
สะท้อนสะเทือนใจจริงๆ นะคะ กับเรื่องราวข่าวสารว่าด้วย ..เงิน-เงิน-เงิน..ของคนวัยเกษียณที่มลายหายไป เพราะถูกเบี้ยวถูกโกง จากนักธุรกิจประเภทเล่นแร่แปรธาตุ รวมไปถึงบรรดาสแกมเมอร์ อีกทั้งคอลเซ็นเตอร์มิจฉาชีพทั้งหลาย
ทุกรายที่ต้องนั่งกุมขมับ เครียด กับเงินก้อนสุดท้ายที่หายไปนั้น ไม่มีใครคิดในด้านลบว่า จะถูกหลอก ถูกโชคชะตาเล่นตลกอย่างแน่นอน แต่ส่วนใหญ่ก็มักจะคิดบวกว่า มีเงินอยู่ก้อนหนึ่ง จะทำอย่างไรให้มันพอกพูนเพิ่มขึ้นมากกว่าการเก็บไว้ในแบงก์ที่ให้ดอกเบี้ยเพียงน้อยนิด แถมยังมีกฎหมายเก็บดอกเบี้ยเงินฝากอีกต่างหาก
บางคนเลือกที่จะลงทุนในหุ้น บางรายก็ซื้อทองสะสมไว้ และมีอยู่ไม่น้อยที่หันไปซื้อกองทุนต่างๆ และตั๋วแลกเงิน นอกจากนั้น ก็ไปลงทุนในธุรกิจออนไลน์ที่มีสารพัดแบบมาโฆษณาชวนเชื่อ
นับว่ายากพอสมควรที่ผู้สูงวัยจะรู้เท่าทันได้แบบทันทีทันใดว่า ..ถูกหลอก!! แต่ดูเหมือนส่วนใหญ่จะฉุกคิดได้ เมื่อต้องเสียเงินไปในระดับหนึ่ง ซึ่งบางคนกว่าจะรู้ตัว ก็อาจจะหมดหน้าตักไปเรียบร้อย
จะโทษคนเหล่านี้ว่าเป็นเพราะความโลภบังตา ก็คงจะไม่ถูกนัก อีกทั้งจะเป็นการทับถม "เหยื่อ" เหล่านี้มากเกินไป เพราะแต่ละคนย่อมต้องมีวิถีชีวิตของตัวเอง
วันนี้จึงอยากมองมุมต่าง และเรียกร้องว่า หากมีเพื่อนหรือคนข้างตัวต้องประสบชะตากรรมเงินก้อนสุดท้ายมลายหายไปนั้น เราต้องให้กำลังใจเขา และช่วยกันโทษ ช่วยกันประณามพวกคนโกง คนเลว คนร้ายทั้งหลาย ที่เลือกจะปล้นชาวบ้านไม่ยกเว้นแม้คนแก่คนเฒ่า ที่อยู่ในบั้นปลายสุดท้ายของชีวิตแล้ว
นอกจากนั้น หวังเหลือเกินว่า เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการป้องปรามการโกงในระบบดิจิทัลทั้งหลาย จะหาทางล้อมคอกป้องกันไม่เกิดเรื่องน่าเศร้าซ้ำซากทุกวี่วันอีก.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

