
สารพัดดรามา และนานาข้อคิดเห็นผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดกันเลยทีเดียว หลังเกิดเหตุโศกนาฏกรรมแสนสลดใจ รถบัสทัศนศึกษาเกิดอุบัติเหตุ ส่งผลเด็กตัวเล็กตัวน้อยและคุณครูเสียชีวิตถึง 23 คน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคมที่ผ่านมา
ในจำนวนหลากหลายความเห็น น่าแปลกใจมากที่มีผู้เสนอว่า ..ไม่ควรจัดให้มีการทัศนศึกษาสำหรับเด็กเล็ก!!
มนุษย์ป้าได้ยินได้ฟังแล้วบอกได้คำเดียวว่า ..เกาไม่ถูกที่คันนะ แล้วปัญหามันก็จะวนเวียนอยู่ที่เดิมนั่นแหละ ขาดแต่ว่า เหตุการณ์แบบเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นอีกเมื่อไหร่ และกับใคร
เหตุที่เกิดขึ้น มันชัดเจนแล้วว่า ..ไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นพนักงานขับรถ บริษัทเจ้าของรถบัส บริษัทรับประกอบรถ บริษัทรับติดตั้งถังแก๊ส ไล่ไปจนถึงทุกหน่วยราชการที่เกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลตรวจสอบมาตรฐานความปลอดภัยของรถ
หากทุกคนเคารพในกฎกติกามารยาทอย่างเคร่งครัด ผู้มีอำนาจรัฐในมือ กำกับดูแลให้เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น และรุนแรงจนกลายเป็นโศกนาฏกรรมสูญเสียมากมายขนาดนี้
จำกัดสิทธิเด็กในการเรียนรู้นอกห้องเรียน ยังไงๆ ก็ไม่ใช่ทางออกที่ควรจะเป็นเลยแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่ควรจะคิดทำและเพิ่มเข้าไปในข้อปฏิบัติหากมีการจัดทัศนศึกษาเดินทางไกลก็คือ ก่อนออกรถทุกครั้ง พนักงานประจำรถต้องสาธิตหรือแจ้งวิธีการใช้อุปกรณ์ภายในรถหากเกิดกรณีฉุกเฉิน ในทำนองเดียวกับที่เวลาเราขึ้นเครื่องบิน ทั้งแอร์โฮสเตสและสจ๊วตจะสาธิตวิธีการใช้อุปกรณ์ช่วยตัวเอง หากเกิดเหตุอันไม่คาดคิด
ใช้ประสบการณ์อันเลวร้ายนี้เป็นบทเรียน ทำให้สังคมตื่นรู้ ไม่ใช่ปิดกั้นเด็ก ปิดหูปิดตาจนกลายเป็นกบขลาดเขลาในกะลา ก็จะดีกว่านะจ๊ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

