ปัญหาชอบ-ไม่ชอบในสังคมไทย กำลังบานปลายกันไปเรื่อยๆ เพราะต่างคนต่างก็เชื่อในสิ่งที่ตัวเองชอบ แล้วรู้สึกไม่ชอบในสิ่งที่คนอื่นชอบไม่เหมือนกับตัวเอง
เมื่อหาจุดลงตัวไม่ได้ ความเครียดก็จึงบังเกิด!!
มนุษย์ป้าไปอ่านเจอนิทานเรื่องนี้เข้า ก็เลยรู้สึกว่า เพลินๆ ได้แง่คิดบ้างไม่มากก็น้อย จึงนำมาขยายต่อ เผื่อว่าคิดตามกันแล้ว จะลด ละ เลิก อารมณ์ส่วนตัวกันได้บ้างนะคะ ..เรื่องมีอยู่ว่า
...เย็นวันหนึ่ง แพะเชิญหมามากินอาหารค่ำ มันเตรียมหญ้าที่ทั้งสดใหม่ไว้ต้อนรับหมา เมื่อหมามาถึง มันฝืนใจกินหญ้าได้แค่ 2 คำ มันก็กินอีกต่อไปไม่ได้
ผ่านไป 2 วัน หมาก็เชื้อเชิญให้แพะมาทานอาหารเย็นที่บ้านเช่นกัน
หมานึกถึงอาหารที่แพะต้อนรับมันแล้ว ก็คิดในใจว่าจะต้องไม่ขี้เหนียวเหมือนแพะแน่นอน มันจะต้อนรับแพะไม่ให้ขาดตกบกพร่องเหมือนที่แพะทำกับมัน
มันเตรียมกระดูกซี่โครงอย่างดีไว้เต็มโต๊ะ เมื่อแพะมาถึง กลับกินกระดูกไม่ได้แม้แต่คำเดียว!
บางครั้ง สิ่งที่เราชอบ คนอื่นอาจจะไม่ได้ชอบตาม อย่าบีบบังคับให้ใครๆ ต้องชอบเหมือนเรา ยามพบเจอกับปัญหา ต้องคิดแทนฝ่ายตรงข้าม เอาใจเขามาใส่ใจเรา คุณจะเข้าใจปัญหาและผู้คนรอบข้างได้มากขึ้น
นิทานเรื่องนี้น่าจะสะกิดใจได้ว่า..ธรรมชาติของคนเรามักจะคิดเข้าข้างตัวเอง คิดว่าสิ่งที่เรามองเห็น ก็คือสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่ได้คิดว่า อีกฝ่าย หรือคนอื่นจะคิด หรือมองแตกต่างกันอย่างไรบ้าง ดังนั้น ถ้าเราจะบริหารจัดการคนได้ดี เป็นผู้นำที่ดี เราต้องฝึกเข้าในมุมมองของคนอื่นด้วยเช่นกัน เพื่อที่จะไม่ต่างคนต่างคิดกันไปเอง แล้วก็มีแต่ความขัดแย้งเกิดขึ้นหาทางลงไม่ได้สักที.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


