ของฟรี..ไม่มีในโลก

ขอทานก็บอกทางไป แล้วเขาก็เลยให้เงินแก่ขอทานไป เพียงเขาเดินต่อไปได้ไม่กี่ก้าว ขอทานก็ตะโกนตามหลังมาว่า “ขอโทษนะครับ คุณให้แบงก์ผมผิดไปรึเปล่า นี่เป็นแบงก์ 100 ดอลลาร์ครับ”

เขารู้ครับว่าตัวเองให้ผิด (มันเยอะเกินกว่าที่คนปกติจะให้) แต่เขาตั้งใจให้มันเป็นอย่างนั้น แล้วเขาก็ตอบขอทานคนนี้ว่า เปล่าครับ ผมตั้งใจให้คุณ

จากนั้นเขาก็กลับไปที่โรงแรมเดิมของเขา แล้วก็บอกพนักงานโรงแรมให้แจ้งกับบริษัทที่เขาจะเซ็นสัญญาในวันพรุ่งนี้ว่า “ขอยกเลิกการเซ็นสัญญา” แล้วเขาก็บินกลับฮ่องกงทันที

หลังจากนั้นก็มีคนมาซื้อบริษัทแห่งนี้ต่อจากเขาแทน แล้วก็มารู้ทีหลังว่าเขาแต่งบัญชี แต่แต่งได้แนบเนียนมาก จนน้อยคนที่จะจับผิดได้ หลังจากนั้นคนที่ซื้อบริษัทไปก็ได้มีโอกาสมาถามหลี จืออิง ว่าตอนนั้นคุณไม่ซื้อบริษัทนี้ คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาแต่งบัญชี เพราะแทบจะไม่มีใครตรวจพบเลย

เขาตอบว่า “ผมไม่รู้หรอก เพียงแต่ผมรู้ว่าขนาดขอทานยังรู้เลยว่าของฟรีไม่มีในโลก” และเขายังบอกต่ออีกว่า “อะไรก็ตามบนโลกนี้ ง่ายๆ สบายๆ นะ ไม่มีทางได้เงินเยอะหรอก เพราะใครๆ ก็ทำได้ แล้วถ้าเห็นอะไรที่ง่ายๆ สบายๆ แล้วได้เงินเยอะ มักมีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง เพราะของฟรีย่อมไม่มีในโลก”

...เรื่องเล่าข้างบนนี้ส่งต่อมาให้อ่านค่ะ และขมวดท้ายให้เข้ากับบรรยากาศบ้านเราว่า *เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เขาแจกเงินดิจิทัลคุณ 10,000 บาท แต่ประเทศชาติเสียหาย 600,000 ล้านบาท (รวมค่า program และ commission) โดยที่คุณและลูกหลานต้องแบกภาระหนี้สิน 600,000 ล้านต่อไป

น่าคิด..นะคะ.

'ป้าเอง'