ฝึกแพ้..ให้เป็น

กลายเป็นไวรัลในโลกโซเชียลไปทันที สำหรับภาพนาทีที่แชมป์เก่าเจ้าของเหรียญทอง โอลิมปิก 2020 ที่โตเกียว และแชมป์โลก 4 สมัย "ยูโดหญิง" อาเบะ ยูตะ (Abe Uta) พ่ายแพ้ให้กับ ดิโยรา เคลดิโยโรวา (Diyora Keldiyorova) นักกีฬาจากอุซเบกิสถาน

ไม่ปรากฏภาพความดีใจของผู้โค่นล้มแชมป์ได้ แต่กลับเป็นภาพและเสียงของยูตะ ที่กรีดร้องเสียงดังลั่นยิมด้วยความโศกเศร้าเสียใจ ที่สามารถบอกได้คำเดียวว่า "ช็อก!! สติแตก" เพราะเธอร้องไห้เหมือนเด็กอายุ 5 ขวบเลยก็ว่าได้ แม้โค้ชของเธอจะเข้าไปปลอบ และพยายามพาเธอออกจากสนามอย่างทุลักทุเลก็ตาม แต่เสียงร่ำไห้ของเธอไม่ขาดสาย แข่งกับเสียงปรบมือของคนดู ที่คงจะแปลเจตนาอื่นไม่ได้ นอกจากต้องการให้กำลังใจและปลอบโยนเธอ

แต่ดูเหมือนว่า นาทีนั้น สติของยูตะจมดิ่งไปกับอารมณ์เสียใจแบบอธิบายไม่ได้กระมัง ทั้งๆ ที่พื้นฐานของกีฬายูโดนั้น เริ่มจากการฝึกให้รู้จักล้ม ไม่ใช่ให้ยืนด้วยความแข็งแกร่ง..จริงๆ นะ

มนุษย์ป้าจดจำได้ดี เพราะเคยไปลองฝึกเล่นยูโดอยู่ครั้งหนึ่ง และเป็นครั้งเดียวกับครั้งสุดท้ายในชีวิตไปพร้อมๆ กันเลยทีเดียว ด้วยตั้งแต่นาทีแรก ที่สวมชุดเครื่องแบบยูโดจนหมดชั่วโมง ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากให้ล้มซ้ายล้มขวา ล้มทั้งตัว ล้มทั้งยืนนี่แหละ ใช้ไหล่รับน้ำหนักเวลาล้ม ใช้สะโพก ใช้ตัวด้านข้าง สารพัดวิธีการ เรียกว่าสะบักสะบอม จนต้องถามตัวเองว่า เล่นกีฬาแล้วต้องเจ็บตัวขนาดนี้ คงไม่ใช่จริตของเราเสียแล้ว

นั่นคือประสบการณ์ชีวิตช่วงเป็นนักศึกษา ต่อมาเวลาผ่านเลย ได้เจอผู้ปกครองที่พาลูกไปเรียนยูโด นางเล่าว่า ทุกครั้งที่พาลูกไปเรียนยูโดคือ เวลาที่เธอรู้สึกว่าไปเรียนวิชาว่าด้วยการเตรียมตัวแพ้อย่างถูกวิธี เพราะลูกชายต้องเรียนการล้มอยู่ครึ่งปี ซึ่งการฝึกล้ม คือมาตรการป้องกัน เพื่อลดระดับความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้น หรือการบาดเจ็บ

กล่าวได้ว่า การแพ้ให้เป็นนั้นเป็นของคู่กับกีฬา ซึ่งครั้งนี้น่าเสียดายที่ "ยูตะ" วัย 24 ปี สอบตกเสียแล้ว

ก็ได้แต่หวังว่า ยูตะจะเรียกสติกลับคืนมา และเดินหน้าต่อไป เพราะชีวิตจริงนั้นอีกยาวไกล การเรียนรู้จักแพ้ถือเป็นศาสตร์และศิลป์ที่ไม่ควรมองข้ามค่ะ.

'ป้าเอง' 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”