เชียร์ให้สุดใจไปถึง..ชุดนักกีฬา

เห็นข่าววิพากษ์วิจารณ์กันอย่างมากมายว่าด้วยชุดยูนิฟอร์มของนักกีฬาไทยที่จะไปร่วมแข่งขันโอลิมปิกที่กรุงปารีส โดยยึดเอาชุดของประเทศมองโกเลียเป็นตัวเปรียบเทียบ ก็ให้รู้สึกเห็นใจดีไซเนอร์ไทยที่พยายามทำงานออกมาตอบโจทย์ เพื่อการใช้งานของนักกีฬาบ้านเรา

เพราะเชื่อได้ว่า กว่าจะกลั่นออกมาเป็นชุดผ้าไหม้สีฟ้า มีลายไทยเป็นเอกลักษณ์ที่คอและสาบเสื้อด้านหน้านั้น ผู้ออกแบบต้องใส่ใจ และคิดถึงประโยชน์ใช้สอยและความภาคภูมิใจของผู้ใส่ไม่มากก็น้อย เพียงแต่บังเอิญ "ไม่ถูกใจ" คนบางส่วน ซึ่งนำไปเปรียบกับชุดของชาติอื่นแล้วรู้สึกว่า ดูไม่เก๋ไก๋เท่าเขาเท่านั้น

สำหรับมนุษย์ป้าแล้ว รู้สึกว่าความชอบ ความไม่ชอบ ถูกใจ ไม่ถูกใจ ไม่ควรจะเป็นบรรทัดฐานในการตัดสินแฟชั่นเครื่องแต่งกายของใครต่อใคร  ว่าดีหรือไม่ดีกว่า เพราะรสนิยมของคนเรานั้นแตกต่างกัน และวิธีคิดและการตีความในการดีไซน์ก็อาจจะแตกต่างและมีนัยสำคัญที่บางทีเราเองก็ไม่รู้ 

สิ่งที่นายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี อธิบาย ถือว่าบอกกล่าวความเป็นมาได้ดี กับชุดนักกีฬาไทยที่จะใช้ใส่แข่งโอลิมปิก 2024

"ชุดที่นักกีฬาไทยจะใช้ใส่แข่งโอลิมปิก 2024 นี้ ได้นำลวดลาย “มรดกโลกบ้านเชียง” มาออกแบบชุด ถือเป็นการส่งต่อจิตวิญญาณ จากบรรพบุรุษผสมผสานกับความเป็นสากลในปัจจุบัน ซึ่งก่อนจะออกมาเป็นลายสวยๆ บนชุดอย่างนี้ "แกรนด์สปอร์ต" ได้ทำการวิจัยค้นคว้า และประชุมร่วมกับผู้อำนวยการศูนย์ออกแบบสร้างสรรค์ผ้าและสิ่งทอ (FTCDC) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี รวมทั้งได้ขอข้อมูลและคำแนะนำจากพิพิธภัณฑ์บ้านเชียง กรมศิลปากร และไปคุยกับชาวบ้านชุมชนเชียงที่ยังสืบสานการทอผ้า การย้อมคราม และทำเครื่องปั้นลายบ้านเชียงอยู่ .. หลังจากรวบรวมข้อมูลจนครบถ้วนแล้ว ทีมงานออกแบบจึงนำลวดลาย สีผ้าคราม และความรู้ที่ได้รับมาประยุกต์ออกแบบชุด ทั้งชุดที่จะใช้แข่งขัน และชุดใส่เดินทาง ให้ดูเท่ เหมาะกับเวทีระดับโลก และที่สำคัญที่สุดคือ ได้นำนวัตกรรมเสื้อโปโลรีไซเคิลจากขวดพลาสติกซึ่งจะช่วยลดปัญหาโลกร้อนอย่างยั่งยืนมาใช้ในการทำชุดด้วย"

ต้องบอกว่าเห็นด้วยกับนายกฯ (เป็นครั้งแรก) ที่ท่านตอกย้ำว่า “กว่าจะไปถึงสนามแข่งขัน เราคิดกันขนาดนี้เพื่อใช้โอกาสทั้งหมดที่มี พาทั้งนักกีฬาไทย และความเป็นไทย ไปสู่สายตาชาวโลกครับ”

ฉะนั้น จนถึงนาทีนี้ เราก็ควรมาเชียร์กันให้สุดใจ ไปทุกเรื่องทุกราว เพื่อให้นักกีฬามีกำลังใจ..จะดีกว่านะคะ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”