ดอกเข็มหลงผิด

ดอกเข็มอีกดอกเสริมขึ้น “ใช่ๆ ชั้นก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ขนาดชูดอกก็แล้ว พยายามโบกไหวก็แล้ว ไม่มีใครมาถ่ายรูปพวกเราเลย น่าน้อยใจจริงๆ” แล้วพวกดอกเข็มก็พากันร้องไห้ด้วยความน้อยใจและอิจฉาดอกไม้อื่นๆ

ดอกเข็มอีกดอกพูดว่า ชั้นคิดแผนการออกแล้ว เราขอให้พวกแมลงช่วยดีกว่า แล้วเหล่าดอกเข็มในแปลงก็ตกลงกับฝูงแมลงว่าขอให้แมลงไปวางไข่ไว้ที่ดอกไม้อื่นๆ ให้ทั่วสวน ถ้าคุณแมลงตกลงพวกเราดอกเข็มจะให้น้ำหวานแสนอร่อยเป็นรางวัล

พวกแมลงก็ตกลงรับงานนี้ เพราะใครๆ ก็รู้ว่าน้ำหวานจากดอกเข็มนั้นอร่อยมากๆ พวกแมลงพากันไปวางไข่ไว้ที่ดอกไม้ต่างๆ ทั่วทั้งสวน ผ่านไปเพียง 7 วันลูกหนอนเล็กๆ ก็ฟักออกจากไข่พร้อมกัน ดอกไม้ทุกดอกในสวนต่างมีหนอน เหล่าหนอนก็กัดกินดอกไม้ด้วยความหิวและโตขึ้นอย่างรวดเร็ว สวนดอกไม้ที่เคยสวยงามกลับมีแต่ดอกไม้กลีบแหว่ง ใบขาด บางต้นก็ถึงกับตายไปเลย เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ก็ไม่มีนักท่องเที่ยวมาชมสวนอีกเลย เจ้าของสวนจึงขาดรายได้ นานเข้าก็ต้องปลดคนทำสวนออก และปิดกิจการลงในที่สุด

เมื่อประตูของสวนปิดลงอย่างถาวร ไม่มีดอกไม้สวยๆ บานอยู่ในสวนอีกต่อไป เหลือเพียงดอกเข็มเท่านั้น ไม่มีคู่แข่งอีกแล้ว แต่ก็ไม่มีใครมาเที่ยวชมสวนแล้วเช่นกัน ถึงตอนนี้ดอกเข็มทั้งหลายก็เข้าใจแล้วว่า การที่ตนวางแผนทำร้ายคนอื่นนั้น มันย่อมส่งผลร้ายมาถึงตัวเองด้วย

........เรื่องทั้งหมดนี้ เป็นนิทานที่ส่งแชร์กันมาทางห้องไลน์ โดยมีการตั้งคำถามว่า หลายคนในบ้านเรากำลังจะมีอาการเหมือน "ดอกเข็มหลงผิด" หรือไม่ คือ รู้สึกผิดหวัง ไม่ได้ดั่งใจ ก็จะใช้วิธีเคลื่อนไหวสร้างประเด็นก่อปัญหาดรามา โดยไม่สนใจถึงผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นว่า สุดท้ายบ้านเมืองวุ่นวาย ก็ไม่มีใครเลยที่จะชนะ!!!.