ฝึกตนให้เป็นคนใจกว้าง

มีครูบาอาจารย์เคยบอกว่า จะฝึกตนให้เป็นคนใจกว้างนั้น เริ่มจาก 1.ไม่ติดใจในเรื่องเล็กน้อย จบได้ก็จบไป 2.ลดตัวตนลง ไม่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง “ความถูกต้อง” 3.เชื่อว่า “ความอดทนอดกลั้น” ไม่ใช่ “ความอ่อนแอ” 4.ต่อว่าคนอื่นให้น้อยลง 5.ไม่ร่ำร้องให้ผู้อื่นทำตามความต้องการของเราตลอดเวลา คือ ไม่เอาแต่ใจตัวเอง 6.อ่อนน้อมถ่อมตน คือ คุณสมบัติ “คนใจกว้าง” 7.ไม่ใช้อารมณ์ชั่ววูบตัดสินเรื่องต่างๆ 8.อย่าเรียกร้องความสมบูรณ์แบบ 9.อยากใจกว้างต้องรู้จักลืม 10.การลืมเรื่องรกสมองเล็กๆ น้อยๆ คือ “การให้อภัย” 11.ให้อภัยคนอื่น ก็คือให้อภัยตนเองด้วย

12.เมื่อผู้อื่นทำผิด ลองแทนตัวเองเป็นเขา 13.ลองคิดว่า “ถ้าเป็นเรา” เราต้องการอะไรหลังทำพลาด 14.เปิดโอกาสให้คนผิดปรับปรุงตัว แก้ไขสิ่งที่พลาด 15.ใจกว้างย่อมไม่ผูกใจเจ็บเป็นเรื่องราวใหญ่โต 16.อยู่กับผู้อื่นเบิกตากว้าง ไม่มองหาแต่จุดด้อย 17.ไม่กล่าวตำหนิข้อผิดพลาดของคนอื่นอยู่ร่ำไป 18.ลดความมักมากและฟุ้งเฟ้อ นี่คือที่มาของ “ความอิจฉา” 19.ส่งเสริมเวลาผู้อื่นทำดี 20.มีความสุขกับความสำเร็จของผู้อื่น 21.อภัยได้ ลดความระแวงสงสัยได้ ชีวิตก็สงบ 22.เมื่อไม่เห็นด้วย เพียงสงบนิ่งอาจจะพอแล้ว

ทำกันได้ไหม?!? ล่ะ.

"ป้าเอง"