การจัดการอาหารส่วนเกิน

อ่านไปเจอเรื่องราว สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ร่วมกับ มูลนิธิสโกลารส์ ออฟ ซัสทีแนนซ์ (SOS) จัดเวทีประชุมรับฟังความเห็น (Public Hearing) ต่อแนวทางการบริหารจัดการอาหารส่วนเกิน หรือ Food surplus ของประเทศไทย เพื่อนำไปสู่การจัดตั้งธนาคารอาหารแห่งชาติของประเทศไทย (Thailand’s Food Bank) ประมาณว่า เอาภาครัฐ ภาคเอกชนผู้บริจาคอาหาร ภาคการศึกษา และชุมชนหรือผู้แทนชุมชนผู้รับบริจาคอาหาร มาระดมความคิดเห็นกัน เพราะในแต่ละวันแต่ละเดือนนั้น อาหารส่วนเกิน ประมาณ 1 ใน 3 ของผลิตภัณฑ์อาหารที่ผลิตขึ้นมา จะถูกทิ้ง ซึ่งเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรที่ใช้ในการผลิต รวมถึงยังปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศด้วย

ดูเหมือนเป็นการทำงานร่วมกันที่เป็นสเกลใหญ่ระดับชาติ เพราะเล็งเห็นถึงปัญหาของการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ไม่ใช่หยุดแค่การช่วยเหลือให้คนบางกลุ่มได้อิ่มท้องเท่านั้น 

มนุษย์ป้าก็เห็นด้วยสุดๆ นะ เพราะเมื่อเร็วๆ นี้ ก็ได้ตั้งคำถามกับบุฟเฟต์ในโรงแรมแห่งหนึ่ง ว่า ทำไม?!? อาหารที่เหลือจากการขายบุฟเฟต์แต่ละมื้อ จึงได้เททิ้งหมด เหตุใด?!? จึงไม่คัดแยก เลือกเฟ้นถาดที่มีอาหารเหลืออยู่มากกว่าครึ่งหนึ่งไว้ จะแจกจ่ายพนักงาน หรือนำไปให้กับสถานสงเคราะห์ต่างๆ ก็น่าจะดีกว่า

เห็นแล้วเสียดาย และตกใจมากๆ กับภาพที่พนักงานนำทุกถาดทุกจานเทในถุงดำถุงเดียวกัน ทั้งๆ ที่บางถาดนั้นอาหารเหลือบานเบอะ

ถ้ามีใครเป็น "คนกลาง" เข้าไปบริหารจัดการตรงจุดนี้ อาหารที่ยังดีมีคุณภาพ เพราะเป็นอาหารระดับบุฟเฟต์ในโรงแรม น่าจะเป็นอาหารอันโอชะช่วยให้คนขาดแคลนได้อิ่้มอร่อยและมีสุขภาวะที่ดีอย่างแน่นอน

พอจะเข้าใจแหละว่า แต่ละโรงแรมหรือห้องอาหารไม่มีเวลามาจัดแจงแยกแยะของดีของเหลือ อันไหนกินได้อันไหนไม่ควรกิน แต่ถ้าใส่ใจ หรือมีการประสานกับกลุ่มจิตอาสาบางกลุ่มให้ช่วยมาจัดการตรงจุดนี้ ก็จะดีไม่น้อยทีเดียว ..จริงไหม???

จากจุดเล็กที่เราช่วยกัน ไม่ทิ้งขว้างอาหาร มันก็จะกลายเป็นก้อนใหญ่ที่จะช่วยสร้างสังคมน่าอยู่ และอิ่มท้อง ..เพราะอาหารส่วนเกินของคนกลุ่มหนึ่ง จะมีค่าขึ้นทันทีค่ะ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”