คนที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้สูงวัย" ถือว่ามีทั้งมุมบวกและมุมลบให้เจอะเจอเป็นนิจ ขึ้นอยู่กับว่า สว.แต่ละคนนั้นจะมองมุมไหน และจะรับมือกับสถานการณ์ที่ต้องประสบอย่างไร..ก็เท่านั้น
บางคนอาจจะรู้สึกหงุดหงิด บางท่านคงรู้สึกเบื่อหน่าย และเชื่อว่าบางคนก็รู้สึกตื่นเต้นตกใจ ด้วยฮอร์โมน และสรีระของ สว.นั้น มิได้เต็มสตรีมเหมือนอย่างที่เคยเป็น...ก็เท่านั้น
เมื่อวันจันทร์ มนุษย์ป้ามีธุระปะปังไปอยู่กลางเมือง ที่เรียกว่ามาบุญครอง การจราจรก็สะดวกสบายไม่ติดขัดสักเท่าไหร่ ซึ่งอาจจะเป็นเพราะเป็นวันทำงานปกติ แต่ที่วุ่นวายก็เห็นจะเป็นการหาที่จอดรถในอาคารนี่สิ!! เพราะถึงแม้ว่าทางเข้าที่จอดรถจะกว้างขวาง ไม่ต้องงงงวย หรือลุ้นจนตัวโก่ง ราวกับไต่ขึ้นเขาพระสุเมรุ แต่มันกลับมาเลนซ้ายและขวาให้เลือกว่าจะไปทางไหน...ก็ได้
ตามประสา สว.ที่เคยชินกับวัฒนธรรมแต่ก่อนเก่า ใครมาก่อนก็ต้องให้เขาไปก่อน เข้าคิวตามรถคันหน้าไปเรื่อยๆ จนกว่าเขาจะได้ที่จอดแล้วก็เป็นคิวของเรา
แต่ปรากฏว่า ที่นี่ วัยรุ่นเขาไม่สนใจหรอกนะว่า ป้ามาก่อน ..เขาก็พากันแซงขึ้นไป แบบไม่ใส่ใจเลยว่า ที่ป้าค่อยๆ ขับเพื่อหาที่ว่างนั้น ก็เพราะคันข้างหน้าของป้านั้นก็ยังหาที่จอดไม่ได้เหมือนกัน
ผลลัพธ์คือ 2-3 คันที่แซงขึ้นไป เขาก็ได้ที่จอดรถก่อนป้า 555
อดทำให้มนุษย์ป้ารู้สึกสงสัยไม่ได้ว่า...อย่างนี้มันใช่หรือ?!?
วัฒนธรรมแบบนี้ คนรุ่นป้าต้องยอมรับใช่ไหมว่า มันคือยุคสมัยที่มือใครยาวสาวได้สาวเอา
คำถามนี้ไม่ได้หวังคำตอบถูกผิด แต่รู้ตัวแล้วว่า ครั้งต่อไป ขึ้นรถไฟฟ้าไปไหนมาไหน..จะดีกว่า.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


