เรื่องดีๆ..ต้องขยาย

สาวฟิลิปปินส์ไปเที่ยวไอคอนสยาม แต่ทำกระเป๋าตังค์หาย กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่หิวข้าว และจะไปซื้อข้าวกิน แต่ไม่มีเงิน

นี่คือเรื่องราวของสาวฟิลิปปินส์คนหนึ่งที่เดินทางมาเที่ยวเมืองไทย เธอได้แชร์ภาพช่วงเวลาที่มีความสุขของเธอบริเวณลานน้ำพุหน้าไอคอนสยาม ก่อนที่ในเวลาต่อมาเธอจะพบกับเรื่องสุดช็อก เมื่อรู้ว่ากระเป๋าเงินของเธอหายไปในตอนที่เธอกำลังรู้สึกหิว และไปซื้อข้าวทาน ในตอนที่ต้องจ่ายเงินเธอก็พบว่ากระเป๋าเงินของเธอไม่อยู่แล้ว

เธอได้นำภาพถ่ายกระเป๋าเงินของเธอไปให้พนักงานไอคอนสยามและท่าเรือสาทรดู เผื่อว่าจะมีใครพบเห็นที่ไหน หรือมีใครมาฝากไว้ แต่เธอก็ไม่โชคดีขนาดนั้น

พนักงานที่ท่าเรือสาทรได้พยายามช่วยกันค้นหากระเป๋าของเธอ แต่ก็ไม่พบ และด้วยความเห็นใจ พนักงานที่ท่าเรือได้มอบเงิน 200 บาท ให้กับเธอ เพื่อเป็นค่าเดินทางกลับไปยังที่พัก ส่วนพนักงานท่าเรือที่ไอคอนสยามก็ให้เธอนั่งเรือมายังสาทรแบบฟรีๆ โดยไม่คิดเงิน

เธอบอกว่า เธอไม่รู้จักคนเหล่านี้ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้คือ ส่วนใหญ่แล้วคนไทยเป็นมิตร และเป็นคนมีน้ำใจ

เธอเดินทางกลับที่พัก พร้อมคราบน้ำตา ไม่ใช่เพราะว่าเธอโชคร้ายที่กระเป๋าเงินหาย แต่เธอรู้สึกซาบซึ้งต่อน้ำใจของคนไทยที่มีให้กับเธอ

เมื่อเธอถึงที่พัก เธอได้พยายามติดต่อไปทางเพจของไอคอนสยามเรื่องกระเป๋าเงินที่หาย และพยายามโพสต์ตามโซเชียลต่างๆ ทั้งกรุ๊ปท่องเที่ยว และในช่องทางต่างๆ  มีหลายคนมาตอบคอนเมนต์เธอ และเล่าถึงประสบการณ์ของหายในเมืองไทยแล้วได้คืน

ในเช้าวันถัดมาเธอได้รับข่าวดีจากไอคอนสยาม มีคนไทยเจอกระเป๋าเงินของเธอ และนำมาส่งไว้ที่ Lost and Found เธอรู้สึกประหลาดใจมาก ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเธอ แม้แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในไอคอนสยามก็ยังใจดีกับเธอ พาเธอไปที่ออฟฟิศเพื่อรับของ

ในสถานที่ที่ใหญ่โต และผู้คนมากมายขนาดนี้ ตั้งแต่ที่เธอรู้สึกตัวว่ากระเป๋าเงินหายไป ยังไม่ถึง 24 ชั่วโมง เธอก็ได้รับกระเป๋าเงินคืนแล้ว เจ้าหน้าที่สอบถามข้อมูลเธอเพื่อยืนยันตัวตน ก่อนจะคืนกระเป๋าเงินให้

เธอทิ้งท้ายไว้ว่า “ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมคนทั้งโลกถึงอยากกลับมาประเทศไทยอยู่เสมอ เพราะสิ่งที่งดงามที่สุดของประเทศไทย ที่สวยงามราวกับอัญมณี แท้ที่จริงแล้วก็คือคนไทยนี่เอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”