บ๊ะจ่าง..มีเรื่องราว

แต่เพิ่งมีคนนำมาโพสต์ว่า เพลงนี้ ทำนองสนุกสนาน...แต่เนื้อเพลงรันทดแสนเศร้า ...รู้บ้างไหม?!? เรียกว่าเศร้าเสียจนกลายเป็น “เพลงต้องห้าม” ของรัฐบาลทหารไต้หวันในช่วงสงคราม เพราะรำพันถึงชีวิตที่ยากเย็นแสนเข็ญในยุคหลังสงคราม

ผู้เขียนเนื้อเพลงคือ "จางชิวตงซง" เล่าถึงแรงบันดาลใจในการเขียนเพลงนี้ว่า กลางดึกคืนหนึ่ง เขาและภรรยาได้ยินเสียงร้องเร่ขายบ๊ะจ่างดังขึ้นในซอยละแวกบ้าน ....แต่ใครจะหวนคิดบ้างว่า คนที่หิวโหยจริงๆ คือแม่ค้าที่ตระเวนขายบ๊ะจ่างยามราตรี..ไม่ใช่คนซื้อ

...ไต้หวันในช่วงนั้นเพิ่งผ่านพ้นสงครามจากจีนแผ่นดินใหญ่ เศรษฐกิจย่ำแย่ นักศึกษาคนหนึ่งที่เรียนจบแล้ว แต่หางานทำไม่ได้ ต้องเร่ขายบ๊ะจ่างหาเลี้ยงชีพ เนื้อเพลงส่วนหนึ่งเล่าว่า

"ชะตาชีวิตอาภัพ พ่อแม่ยากลำบาก ส่งเสียเรียนหนังสือนานหลายปี เรียนจบแล้วหางานไม่ได้ ต้องขายบ๊ะจ่างเลี้ยงชีวิตลำบาก เงินทุนไม่มี ไม่รู้ลู่ทาง ต้องจำใจขายบ๊ะจ่าง ข้าวของแพงขึ้นทุกวัน ยากเข็ญ เร่ขายจนขาแข็ง แต่ก็ยังขายไม่ได้ ตั้งหน้าตั้งตาขายบ๊ะจ่าง บ๊ะจ่างร้อนๆ จ้า"

เพลงสะท้อนชีวิตจริงในยุคนั้น จนทำให้รู้สึกว่า ต่อไปคิดจะกินบ๊ะจ่างละก็ ต้องกินให้หมดลูกเสียแล้ว มิเช่นนั้นจะรู้สึกผิดมากๆ เลยค่ะ.

'ป้าเอง'