จิต..(ในสวน)..สาธารณะ

จะกี่หมอๆ ก็บอกว่า การเว้นระยะห่างและสวมหน้ากากอนามัย หมั่นล้างมือ ไม่อยู่ในที่้แออัด เป็นยันต์กันภัยพื้นฐานที่ดีที่สุดที่จะสู้กับไวรัสโควิด-19

เวลาเราไปร้านอาหารที่ไหน สังเกตดูคนก็มักจะเลือกบริเวณที่เป็นโอเพ่นแอร์ หรือหลีกเลี่ยงการเข้าไปนั่งอยู่ในห้องแอร์เสียเป็นส่วนใหญ่

ช่วงนี้สวนสาธารณะก็เลยกลายเป็นสุดยอดนิยมในการเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจของผู้คนไปโดยปริยาย เพราะแน่นอนมันคือโอเพ่นแอร์อย่างไม่ต้องสงสัย และไม่แออัด อีกทั้งสามารถเว้นระยะห่างได้เป็น 10-20 เมตรเลยทีเดียว แถมยังได้เอกเซอร์ไซส์อีกด้วย

การใช้บริการสวนสาธารณะแต่ละแห่ง เขาก็จะมาตรการในการคัดกรองเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโควิดในระดับหนึ่ง ที่แน่ๆ ทุกคนต้องสวมหน้ากากอนามัย และสิ่งนี้เองแหละที่ถือเป็นบททดสอบความมีจิตสาธารณะของคนเราในสวนสาธารณะได้เช่นเดียวกัน

ลำพังสวมหน้ากากบ้าง ไม่สวมบ้างเป็นบางคราว เพราะอยากมีอากาศหายใจ หรือเว้นระยะความอึดอัดบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะต้องเคร่งเครียดเข้มงวด เพราะคนเลือกถอดหน้ากากเป็นบางคราว เชื่อว่าต้องพิจารณาแล้วว่าตัวเองปลอดภัย สถานการณ์ ณ นาทีนั้นปลอดโปร่ง

แต่ที่รับไม่ได้ก็ตรงที่ พื้นที่ในสวนสาธารณะนั้น เราจะเห็นหน้ากากอนามัยถูกทิ้่งขว้างตามทางเป็นเศษขยะ ทั้งๆ ที่ในสวนสาธารณะทุกแห่งนั้นจะมีถังขยะแยกประเภทให้เลือกทิ้งอยู่เป็นระยะๆ

สะท้อนความมักง่าย ปราศจากวินัยของคนกลุ่มหนึ่งในสังคม ที่น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าไปแล้วหน้ากากอนามัยถือเป็น "ขยะพิษ" ที่ต้องพึงระมัดระวังเป็นพิเศษมากกว่าเศษอาหารหรือขวดพลาสติกทั่วไปเสียอีก จึงไม่แปลกใจเลยว่า แม้แต่เจ้าหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยในสวนสาธารณะเอง ก็ไม่สนใจที่จะเก็บทิ้ง ทั้งๆ ที่ต้องลาดตระเวนตรวจสอบดูแลสถานที่อย่างสม่ำเสมอ

ใครที่เคยพลาดพลั้งทำหน้ากากอนามัยหาย หล่น หรือลืมไว้ในสวนสาธารณะล่ะก็ ช่วยปลุกจิตสำนึกตัวเองเสียหน่อยนะจ๊ะ หรือถ้าทำไม่ได้จริงๆ ก็อย่าไปสวนสาธารณะดีกว่าค่ะ แค่นี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องง่ายๆ ของการมีจิตสาธารณะแล้วล่ะ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”