ในบรรดาประโยชน์อันเกิดจากโลกอินทอร์เน็ตนั้น เห็นจะเป็นการที่เรานึกอยากอ่านหรือหาเรื่องอะไรสักอย่างที่อยู่บนโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวที่เกิดในบ้านเรา หรือเรื่องในภาษาต่างประเทศอื่นๆ นั้น เราสามารถควานหาได้ โดยยืม google เป็นแผนที่ในการนำพา
วันนี้ได้อ่านไปเจอเรื่อง "เนย 1 ปอนด์" ที่ระบุว่าเป็นการสร้างแรงบันดาลใจอันเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ แต่มนุษย์ป้าอ่านไปมาแล้ว รู้สึกว่ามันให้ข้อคิดว่า ในชีวิตเรา คุณให้อะไรย่อมจะได้รับสิ่งนั้น คุณเลือกทำอะไร คุณย่อมได้สิ่งนั้นตอบแทนเสียมากกว่า
เรื่องก็มีอยู่ว่า..เจ้าของฟาร์มคนหนึ่งขายเนย 1 ปอนด์ให้คนทำขนมปังอยู่เป็นประจำ วันหนึ่งคนทำขนมปังเกิดอยากชั่งน้ำหนักดูว่าเขาได้น้ำหนักเนยตามเกณฑ์ที่ถูกต้องหรือไม่ ปรากฏว่าก็ไม่ได้มาตรฐานจริงๆ มันทำให้เขาโกรธมาก และเรื่องไปถึงศาล
ผู้พิพากษาถามเจ้าของฟาร์มว่า เขาได้ใช้เครื่องชั่งน้ำหนักในการขายเนยหรือไม่ เจ้าของฟาร์มตอบว่า “ฉันมันตาสีตาสา ฉันไม่มีเครื่องชั่งเป๊ะๆ หรอก แต่ฉันมีเกณฑ์ของฉันอยู่แล้ว” ผู้พิพากษาถามต่อ “แล้วคุณชั่งเนยได้อย่างไร?”
เจ้าของฟาร์มตอบ “ด้วยความสัตย์จริง ก่อนที่คนทำขนมปังจะซื้อเนยจากฉัน ฉันได้ซื้อขนมปัง 1 ปอนด์จากเขา ในทุกๆ วันที่คนทำขนมปังเอาขนมปังมาให้ฉัน ฉันชั่งมันและขายเนยไปให้สมกับน้ำหนักขนมปังที่ฉันได้ ถ้าจะหาคนทำผิดก็คงจะเป็นคนทำขนมปัง”
หันมามองบ้านเราตอนนี้ ที่มีคนหาเสียงเลือกตั้งกันคึกคัก ทำให้มนุษย์ป้ารู้สึกว่า ในฐานะเจ้าของประเทศนั้น ถ้าเราไม่รู้จักเลือกเสพ คัดข้อมูล ก่อนตัดสินใจไปกาคะแนนนั้น เราก็จะไม่ต่างจากคนขายขนมปัง นั่นคือ เราเลือกคนโกง ไม่แยกแยะคนดีคนชั่ว เราก็ต้องได้คนโกง คนไม่ดีมาบริหารบ้านเมือง ...สุดท้ายเราก็ได้แต่เดินส่ายหัว แล้วก็ก่นด่านักการเมืองชั่วไปเรื่อยๆ
ดังนั้น อยากให้บ้านเมืองดี สังคมรุ่งเรือง ก็คงต้องเริ่มที่ตัวเรานะจ๊ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


