
เดินไปทางไหนตอนนี้ ถ้าไม่ได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ "แอปทางรัฐ" ก็ถือว่าเป็นคนเอาต์ มาจากหลังเขาเลยทีเดียว เพราะชาวประชาตื่นเต้นกันอย่างยิ่งกับก้าวแรกของการรอคอยมานานแสนนาน "กระเป๋าเงินดิจิทัล 1 หมื่นบาท"
ได้ยินว่า หลายคนเข้าได้ แต่มีอีกมากหลายเหมือนกัน ที่เข้าแล้วเข้าอีกก็ยังเข้าไม่ได้!!
อย่าเพิ่งอารมณ์เสีย ปามือถือทิ้งล่ะ เพราะเงินดิจิทัล 1 หมื่นบาทนี่ คิดจะเอาไปซื้อมือถือเครื่องใหม่ ก็ไม่ได้นะคะ..ผิดกติกาค่ะ ฉะนั้นใจเย็นๆ ทางการเขามีระยะเวลาให้ลงทะเบียนทางรัฐได้ตั้งเดือนกว่าๆ หมดเขต 15 กันยายนโน่น
อีกประเด็นที่ต้องจำให้ขึ้นใจก็คือ ลงทะเบียนแล้วก็ต้องรอ..คำตอบว่า คุณคือผู้มีสิทธิ์ไหม?!? ไม่ใช่ว่า ผ่านขั้นตอนทางรัฐเรียบร้อย แล้วได้เงิน 1 หมื่นบาทแน่นอนนะจ๊ะ...จะบอกให้
เน้นย้ำว่า ใจเย็นๆ ค่ะ ทำใจร่มๆ..ได้ก็คือได้ ไม่ได้ก็คือคุณต้องมีปัญหาคุณสมบัติอะไรสักข้อหนึ่งที่คุณอาจจะลืมก็ได้ ใครจะไปรู้!!
มนุษย์ป้าไม่มีสิทธิ์อะไรกับเขาหรอกค่ะ จะมีก็แต่สิทธิ์ที่จะต้องตามจ่าย "หนี้สาธารณะ" ที่จะเกิดขึ้นจากโครงการนี้..แน่นอน แม้แต่คนที่ได้สิทธิ์ 1 หมื่นบาท คุณก็ต้องมาหารจำนวนหนี้ในอนาคตด้วยเหมือนๆ กันค่ะ เพราะเงินก้อนนี้ไม่ได้งอกเองได้ซะเมื่อไหร่
พ่อแม่พี่น้องโปรดทราบนะคะ มันเป็น "ทางลัด" ที่บรรดานักการเมืองจะเอาไปอวดอ้างโฆษณาชวนเชื่อว่า เขาเป็นคนให้ เขาเป็นคนแจก ต่อไปเขาเดินไปตรงไหน เขาก็จะคุยโวไปตลอด ทั้งๆ ที่เนื้อแท้แล้ว การใช้งบประมาณแผ่นดินเพื่อการนี้ "ได้ไม่คุ้มเสีย" แต่นักการเมืองก็จงใจที่จะมองข้ามและไม่สนใจ นั่นเพราะไม่ใช่เงินของเขานี่นา
กล่าวมาเสียยาว ไม่ใช่เพราะมนุษย์ป้าอิจฉาตาร้อน แต่มันเดือดเนื้อร้อนใจต่างหากล่ะ ที่จะกี่รัฐบาลก็เลือกที่จะให้ปลา มากกว่าให้เบ็ด จนกลายเป็นการมอมเมาประชาชนทั้งทางตรงและทางอ้อม หากรัฐบาลไหนไม่ให้ ไม่แจก ก็ไม่ได้รับความนิยม ซึ่งนี่ไม่ใช่วิธีการบริหารจัดการที่ดีของผู้นำประเทศแต่อย่างใด โดยเฉพาะในยามที่เศรษฐกิจของประเทศย่ำอยู่กับที่ จมอยู่กับโครงสร้างเศรษฐกิจแบบเดิม ในขณะที่โลกเปลี่ยนไปแล้ว
คนไทยจะรู้จักพึ่งพาตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน กับโลกการค้าเสรี ที่เราเปิดประเทศอ้าซ่า นับเป็นเรื่องที่น่าห่วงนะคะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

