ปณิธาน..ต้อนรับปีใหม่

นอนหลับตื่นขึ้นอีกแค่ไม่กี่วัน เราก็จะก้าวข้ามปี 2566 ไปสู่ปี 2567 

เชื่อว่าหลายคนคงวางแผนวันหยุดยาวไว้เรียบร้อยแล้วแต่เนิ่นๆ จนถึงเนิ่นนานมาก เพราะบัดเดี๋ยวนี้ หากรู้วิธีการจองตั๋วเครื่องบิน ก็จะได้ราคาถูกมากๆ แม้ในช่วงเทศกาล

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางคนที่กำลังรอนับวันถอยหลังเพื่อไปเฮฮาปาร์ตี้หรือท่องเที่ยวนั้น เชื่อว่าจะมีคนบางกลุ่มเลือกที่จะไม่ไปไหนกับใครเขาเลย แล้วนั่งสรุปทบทวนชีวิตรอบปีที่กำลังจะผ่านไป ว่าเจอะเจออะไรมาบ้าง ประสบความสำเร็จตามที่วาดแผนไว้มากน้อยแค่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คงหลีกเลี่ยงไม่พ้นที่จะเอาสมุดบัญชีธนาคาร หรือไม่ก็สมุดบันทึกรายรับรายจ่ายออกมาคำนวณกำไรขาดทุนตลอดปีที่ผ่านมา

นอกจากนั้น อีกหนึ่งกิจกรรมที่เรามักจะได้ยินเสมอช่วงส่งท้ายปี คือ การประกาศเจตนารมณ์ ความตั้งใจ หรือปณิธานของตัวเองว่าปีใหม่ที่จะถึงนั้น จะต้องทำอะไรให้สำเร็จบ้าง หรือตั้งใจตั้งความหวังว่าอยากทำอะไรบ้าง

เกี่ยวกับการตั้งปณิธานนั้น ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะว่า มีนักจิตวิทยาของฝรั่งวิเคราะห์วิจารณ์ว่าทำให้เกิดความเครียดแบบไม่รู้ตัว!!

เหตุผลนั้นก็คือ เมื่อคนเราตั้งปณิธานแล้ว ทำไปครึ่งทาง บางคนก็ทำไม่ไหว ไปต่อไม่ได้ ก็จะรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลว รู้สึกพ่ายแพ้ สุดท้ายก็กลายเป็นความเศร้า ความหงุดหงิด สารพัดที่จะตามมา

ดังนั้น คุณหมอด้านจิตวิทยาจึงแนะนำว่า การตั้งปณิธานนั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องเลือกเป้าหมายที่คุณคิดว่ามันน่าสนุก หรือสามารถหาวิธีการที่สร้างสรรค์เพื่อทำให้สนุกได้ เช่น หากคุณต้องการเริ่มนั่งสมาธิในปี 2567 ให้เลือกแอปการทำสมาธิที่คุณชอบ หรือเลือกช่วงเวลาของวันสำหรับการทำสมาธิที่สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของคุณ

หากเลือกที่จะดูแลตนเองเป็นประจำ คุณก็ควรจะเริ่มจากค่อยเป็นค่อยไป อาทิ ออกกำลังกาย เอาแค่วันละ 10 นาที แล้วก็ค่อยๆ เพิ่มเป็น 15 นาที จากอาทิตย์ละ 2 ครั้ง ก็เป็นวันเว้นวัน อะไรแบบนี้ เป็นต้น เพื่อไม่ให้กดดันตัวเองจนเกินไป

ใครที่ตั้งปณิธาน จะทำความดี ก็กำหนดไปเลยว่า แต่ละวัน หรือแต่ละสัปดาห์จะทำอะไร ค่อยเป็นค่อยไป เริ่มสัญญากับตัวเองเงียบๆ ไม่ต้องป่าวประกาศ เพราะบางครั้งเราขี้เกียจ หรือติดปัญหา เราก็สามารถผัดวันประกันพรุ่งของเราไปโดยไม่ต้องเสียเฟซ จริงไหมคะ

สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ.

'ป้าเอง' 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”