนี้ไม่มี การมีมะขามป้อมคือยาชูกำลังที่ดีที่สุดกลางป่าเขา..จริงๆ นะ
ถามหามะขามป้อมกับแม่ค้า หลังจากที่เดินสำรวจทุกร้านแล้วไม่พบว่า มีให้เห็นเลยสักร้านเดียว คำตอบที่ได้ก็คือ ..ไม่มีหรอกค่ะ สมัยนี้ไม่มีใครกินแล้วจ้า คนรุ่นนี้ไม่สนใจที่จะกินหรือเคี้ยวมะขามป้อมสดๆ แก้กระหายแล้วนะ เพราะเรามีแดงโซดา แดงมะนาวโซดา แล้วก็น้ำอัดลมสารพัด อีกทั้งน้ำเกลือแร่มาบริการ..
เวลาเปลี่ยน ซิกเนเจอร์รุ่นป้าก็เปลี่ยนแปลงเช่นกัน เหมือนการเดินๆๆ บนภูกระดึง บัดเดี๋ยวนี้ก็มีจักรยานให้ขี่เพื่อไปชมทิวทัศน์ตามผาต่างๆ ไม่ใช่อาศัยเท้าย่ำไปอย่างเมื่อก่อนแล้วนะคะ เรียกว่าทุ่นเวลาไปอักโข แต่สำหรับคนขี่จักรยานผาดโผนไม่เป็นล่ะก็ ขอแนะนำว่าเดินด้วยเท้าจะปลอดภัยกว่า มิเช่นนั้นจะกลายเป็นหนีเสือปะจระเข้ ขี่ไปสักพัก อาจจะอยากทุ่มจักรยานทิ้งลงหน้าผาก็ได้ 555
นี่แค่ตัวอย่างจิ๊บๆ ถึงความเปลี่ยนแปลง ถ้าอยากรู้ว่าสภาพแวดล้อมมันปรับตามเวลาไปขนาดไหน ต้องไปดูด้วยตาตัวเองค่ะ แต่เวลาเปลี่ยนอย่างไร ความงดงามของภูกระดึงก็ยังอยู่ยั้งยืนยงนะคะ ..รับรอง.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


