การผจญภัยของวัยตกกระ
เชื่อว่าคงได้เห็นได้อ่านข่าว "คุณตา-คุณยาย" 2 คนติดอยู่ในลิฟต์ของสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสมากกว่า 1 ชั่วโมง กันไปบ้างแล้ว
อารมณ์ก็คงจะเป็นไปต่างๆ นานา โดยเฉพาะหันมามองที่ตัวเองว่า หากเจอประสบการณ์แบบนั้นบ้าง จะเอาตัวรอดไหม เพราะหนึ่งในคนที่ประสบกับชะตากรรมนี้ เป็น "เพื่อน" ป้าเอง ซึ่งนางก็บอกเล่าว่า ต้องใช้วิธีในการสงบนิ่ง อยู่กับลมหายใจ เพื่อระงับความตระหนกตกใจกลัว และยังจะเป็นการสงวนอากาศหรือออกซิเจนภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ไว้ให้มากที่สุด
เรียกว่า โชคดี หรือคนดีพระคุ้มครอง ก็ว่าได้ ที่คุณยายนั้นเป็นอดีตข้าราชการในกระทรวงสาธารณสุขมาก่อน นางก็เลยมีความสามารถในการที่จะกล่อมและพูดคุยกับคุณตาว่า ให้มีสติ ใจเย็นๆ เพราะถ้าเราตื่นเต้นมาก หัวใจเต้นแรงเกินไป อาการอื่นๆ ก็จะตามมาอีกมากมาย
ประสบการณ์การผจญภัยของวัยตกกระในหนนี้ ถือเป็นสิ่งที่เราควรต้องรู้ไว้ใช่ว่านะคะ เพราะบัดเดี๋ยวนี้มีรถไฟฟ้าทั้งบนดินและใต้ดินสายต่างๆ ผุดขึ้นมามากมาย ไปไหนมาไหนก็สะดวกมายิ่งขึ้น ขอให้ขยันเดินเท่านั้น
บรรดาคนวัยเกษียณ ก็มักจะใช้เส้นทางรถไฟฟ้าต่างๆ นี่แหละ ท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตาไปโน่นมานี่กัน ดีกว่าอุดอู้อยู่กับบ้าน ซึ่งแน่นอน!! เพื่อรักษากำลังขา และกำลังของตัวเอง มนุษย์ตายายลงไปถึงมนุษย์ป้าก็นิยมที่จะใช้ลิฟต์ในการสัญจรขึ้นไปบนสถานี มากกว่าที่จะใช้บันไดเลื่อน เพราะหลายคนก็หวาดเสียวว่ามันสูงชัน ขึ้นลงมีโอกาสสะดุดได้
วันนี้ เลยอยากฝากผู้บริหารกิจการรถไฟฟ้านะคะ ช่วยดูแลจัดการลิฟต์ขนส่งภายในสถานีต่างๆ อย่าให้ดื้อ อย่าให้ติดขัด จนอาจจะเป็นเหตุให้เกิดเรื่องมากมายตามมานะคะ เพราะสังคมสูงวัยกำลังเติบโต และคนเหล่านี้ถือเป็นลูกค้าคนสำคัญนะจ๊ะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


