ต่างมอง..ต่างมุม

มันคือมุมมองที่แตกต่างของพ่อค้า ที่ใส่ใจแต่เรื่องของตัวเลขขาดทุน-กำไรเท่านั้น ตราบเท่าที่มีคนซื้อ

มองมุมของพ่อค้าแม่ขายแล้ว ทำให้นึกถึงภาชนะในการใส่อาหารของคนจีนที่เมืองซีอาน เพราะมนุษย์ป้าเห็นแล้วให้แปลกใจจริงๆ ว่า ทำไมผู้บริโภค หรือลูกค้าทุกคน ยอมรับกับวิธีการขายสินค้าในภาชนะที่สุ่มเสี่ยงทำอันตรายต่อสุขภาพของผู้บริโภคอย่างยิ่ง

มันคือ "ซุป" ร้อนๆ บ้าง ก๋วยเตี๋ยวก็มี เขาใช้ชามใส่ให้กับคนกินทุกคนที่นั่งที่ร้านค่ะ ..แต่ขอโทษที ซุป หรือน้ำแกงทั้งหลาย ไม่ได้สัมผัสตัวชามตรงๆ นะคะ เพราะแม่ค้าจะใช้ถุงก๊อบแก๊บคุมบนชามก่อน แล้วตักน้ำซุป และอาหารทั้งหลาย ลงบนถุงก๊อบแก๊บเจ้าค่ะ

เห็นแล้วก็ ..ให้งง!! ว่าทุกคนกินซุป กินก๋วยเตี๋ยว ซดน้ำแกงบนถุงก๊อบแก๊บ กันอย่างเป็นปกติ

จะบอกว่า เป็นวิธีการประหยัดของพ่อค้าแม่ค้า ที่ไม่ต้องจ้างคนล้างชาม และไม่ต้องเสียเวลาหาพื้นที่ทำความสะอาดชามนั้น มนุษย์ป้าก็คิดไม่ออกเลยว่า แล้วทำไมลูกค้าถึงยอมรับการขายของแบบนี้ โดยไม่ใส่ใจเลยว่า ถุงพลาสติกที่เอามาคลุมชามหรือสวมชามนั้น ถูกสุขลักษณะหรือไม่ ถุงก๊อบแก๊บสามารถรองรับของร้อนๆ ได้มากน้อยแค่ไหน

แปลกแต่จริง!! กับมุมมองที่แตกต่างกันไป แต่สรุปได้ว่า ตราบเท่าที่มีคนซื้อ คนขายก็ทำอะไรปราศจากสำนึกรับผิดชอบได้ ฉะนั้น การดูแลรักษาชีวิตตัวเอง จึงเป็นหน้าที่ของเราเท่านั้น หวังไปยืมมือคนอื่นไม่ได้เลยนะ.

"ป้าเอง"