ฝึกตนให้เป็นคนใจกว้าง

คุณเพื่อนของมนุษย์ป้า ไม่รู้เพราะอายุที่เพิ่มขึ้น หรือเพราะเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย จึงหันมาชักชวนเพื่อนออกเที่ยวๆ ทั้งๆ ที่แต่ไหนแต่ไรมา หลังจากเกษียณจากการทำงาน นางก็หันหน้าเข้าวัดแบบเอาจริงเอาจัง ประมาณว่า อยากจะปฏิบัติธรรมให้บรรลุ จะได้ไม่ต้องเกิดในชาติภพไหนๆอีกต่อไป

ความในใจของนาง ถูกเปิดเผยออกมาว่า ..การเข้าวัดใช่จะสงบจิตสงบใจได้เสมอไป นอกจากนั้นยังมีอุบาสกอุบาสิกามากมายที่นุ่งขาวห่มขาว แต่จิตใจไม่ได้ขาวผุดผ่องดั่งเสื้อผ้าอาภรณ์เลย บางคนถึงขั้นจิตใจคับแคบ หวงที่หวงทาง หวงแม้กระทั่งครูบาอาจารย์

ฉะนั้นการเดินออกมาสู่โลกที่กว้างใหญ่ แล้วฝึกตนให้เป็นคนใจกว้างก่อนที่จะเดินเข้าไปสู่ที่แคบย่อมจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า เรื่องบางเรื่อง แค่มองก็พอ ไม่ต้องเอาตัวเราเข้าไปข้องเกี่ยวให้ทุกข์ใจ

มีครูบาอาจารย์เคยบอกว่า จะฝึกตนให้เป็นคนใจกว้างนั้น เริ่มจาก 1.ไม่ติดใจในเรื่องเล็กน้อย จบได้ก็จบไป 2.ลดตัวตนลง ไม่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง “ความถูกต้อง” 3.เชื่อว่า “ความอดทนอดกลั้น” ไม่ใช่ “ความอ่อนแอ” 4.ต่อว่าคนอื่นให้น้อยลง 5.ไม่ร่ำร้องให้ผู้อื่นทำตามความต้องการของเราตลอดเวลา คือ ไม่เอาแต่ใจตัวเอง 6.อ่อนน้อมถ่อมตน คือ คุณสมบัติ “คนใจกว้าง” 7.ไม่ใช้อารมณ์ชั่ววูบตัดสินเรื่องต่างๆ 8.อย่าเรียกร้องความสมบูรณ์แบบ 9.อยากใจกว้างต้องรู้จักลืม 10.การลืมเรื่องรกสมองเล็กๆ น้อยๆ คือ “การให้อภัย” 11.ให้อภัยคนอื่น ก็คือให้อภัยตนเองด้วย

12.เมื่อผู้อื่นทำผิด ลองแทนตัวเองเป็นเขา 13.ลองคิดว่า “ถ้าเป็นเรา” เราต้องการอะไรหลังทำพลาด 14.เปิดโอกาสให้คนผิดปรับปรุงตัว แก้ไขสิ่งที่พลาด 15.ใจกว้างย่อมไม่ผูกใจเจ็บเป็นเรื่องราวใหญ่โต 16.อยู่กับผู้อื่นเบิกตากว้าง ไม่มองหาแต่จุดด้อย 17.ไม่กล่าวตำหนิข้อผิดพลาดของคนอื่นอยู่ร่ำไป 18.ลดความมักมากและฟุ้งเฟ้อ นี่คือที่มาของ “ความอิจฉา” 19.ส่งเสริมเวลาผู้อื่นทำดี 20.มีความสุขกับความสำเร็จของผู้อื่น 21.อภัยได้ ลดความระแวงสงสัยได้ ชีวิตก็สงบ 22.เมื่อไม่เห็นด้วย เพียงสงบนิ่งอาจจะพอแล้ว

ทำกันได้ไหม?!? ล่ะ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”