
เทศกาลไหว้บ๊ะจ่างผ่านพ้นไปแล้วอีก 1 ปี เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมานี้เอง และเชื่อว่า ในห้องไลน์ หรือตามโซเชียลจะมีเรื่องราวเล่าสู่กันฟังถึงประวัติเกี่ยวกับอาหารเมนูนี้ ที่แหล่งกำเนิดเกิดที่ประเทศจีน ด้วยความเชื่อและตำนานเล่าขานต่างๆ มามาย
ปีนี้นอกจากราคาบ๊ะจ่างจะถีบตัวสูงขึ้นตามอัตราค่าครองชีพ และสินค้าอาหารการกินของสดทั้งหลายในตลาดที่ปรับราคา "ล่วงหน้า" ต้อนรับการปรับค่าจ้างขั้นต่ำแล้ว ปรากฏว่ามีเรื่องที่น่าสนใจที่มนุษย์ป้าเองเพิ่งเคยได้รู้เป็นครั้งแรก นั่นคือ เรื่องของเพลง..เซียวบ๊ะจ่าง ..ซึ่งโด่งดังเพราะนักร้องคนดัง "เติ้ง ลี่จวิน"
ลูกไทยเชื้อจีนคุ้นเคยกับเพลงนี้มานาน และเราเองก็มักจะได้ยินได้ฟังแทบทุกปีเมื่อถึงเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง
แต่เพิ่งมีคนนำมาโพสต์ว่า เพลงนี้ ทำนองสนุกสนาน...แต่เนื้อเพลงรันทดแสนเศร้า ...รู้บ้างไหม?!? เรียกว่าเศร้าเสียจนกลายเป็น “เพลงต้องห้าม” ของรัฐบาลทหารไต้หวันในช่วงสงคราม เพราะรำพันถึงชีวิตที่ยากเย็นแสนเข็ญในยุคหลังสงคราม
ผู้เขียนเนื้อเพลงคือ "จางชิวตงซง" เล่าถึงแรงบันดาลใจในการเขียนเพลงนี้ว่า กลางดึกคืนหนึ่ง เขาและภรรยาได้ยินเสียงร้องเร่ขายบ๊ะจ่างดังขึ้นในซอยละแวกบ้าน ....แต่ใครจะหวนคิดบ้างว่า คนที่หิวโหยจริงๆ คือแม่ค้าที่ตระเวนขายบ๊ะจ่างยามราตรี..ไม่ใช่คนซื้อ
...ไต้หวันในช่วงนั้นเพิ่งผ่านพ้นสงครามจากจีนแผ่นดินใหญ่ เศรษฐกิจย่ำแย่ นักศึกษาคนหนึ่งที่เรียนจบแล้ว แต่หางานทำไม่ได้ ต้องเร่ขายบ๊ะจ่างหาเลี้ยงชีพ เนื้อเพลงส่วนหนึ่งเล่าว่า
"ชะตาชีวิตอาภัพ พ่อแม่ยากลำบาก ส่งเสียเรียนหนังสือนานหลายปี เรียนจบแล้วหางานไม่ได้ ต้องขายบ๊ะจ่างเลี้ยงชีวิตลำบาก เงินทุนไม่มี ไม่รู้ลู่ทาง ต้องจำใจขายบ๊ะจ่าง ข้าวของแพงขึ้นทุกวัน ยากเข็ญ เร่ขายจนขาแข็ง แต่ก็ยังขายไม่ได้ ตั้งหน้าตั้งตาขายบ๊ะจ่าง บ๊ะจ่างร้อนๆ จ้า"
เพลงสะท้อนชีวิตจริงในยุคนั้น จนทำให้รู้สึกว่า ต่อไปคิดจะกินบ๊ะจ่างละก็ ต้องกินให้หมดลูกเสียแล้ว มิเช่นนั้นจะรู้สึกผิดมากๆ เลยค่ะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

