
สมัยของมนุษย์ลุงมนุษย์ป้านั้น เราจะเลือกปรึกษาเรื่องราวต่างๆ กับคนบางคน และคนบางคนที่ว่านั้น อย่างน้อยที่สุดเราก็จะต้องรู้จักมักจี่และไว้วางใจกันพอประมาณ เราถึงจะเล่าสิ่งที่เราอยากจะขอความเห็นจากเขาได้แบบเปิดอก เพราะเรามีความเชื่อ หรืออย่างน้อยก็คาดหวังว่า มุมมองหรือประสบการณ์ของคนบางคนที่เรารู้จักนี้ จะช่วยไขปัญหา..คาใจ!! ให้เราได้บ้างไม่มากก็น้อย
แต่มาในยุคโซเชียลเน็ตเวิร์กนี้ บรรดาเจน Y เจน Z เขาตั้งความหวังว่า "คำถาม" ที่เขาอยากหาคำตอบนั้น สามารถที่จะบอกกล่าว หรือขอความเห็นจาก ..ใครก็ได้!! ช่วยตอบที
นับเป็นรูปแบบวิธีคิด และปฏิบัติ ที่แตกต่างจากมนุษย์ยุคเบบี้บูมอย่างเราแบบสุดๆ ก็ว่าได้
ยกตัวอย่าง ที่ไปอ่านเจอในโซเชียล มีเด็กนักเรียนคนหนึ่งถามว่า มีเงินเก็บของตัวเองอยู่ก้อนหนึ่งควรจะซื้อรถมอเตอร์ไซค์ หรือมือถือก่อนดี เพราะมีความจำเป็นในชีวิตประจำวันของนาง และปัจจัยทั้งรถและมือถือนั้นมันกำลังมีอาการร่อแร่ๆ ตายวันตายพรุ่งก็เดาไม่ได้
ถือเป็นคำถามแบบสัพเพเหระที่น่าสนใจนะ เพราะยุคมนุษย์ป้านั้น หากถามกัน "ออกสื่อ" ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องปัญหาแบบ "ลุงหนวด" ในคอลัมน์มาลัยเสี่ยงรัก หรือเสพสมบ่มิสม ของ "หมอนพพร" นอกจากนั้นก็จะมีคำถามเรื่องเรียนพิเศษที่ไหนดี จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั่นโน่นนี่ ควรต้องเตรียมตัวอย่างไร????
อ่านเรื่องราวหนักอกหนักใจของนักเรียนในยุคนี้แล้ว ก็ต้องบอกว่า โชคดีที่เกิดก่อน!! ไม่ต้องกลุ้มอกกลุ้มใจว่าควรทำอย่างไรกับชีวิตที่ขาดมือถือ..ดีหนอ..?!?
อย่างน้อยตัวอย่างที่เห็นชัดๆ คือ ปู่ย่าตายายหลายบ้านกุมขมับที่ไม่มีสมาร์ทโฟน เลยต้องแหงนคอรอเงินหมื่นจากรัฐบาลยาวกว่าคนที่เขามีเนาะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

