แพลมออกมาเรียบร้อยแล้ว และอย่างชัดเจนมากพอสมควร สำหรับโครงการแจกเงินดิจิทัลวอลเล็ต 10,000 บาท ตามนโยบายของรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน หลังจากปล่อยให้เดากันไปเดากันมากว่า 2 เดือน สุดท้ายลงเอยที่ว่า เงิน 560,000 กว่าล้านบาทนั้น จะใช้เงินกู้ ซึ่งแปลไทยเป็นไทยก็คือ ยืมเงินอนาคตมาให้ชาวบ้านใช้จ่ายก่อน แล้วหาเงินผ่อนไปในระยะเวลา 4 ปี
เงินอนาคต มาจากไหน ก็มาจากการที่รัฐบาลก็ต้องเก็บภาษีรายได้ในรูปแบบต่างๆ แล้วก็ผ่อนชำระเงินกู้ไปเรื่อยๆ ตามที่จะเขียนข้อตกลงกันไว้ อันนั้นเป็นเรื่องรายละเอียดที่ต้องว่ากันไป ซึ่งก็ยังต้องลุ้นกันอีกคำรบหนึ่งว่า จะผ่านความเห็นชอบของสมาชิกรัฐสภาหรือเปล่าหนอ?!?
แต่ประเด็นที่จะชวนมองคือ พอกฎเกณฑ์ต่างๆ ถูกปล่อยออกมาว่า เงิน 10,000 บาทที่ว่า ไม่ได้ให้ทุกถ้วนตัวคน ตามที่อวดอ้างคุยโตไว้ว่า อายุ 16 ขึ้นไปตามบัตรประชาชนจะได้รับ ...มันก็เป็นที่ฮือฮา บ่นกันระนาวสิ!! โดยเฉพาะคนที่อุตส่าห์ไปกาบัตรเลือกตั้งให้พรรคเพื่อไทย
มนุษย์ป้าไม่มีเอี่ยวทั้งขึ้นทั้งล่อง เพราะไม่ได้สนใจกับการสัญญาว่าจะให้ข้อนี้อยู่แล้ว แต่เห็นลุงป้าน้าอาพวกพ่อค้าแม่ขายบ่นกันกระปอดกระแปด ก็อดเวทนาไม่ได้ โดยเฉพาะในข้อที่บอกว่า ..คนที่มีเงินในบัญชีธนาคารรวมทุกบัญชีมากกว่า 5 แสนบาท จะไม่ได้สิทธิ์นี้ ..เขารู้สึกว่า เขาทำผิดอะไร?!?
นี่จะเรียกว่า แก่แล้ว..มันไม่ดี..กระมัง
เพราะตั้งแต่หน่วยงานรัฐบาลตีฆ้องร้องป่าวว่า ประเทศไทยเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุโดยบริบูรณ์ พร้อมกับแนะแนวการเตรียมพร้อมรับสังคมผู้สูงอายุ เหล่าบรรดามนุษย์ลุงมนุษย์ป้าก็คำนวณตารางชีวิตตัวเอง แล้วก้มหน้าก้มตาเก็บหอมรอมริบฝากเงินในธนาคาร ประมาณว่า เมื่อเกษียณควรจะมีเงินสัก 8-10 ล้านบาท เพื่อใช้จ่ายไปจนถึงอายุประมาณ 80 ปี เงินจำนวนนี้เห็นว่าเยอะ แต่จริงๆ แล้วหากรวมค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพด้วยแล้ว ก็เรียกว่าพอดิบพอดี ไม่ทำให้ลูกหลานเดือดร้อน
พยายามเตรียมแก่ตัวลงอย่างมีคุณภาพ ..สุดท้ายถึงเวลารัฐบาลเขาให้สิทธิ์นั่นนี่ ปรากฏว่า อด!! เพราะดันมีเงินเก็บเกิน 5 แสน ..สว.เลยพากันเจ็บจี๊ดๆ นะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


