กีฬากับวัยเกษียณ

ฟุตบอลลูกกลมๆ จะเอาอะไรกับมันแน่นอนได้ เหมือนกับชีวิตของคนวัยเกษียณ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่า วันไหนเป็นวันสุดท้ายของชีวิต และกว่าจะถึงวันอำลาจากโลกใบนี้ไปนั้น เราไปอย่างสวยๆ หรือกลายเป็นภาระของคนที่อยู่ข้างหลังหรือเปล่า

หากเลือกได้ ก็คงไม่มีใครอยากจะเป็นคนวัยเกษียณที่สมาชิกในครอบครัวส่ายหน้าหรอกนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่้งเมื่อมีคนเอาอายุแต่ละช่วงวัยไปเปรียบเทียบกับกีฬา ก็ยิ่งทำให้มนุษย์ป้าต้องคิดและเตรียมตัวไว้เสมอ ...เขาเปรียบไว้ดังนี้

อายุ 50 เปรียบเหมือนบาสเกตบอล ที่ทุกคนจะต้องการแย่งชิง เพราะยังสามารถหาเงินเข้าบ้านได้ ดูแลบ้านได้ และเป็นพี่เลี้ยงหลานแบเบาะ (baby) ไว้วางใจได้ดีที่สุด เพราะเห่อหลานด้วย              

อายุ 60 เปรียบเหมือนวอลเลย์บอล ยังเป็นที่ต้องการ แย่งกันรับลูก ประคับประคองไม่ให้ลูกตกพื้น ทั้งนี้ เพราะยังเป็นวัยที่แข็งแรง ทำงานบ้านได้หลากหลาย วัยปลดเกษียณ ยิ่งมีเวลาดูหลาน ซึ่งเติบโตเป็นเด็กชั้นประถมพอดี

อายุ 70 เปรียบได้เหมือนลูกฟุตบอลแล้ว ใครๆ ก็แย่งกันเตะ พร้อมที่จะเตะออกจากตัวได้ทุกเมื่อ ส่วนหลานนั้นก็โตเป็นหนุ่มสาวแล้ว ไม่ต้องการให้ดูแลอีกต่อไป     

อายุ 80 ก็เป็นเหมือนลูกกอล์ฟเลย ทุกๆ คนต้องการ Swing drive ไปให้ไกลๆ ถึง 250-350 หลา ได้ยิ่งดี คือไปให้ไกลๆ จะดีมาก หรือตีให้ลงหลุม.....? (สุสาน ฮวงซุ้ย) โฮลอินวันเลยยิ่งดี

รู้กันอย่างนี้แล้ว คนรักกีฬาทั้งหลายที่อยู่ในช่วงวัย 60, 70 หรือ 80 ก็ควรจะเฉลียวใจ ใช้ความคิดบ้าง อย่าให้กาลเวลามาทำลาย ความสุขของท่าน อย่ามัวแต่เสียดายเงิน และอย่าประมาท ต้องรู้ไว้ว่า ถ้ากะพริบตาไม่กี่ครั้งก็จะกลายเป็นลูกกอล์ฟที่ถูกตีแล้วนะคะ.

'ป้าเอง'