ของฟรี..ไม่มีในโลก

หลี จืออิง ผู้ก่อตั้งเสื้อผ้าแบรนด์ดัง-Giordano

ครั้งหนึ่ง หลี จืออิง บินจากฮ่องกงมาที่อเมริกา เพื่อจะมาซื้อบริษัทแห่งหนึ่ง หลังจากที่แบรนด์ Giordano ของเขาประสบความสำเร็จอย่างมากแล้ว

บริษัทที่เขาจะซื้อ เขาวิเคราะห์งบกำไร-ขาดทุนแล้ว กำไรปีเดียวก็มากกว่าเงินที่เขาจะซื้อบริษัทแล้ว เขาก็รู้สึกผิดปกติเหมือนทุกๆ คน รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ แล้วเขาก็เป็นคนที่เก่งมาก เขาก็ตรวจบัญชีของบริษัทนั้นอย่างละเอียดอยู่หลายรอบ แต่ก็พบว่ามันดูปกติ ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจนัก

วันหนึ่งก่อนถึงกำหนดเซ็นสัญญา เขาลงมาข้างล่างของโรงแรม เดินผ่านที่สวนสาธารณะ เพื่อที่จะไปทำธุระอีกที่หนึ่ง เขาไม่รู้จักเส้นทาง จึงสอบถามขอทานที่อยู่บริเวณนั้น ว่าสถานที่ที่จะไป มันไปเส้นทางไหน

ขอทานก็บอกทางไป แล้วเขาก็เลยให้เงินแก่ขอทานไป เพียงเขาเดินต่อไปได้ไม่กี่ก้าว ขอทานก็ตะโกนตามหลังมาว่า “ขอโทษนะครับ คุณให้แบงก์ผมผิดไปรึเปล่า นี่เป็นแบงก์ 100 ดอลลาร์ครับ”

เขารู้ครับว่าตัวเองให้ผิด (มันเยอะเกินกว่าที่คนปกติจะให้) แต่เขาตั้งใจให้มันเป็นอย่างนั้น แล้วเขาก็ตอบขอทานคนนี้ว่า เปล่าครับ ผมตั้งใจให้คุณ

จากนั้นเขาก็กลับไปที่โรงแรมเดิมของเขา แล้วก็บอกพนักงานโรงแรมให้แจ้งกับบริษัทที่เขาจะเซ็นสัญญาในวันพรุ่งนี้ว่า “ขอยกเลิกการเซ็นสัญญา” แล้วเขาก็บินกลับฮ่องกงทันที

หลังจากนั้นก็มีคนมาซื้อบริษัทแห่งนี้ต่อจากเขาแทน แล้วก็มารู้ทีหลังว่าเขาแต่งบัญชี แต่แต่งได้แนบเนียนมาก จนน้อยคนที่จะจับผิดได้ หลังจากนั้นคนที่ซื้อบริษัทไปก็ได้มีโอกาสมาถามหลี จืออิง ว่าตอนนั้นคุณไม่ซื้อบริษัทนี้ คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาแต่งบัญชี เพราะแทบจะไม่มีใครตรวจพบเลย

เขาตอบว่า “ผมไม่รู้หรอก เพียงแต่ผมรู้ว่าขนาดขอทานยังรู้เลยว่าของฟรีไม่มีในโลก” และเขายังบอกต่ออีกว่า “อะไรก็ตามบนโลกนี้ ง่ายๆ สบายๆ นะ ไม่มีทางได้เงินเยอะหรอก เพราะใครๆ ก็ทำได้ แล้วถ้าเห็นอะไรที่ง่ายๆ สบายๆ แล้วได้เงินเยอะ มักมีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง เพราะของฟรีย่อมไม่มีในโลก”

...เรื่องเล่าข้างบนนี้ส่งต่อมาให้อ่านค่ะ และขมวดท้ายให้เข้ากับบรรยากาศบ้านเราว่า *เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เขาแจกเงินดิจิทัลคุณ 10,000 บาท แต่ประเทศชาติเสียหาย 600,000 ล้านบาท (รวมค่า program และ commission) โดยที่คุณและลูกหลานต้องแบกภาระหนี้สิน 600,000 ล้านต่อไป

น่าคิด..นะคะ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”